ห้องประชุมคณะกรรมการพรรคอำเภอเจียงเฉิง
เมื่อรองนายอำเภอหวังเดินเข้ามา บนโต๊ะก็วางเอกสารกองหนึ่งอยู่
บนปกมีตัวอักษรเพียงสี่ตัว บริษัทเหมืองซิงซิน
รองนายอำเภอหวังใจเต้นขึ้นมาเล็กน้อย
“เลขาธิการ ผลออกมาแล้วหรือครับ”
โจวหมิงยวนเงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง
“นั่งก่อน”
พอคำสองคำนี้หลุดออกมา บรรยากาศในห้องประชุมก็หนักอึ้งลงทันที
คนจากหน่วยงานอื่นทยอยมาถึงจนครบ
โจวหมิงยวนไม่พูดอ้อมค้อม
“วันนี้จะคุยกันเรื่องเดียว บริษัทลงทุนอุตสาหกรรมเจียงเฉิงเข้าถือหุ้นบริษัทเหมืองซิงซิน”
ทุกคนเปิดเอกสารดูโดยไม่รู้ตัว
หน้าแรกเป็นรายการทรัพย์สินของบริษัทเหมืองซิงซินหลังการปรับโครงสร้าง
เหมืองทองชานเมืองตะวันออก เหมืองแร่หายากซีหลิง และทีมขุดแร่ ขนส่ง รวมถึงก่อสร้างที่ควบรวมมาจากกลุ่มหลงซิน
เป้าหมายการเข้าซื้อกิจการแร่ฟลูออไรต์และแร่ลิเทียม
กรอบความร่วมมือกับบริษัทเต้อเอ้อเทคโนโลยี ตัวตู้ตัว และเทียนซื่อแมทเทอเรียล
ยิ่งพลิกอ่านต่อ สีหน้าของหลายคนก็ยิ่งเก็บอาการไม่อยู่
รองนายอำเภอหวังเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว
แต่พอเห็นช่วงการตั้งราคาสินทรัพย์ เขาก็ยังสูดหายใจเข้าลึก ๆ
สี่พันสี่ร้อยล้านถึงห้าพันล้าน
นี่เพิ่งผ่านไปนานแค่ไหนกัน
บริษัทเหมืองซิงซินก็เติบโตเป็นบริษัทอันดับหนึ่งของอำเภอเจียงเฉิงแล้ว
โจวหมิงยวนรอจนทุกคนพลิกเอกสารจบแล้วจึงเอ่ยขึ้น
“บริษัทลงทุนอุตสาหกรรมเจียงเฉิงกำลังอยู่ระหว่างจัดตั้ง ตอนนี้โอกาสมาถึงแล้ว”
เขาใช้นิ้วแตะเอกสารเบา ๆ
“บริษัทเหมืองซิงซินไม่ได้เป็นแค่บริษัทเหมืองแร่ แต่เป็นประตูสู่ต้นน้ำของห่วงโซ่อุตสาหกรรมวัสดุพลังงานสะอาดของเจียงเฉิง”
ผู้อำนวยการกรมการคลังวางถ้วยชาลง แล้วถามอย่างระมัดระวังว่า “เลขาธิการ อำเภอจะลงทุนจริง ๆ หรือครับ”
“ลงทุน”
โจวหมิงยวนตอบอย่างเด็ดขาด
“ระยะแรกสามร้อยล้าน”
มีเสียงสูดหายใจเบา ๆ ดังขึ้นหลายครั้งในห้องประชุม
สามร้อยล้าน
สำหรับเจียงเฉิงแล้ว ไม่ใช่ตัวเลขเล็ก ๆ
ผู้อำนวยการกรมการคลังทำสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย “เลขาธิการ งบในบัญชีก็ตึงมือไม่น้อย หลังตรุษจีนทั้งนิคมอุตสาหกรรม เส้นทางขนส่งอุตสาหกรรม และงบสนับสนุนทางบริษัทเต้อเอ้อเทคโนโลยี ล้วนต้องใช้เงินทั้งนั้น...”