ลู่หย่วนไม่สนใจซูทีเถียน คว้าอุปกรณ์แล้วตรงไปที่ชั้น 72
ดาดฟ้าอยู่ที่ไหน?
สอบถามหลายคนก็ได้ความ จนในที่สุดก็หาเจอ
ปรากฏว่าข้างทางเดินมีประตูเล็กๆ พอทะลุไปก็เป็นแท่นกว้างใหญ่
เห็นเฮลิคอปเตอร์หลายลำจอดอยู่กลางแท่น ที่นี่ไม่ใช่ที่ดื่มกาแฟพักผ่อน แต่เป็นฮีลิแพด!
นึกได้ ที่ฐานทัพของกลุ่มนักสู้ใหญ่ที่สุดในเมืองฐานฉงหมิง มีภารกิจเร่งด่วนบ่อยๆ เฮลิคอปเตอร์จึงเป็นพาหนะที่เร็วที่สุด
จริงๆ แล้ว ฮีลิแพดแบบนี้ที่อาคารซิงเฉิงยังมีอีกหลายจุด รองรับเฮลิคอปเตอร์ได้พร้อมกันห้าสิบถึงหกสิบลำ
"สวัสดีครับ ผมชื่อลู่หย่วน เป็น..."
มีคนอยู่ข้างหน้าไม่กี่คน ลู่หย่วนเดินเข้าไปจะถาม
แค่บอกให้มาที่นี่ ไม่ได้บอกว่าจะต้องทำอะไร
"เด็กใหม่ของกองกำลังพิเศษใช่ไหม เครื่องที่ 37"
ชายคนหนึ่งถือแท็บเล็ต สแกนลู่หย่วนเพื่อยืนยันตัวตน แล้วชี้ไปที่เฮลิคอปเตอร์ไม่ไกล
"ขอถามหน่อย พวกเราจะไปไหนกัน ไม่ใช่บอกว่ามารายงานตัวกับกองกำลังพิเศษเหรอ"
ถ้าไม่ถามเดี๋ยวก็ขึ้นเครื่องพอดี ลู่หย่วนอดถามไม่ได้
"จะไปไหนผมก็ไม่รู้ ผมแค่รับผิดชอบให้คุณขึ้นเครื่อง รู้ว่าคุณมารายงานตัว ผู้ใหญ่สั่งแบบนี้"
อีกฝ่ายยิ้ม ยังสุภาพอยู่บ้าง
ลู่หย่วนขมวดคิ้ว ในเมื่อไม่ผิดพลาด ก็ได้แต่ทำตามคำสั่ง
มองไปรอบๆ อีกที แล้วขึ้นเฮลิคอปเตอร์หมายเลข 37
นักบินพร้อมแล้ว อีกทั้งในห้องโดยสารยังมีผู้หญิงวัยสามสิบกว่าๆ ถึงจะสู้เหลียงหงอวิ๋นไม่ได้ แต่ก็มีเสน่ห์อยู่บ้าง