ในหัวของหลินว่าน คำพูดของเฉินโม่เมื่อครู่ว่า “ฉันเห็นด้วย” กลับยังคงก้องวนซ้ำไปซ้ำมา
ทั้งที่เป็นแค่การแกล้งทำ แต่หัวใจของเธอก็ยังเต้นไม่เป็นจังหวะอย่างเลี่ยงไม่ได้
เธอรู้ว่าตัวเองไม่ควรคิดมาก
เธอเป็นซีอีโอของสตาร์เชนเทคโนโลยี ทุกวันต้องจัดการเอกสารธุรกิจมูลค่าหลายหมื่นล้าน ติดต่อกับองค์กรต่าง ๆ มากมาย แต่ไม่เคยเสียหลักเพียงเพราะคำพูดประโยคเดียว
แต่พอเป็นเรื่องของเฉินโม่ เธอกลับทำตัวเหมือนเด็กสาวตัวเล็ก ๆ อยู่เสมอ
โดยเฉพาะเมื่อครู่นี้
เฉินโม่ตอบตกลงเร็วเกินไป
ทำให้ความคิดเล็ก ๆ ที่เธอเก็บกดไว้นานในใจของหลินว่าน ผุดขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้
เขาเองก็ใส่ใจฉันอยู่บ้างหรือเปล่า?
แค่ความคิดนี้ก็ทำให้หัวใจเธอร้อนผ่าว
“หลินว่าน?”
ปลายสาย เฉินโม่เห็นว่าเธอเงียบไปนาน จึงเอ่ยเรียก
หลินว่านได้สติกลับมา
“อืม ฉันอยู่”
“ทำไมไม่พูดอะไรเลย?”
“ไม่มีอะไร”
เธอสูดลมหายใจเบา ๆ พยายามปรับน้ำเสียงให้กลับมาราบเรียบ
“แค่ไม่คิดว่าคุณจะตอบตกลงเร็วขนาดนี้”
เฉินโม่พิงราวระเบียง ยิ้มเล็กน้อย
“เธอเอ่ยปากขอแล้ว ฉันจะปฏิเสธได้ยังไง?”
หัวใจของหลินว่านเต้นเร็วขึ้นอีกจังหวะ