ตอนกลับถึงคฤหาสน์ ฟ้ามืดสนิทแล้ว ลมยามค่ำของลอสแอนเจลิสค่อนข้างแห้ง
รถเพิ่งจอดสนิท ทีมทนายชาวอเมริกันที่แกรนต์จัดเตรียมไว้ก็รออยู่ในห้องประชุมแล้ว
เอกสารกองหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ
สัดส่วนการขายหุ้นเก่าของสเปซเอ็กซ์: 1%
การตั้งราคาสินทรัพย์ไม่ต่ำ และเงื่อนไขก็ไม่ค่อยเป็นมิตรนัก
ลู่จิ้งอี้ถอดเสื้อโค้ตแล้วนั่งลง พลิกดูเพียงสองหน้า คิ้วก็ขมวดขึ้นเล็กน้อย
“มัสก์นี่ไม่ยอมให้เราได้เปรียบเลยสักนิดจริง ๆ”
ทนายอธิบายว่า “ตอนนี้สเปซเอ็กซ์ไม่ได้ขาดแคลนเงินทุนทั่วไป การเปิดช่องทางให้ขายหุ้นเก่าได้ก็นับว่ายากมากแล้วครับ”
เฉินโม่นั่งอยู่ข้าง ๆ จิบน้ำหนึ่งอึก “ทุกอย่างเริ่มต้นยากเสมอ ได้มา 1% ผมก็พอใจแล้ว”
ลู่จิ้งอี้ยักไหล่ เธอยังไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินโม่ถึงสนใจบริษัทอวกาศเอกชนที่ขาดทุนต่อเนื่องแห่งนี้นัก
เธอสรุปเอาเองว่า คนจีนทุกคนคงมีความฝันอยากไปดวงจันทร์
ทนายอธิบายความเสี่ยงต่อ
ที่มาของหุ้นเก่าค่อนข้างซับซ้อน ต้องให้ผู้ถือหุ้นรุ่นแรกยืนยัน อีกทั้งยังต้องจัดการเรื่องการปฏิบัติตามกฎระเบียบในสหรัฐฯ ภาษี และการจดทะเบียนสิทธิประโยชน์
ที่ยุ่งยากกว่านั้นคือ ช่วงนี้ทุนฉว่างเซิงเริ่มเป็นที่จับตาของบริษัทที่ปรึกษาซึ่งมีเบื้องหลังเกี่ยวข้องกับวอชิงตัน
แม้ตอนนี้จะยังเป็นเพียงการตรวจสอบประวัติ แต่หากการซื้อขายหุ้นสเปซเอ็กซ์ครั้งนี้เดินหน้าต่อไป การปรากฏตัวของทุนฉว่างเซิงในแวดวงเทคโนโลยีอเมริกาก็จะยิ่งเด่นชัดขึ้น
เฉินโม่ฟังจบแล้วไม่ได้แสดงท่าทีอะไรมากนัก
“เดินหน้าตามปกติ ถ้ามีการสอบถามจากหน่วยงานกำกับดูแล ก็ทำตามขั้นตอนและกฎระเบียบ ถ้ามีใครมาหยั่งเชิงเป็นการส่วนตัว ให้รวบรวมข้อมูลส่งให้คุณลู่ก่อน”
ทนายพยักหน้า
……
เช้าวันรุ่งขึ้น
ขบวนรถมุ่งหน้าไปยังซิลิคอนวัลเลย์
เมื่อเทียบกับความดิบกระด้างของสเปซเอ็กซ์แล้ว ความรู้สึกแรกที่เอ็นวิเดียให้กลับดูเงียบสงบกว่ามาก