"ไม่ได้!"
"อันนี้ก็ไม่ได้"
"ไม่มีปฏิกิริยา"
……
มองดู "คัมภีร์" อย่างเช่น 《คัมภีร์ผ่อนเส้นเอ็น》 《คัมภีร์ล้างไขกระดูก》 《คัมภีร์หวงถิง》 รวมถึง 《วิชาคางคก》 《วิชาพรหมปฐมกำเนิด》 บนคอมพิวเตอร์ ลู่หย่วนก็ส่ายหน้าอย่างหมดหวัง
รอยสักลึกลับบนหน้าอกไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
ด้วยโลหิตหนึ่งหมื่นหน่วยและร่างสุริยะเพชฌฆาต ตามหลักแล้ว ถ้าลู่หย่วนใช้วิชาบำเพ็ญลมปราณ ก็มีโอกาสสูงมากที่จะเปิดชีพจรยุทธ์ได้
เมื่อเปิดชีพจรได้ ก็จะเป็นนักยุทธ์
การเป็นนักยุทธ์เป็นเพียงความฝันในวัยเด็กของลู่หย่วน ตอนนี้เขาไม่ได้ยึดติดอะไร เขาให้ความสำคัญกับเงินมากกว่า!
ในสายตาของลู่หย่วน นักยุทธ์ก็เป็นเพียงอาชีพหนึ่งเท่านั้น
แต่ถ้าไม่เป็นนักยุทธ์อาชีพ การมีพลังแข็งแกร่งของนักยุทธ์ไว้ใช้ก็ไม่เลวนัก
"ดูเหมือนจะไม่ได้"
ชีพจรยุทธ์ที่ว่านี้ เรียกได้อีกอย่างว่าชีพจรลมปราณ เป็นกุญแจสำคัญในการรวบรวมและหมุนเวียนพลังแท้จริง
เมื่อฝึกฝนพลังแท้จริงได้ ไม่เพียงแต่ร่างกายจะแข็งแกร่งขึ้นอีกขั้น แต่ยังมีประโยชน์อื่น ๆ อีกมากมาย เช่น เกราะพลัง การอัญเชิญอาวุธ เป็นต้น
แต่ลู่หย่วนไม่มีวิชาบำเพ็ญ
สังคมเปรียบเสมือนพีระมิดขนาดยักษ์ ยิ่งทรัพยากรระดับสูงก็ยิ่งถูกผูกขาดได้ง่าย
วิชาบำเพ็ญ วิชาต่อสู้ ยาปรุง อุปกรณ์ ทรัพยากรของนักยุทธ์เหล่านี้ ในยุคนี้ถือเป็นทรัพยากรระดับสูงสุด ล้วนถูกควบคุมโดยตระกูลใหญ่และสำนักยุทธ์ใหญ่แทบทั้งหมด
โดยเฉพาะวิชาบำเพ็ญที่สามารถเปิดชีพจรได้ ถูกควบคุมอย่างเข้มงวดมาก คนนอกไม่มีทางเข้าถึง
ลู่หย่วนไม่ได้เป็นลูกหลานตระกูลใหญ่ ถ้าอยากได้วิชาบำเพ็ญ ก็ต้องเข้าร่วมกลุ่มนักยุทธ์บางกลุ่ม
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ต้องอยู่ใต้บังคับบัญชาของคนอื่น
ลู่หย่วนไม่อยากเป็นนักยุทธ์อาชีพ จึงคิดว่าจะสร้างวิชาบำเพ็ญด้วยตัวเองได้ไหม