สามวันต่อมา
ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง
หลังแผนจัดสรรเงินทุนทั่วโลกของทุนฉว่างเซิงลงตัวในเบื้องต้น เฉินโม่ก็โยนงานดำเนินการที่เหลือทั้งหมดให้ลู่จิ้งอี้
การเปิดสถานะในตลาดสาธารณะของเอ็นวิเดีย แอปเปิล และอเมซอน ต้องค่อย ๆ ดำเนินการผ่านบัญชีหลายบัญชี
สแมสกับหยางเตี้ยนต้องรอโอกาสเหมาะ ๆ สำหรับการเพิ่มทุนแบบเฉพาะเจาะจงและความร่วมมือด้านอุตสาหกรรม
ส่วนการขายหุ้นเก่าบางส่วนของสเปซเอ็กซ์ ก็ให้ธนาคารเอกชนแกรนต์หาช่องทางในตลาดยุโรปและอเมริกา
สำหรับบิตคอยน์ ลู่จิ้งอี้เริ่มตั้งทีมสินทรัพย์ดิจิทัลที่แยกออกมาโดยเฉพาะแล้ว
งานแต่ละอย่างล้วนซับซ้อนอย่างยิ่ง
แต่เฉินโม่รับผิดชอบแค่วางทิศทาง
ส่วนจะรับคนอย่างไร วางระบบอย่างไร ติดต่อธนาคารเพื่อการลงทุนกับทนายความอย่างไร เขาโยนให้ลู่จิ้งอี้จัดการทั้งหมด
อย่างที่เธอพูดว่า “ฉันเพิ่งเข้าร่วมทุนฉว่างเซิง นายก็คิดจะเป็นเถ้าแก่ที่เอาแต่นั่งชี้นิ้วแล้วเหรอ”
เฉินโม่ตอบอย่างมั่นอกมั่นใจว่า “ซีอีโอไม่ได้มีไว้แก้ปัญหาหรอกเหรอ”
ลู่จิ้งอี้โกรธจนเกือบเอารายงานจัดสรรสินทรัพย์ฟาดหน้าเขา
แต่ถึงจะบ่น เธอก็ปรับตัวเข้ากับงานได้อย่างรวดเร็ว
เมื่อเทียบกับการห้ำหั่นกันในตลาดการเงินต่างประเทศแล้ว เฉินโม่ให้ความสำคัญกับอุตสาหกรรมภายในประเทศมากกว่า
ทุนจากต่างประเทศคือเลือด
แต่แพลตฟอร์มด้านเทคโนโลยี ทรัพยากร การผลิต และสารสนเทศในประเทศต่างหาก คือรากฐานที่แท้จริงของกลุ่มทุนในอนาคต
……
ภายในห้องโดยสารชั้นหนึ่ง
เครื่องบินยังไม่ทันออกเดินทาง เฉินโม่ก็ปรับเบาะให้เอนราบ แล้วเปิดดูรายงานการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่กลุ่มตู้อิ้นส่งมา
ทีมที่จางหนานเป็นผู้นำทำกรอบผลิตภัณฑ์ฉบับแรกเสร็จแล้ว
ระบบถ่ายวิดีโอ ตัดต่อ และแนะนำเนื้อหาเริ่มทำงานได้ในเบื้องต้นแล้ว แต่ปัญหาลิขสิทธิ์เพลง การเริ่มต้นสร้างเนื้อหา และความเต็มใจของผู้ใช้ในการผลิตเนื้อหาเองยังคงอยู่
เฉินโม่อ่านรายงานไปพลาง จดข้อคิดเห็นลงบนแท็บเล็ตไปพลาง
“คุณเฉิน กาแฟของคุณค่ะ”
เสียงอ่อนโยนดังขึ้นข้างกาย
เฉินโม่เงยหน้าขึ้น
หัวหน้าลูกเรือผู้ดูแลห้องโดยสารชั้นหนึ่งชื่อสวี่ชิ่ง อายุราวยี่สิบห้าหรือยี่สิบหกปี แต่งหน้าอย่างประณีต รอยยิ้มสุภาพพอดี