สองวันต่อมา
สิบโมงเช้า
นิคมอุตสาหกรรมไฮเทค เมืองฉางหู
รถออดิเอ8 สีดำค่อย ๆ จอดลงหน้าอาคารสำนักงานหลังใหม่เอี่ยม
สำนักงานของกลุ่มตู้อิ้นตั้งอยู่บนชั้นเจ็ดและชั้นแปดของอาคาร
หลังเงินทุนหนึ่งร้อยล้านหยวนเข้าบัญชี เฉินลี่ผิงไม่ได้รีบร้อนตกแต่งหน้าตาองค์กร เพียงเช่าพื้นที่สำนักงานสองชั้น พร้อมสร้างห้องเซิร์ฟเวอร์แยกต่างหาก สตูดิโอถ่ายทำ และห้องบันทึกเสียง
ตรงกลางโถงมีโลโก้สีขาวดำที่เพิ่งออกแบบเสร็จแขวนอยู่
โต้วอิน
ใต้ตัวอักษรสองตัวนั้นยังมีข้อความตัวเล็กอีกหนึ่งบรรทัด
“บันทึกทุกช่วงเวลาแสนสนุก”
เฉินโม่ยืนมองโลโก้อยู่ครู่หนึ่ง คิ้วขมวดเล็กน้อย
“ใครเป็นคนกำหนดประโยคนี้”
เฉินลี่ผิงที่เดินตามอยู่ข้าง ๆ กระแอมเบา ๆ
“ฝ่ายการตลาดคิดมาเป็นสิบแบบ จางหนานเห็นว่าประโยคนี้ดูเหมาะสมที่สุด”
“ธรรมดาเกินไป”
เฉินโม่กล่าว “แอปรูปภาพ วิดีโอ หรือโซเชียลไหน ๆ ก็ใช้ประโยคนี้ได้ทั้งนั้น”
“สิ่งที่โต้วอินต้องการไม่ใช่การบันทึก”
“แต่เป็นการแสดงออก”
เฉินลี่ผิงมีสีหน้าครุ่นคิด
“เข้าไปข้างในก่อนเถอะ”
……
พื้นที่สำนักงานชั้นเจ็ด
พนักงานกว่าร้อยคนกระจายอยู่ตามแผนกผลิตภัณฑ์ เทคนิค อัลกอริทึม ออกแบบ และปฏิบัติการ
ส่วนหนึ่งมาจากอวิ๋นฟานซอฟต์แวร์
อีกส่วนเป็นทีมของจางหนานที่จื่อจี้ส่งมา
แม้สองทีมจะนั่งอยู่บนชั้นเดียวกัน แต่กลับแบ่งพื้นที่ออกเป็นสองโซนอย่างชัดเจน ราวกับน้ำกับน้ำมัน
คนของอวิ๋นฟานส่วนใหญ่มาจากมณฑลซี รับผิดชอบแอปพลิเคชัน การถ่ายวิดีโอ เครื่องมือตัดต่อ และระบบหลังบ้าน
ส่วนทีมจื่อจี้รับผิดชอบการแนะนำคอนเทนต์ โปรไฟล์ผู้ใช้ และการวิเคราะห์ข้อมูล
พื้นที่สำนักงานดูวุ่นวายไม่น้อย ตอนเฉินโม่เดินเข้าห้องประชุม ข้างในมีคนนั่งรออยู่กว่าสิบคนแล้ว
ฝั่งซ้ายของโต๊ะยาวเป็นทีมอวิ๋นฟาน ส่วนฝั่งขวาเป็นทีมผลิตภัณฑ์และอัลกอริทึมที่จื่อจี้ส่งมา
ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงกลางอายุราวยี่สิบเจ็ดถึงยี่สิบแปดปี
เธอไว้ผมสั้นประบ่าทรงคล่องแคล่ว สวมเสื้อถักสีเทาอ่อน แต่งหน้าบาง ๆ
หน้าตาไม่ถึงกับสวย แต่ดูสะอาดตา มองนานก็ไม่เบื่อ แววตาเผยให้เห็นความเฉียบคม
เธอคือจางหนาน