ด้วยความสนิทสนมจากการเล่นไพ่นกกระจอกกับเย่ชุ่ยตี้สองสามรอบ ลู่หย่วนจึงไม่ถูกไล่ออกจากหอพักห้อง 609
อันที่จริง ถ้าลงมือจริงๆ ด้วยความแตกต่างของพลังเลือดที่มากมายมหาศาล ทั้งสามสาวอาจไม่ใช่คู่มือของลู่หย่วนก็ได้
แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเพื่อนร่วมห้องกัน การอยู่กันอย่างสงบสุขย่อมดีที่สุด
"ไปกันเถอะ"
ช่วงเช้ายังมีคาบฝึก เพื่อต้อนรับเพื่อนร่วมห้องใหม่อย่างลู่หย่วน อันที่จริงคืออยากให้เขาได้เข็ดหลาบ เย่ชิงหลวนกับพวกจึงไม่ได้ไปเรียน
ก่อนที่ครูฝึกจะมาถึง ทั้งสามสาวรีบกลับไป พร้อมพาลู่หย่วนทำความคุ้นเคยกับสถานที่ไปด้วย
ห้องฝึกซ้อมอยู่ที่ชั้นห้า ลงลิฟต์ไปก็ถึง
เพิ่งก้าวออกจากลิฟต์ หลิวเยียนเยียนกับเฟิงปี้หวี้ก็โอบแขนลู่หย่วนคนละข้าง ซบไหล่เขาอย่างออดอ้อน
ลู่หย่วนถึงกับตะลึง เมื่อกี้ยังมีท่าทีจะฆ่าเขาให้ตาย ตอนนี้กลับกลายเป็นนกน้อยพึ่งพาไม้ใหญ่ซะงั้น?
ยังไม่ทันที่ลู่หย่วนจะตั้งสติ ทั้งสามสาวก็โอบล้อมเขาเข้าไปในห้องฝึกซ้อมแล้ว
เพิ่งก้าวเข้าประตู ลู่หย่วนก็รู้สึกได้ถึงสายตาเต็มไปด้วยความอาฆาตกว่าสิบคู่
ในห้องฝึกซ้อม มีคนยี่สิบกว่าคนกำลังออกกำลังกายผ่านเครื่องเล่นต่างๆ อายุประมาณสิบเจ็ดถึงสิบเก้า ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย
ตอนนี้ทุกคนมองมาที่ลู่หย่วน โดยเฉพาะพวกผู้ชายนัยน์ตาแทบพ่นไฟ ราวกับจะกลืนเขาเข้าไปทั้งเป็น
"ประมาทไปหน่อย"
ลู่หย่วนตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตั้งสติได้ โดนสามปีศาจน้อยนี่แทงข้างหลังเสียแล้ว
อายุสิบแปดสิบเก้าเป็นช่วงที่หนุ่มๆ มีพลังล้นเหลือ ผู้ชายวัยนี้ที่มีต่อผู้หญิง ก็เหมือนแมลงวันรอบเค้กชิ้นเล็กๆ อยากจะมุดหัวเข้าไปให้ได้
ในค่ายฝึกมีผู้ชายมากกว่าผู้หญิงอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเย่ชิงหลวนกับพวกเป็นสามคนที่สวยที่สุด
อันที่จริง ไม่ต้องพูดถึงในค่ายฝึกนี้ ต่อให้เอาไปวางข้างนอก ความงามของทั้งสามคนก็ถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้า