ห้องทำงานผู้อำนวยการโรงเรียน
ผู้อำนวยการเจิ้งรินน้ำร้อนให้เฉินโม่ด้วยตัวเอง
“ช่วงนี้สถานีโทรทัศน์ประจำเมืองกับสื่อด้านการศึกษาหลายแห่งในมณฑลติดต่อมาที่โรงเรียน”
“พวกเขาได้ยินว่าอำเภอเจียงเฉิงมีนักเรียนคนหนึ่งสอบได้อันดับหนึ่งของทั้งเมืองหลายครั้งติดต่อกัน เลยอยากทำรายการสัมภาษณ์พิเศษกับคุณ”
“เนื้อหาหลักจะพูดถึงวิธีการเรียน ประสบการณ์เตรียมสอบ และเรื่องราวการเติบโต”
“ยังมีสื่อแห่งหนึ่งอยากเข้าไปถ่ายทำที่บ้านคุณด้วย”
เฉินโม่ยกแก้วน้ำขึ้น แต่ไม่ได้ดื่ม
“ผมไม่รับสัมภาษณ์ครับ”
ผู้อำนวยการเจิ้งดูเหมือนจะคาดการณ์ไว้แล้ว
“ทางโรงเรียนก็คิดถึงผลกระทบต่อการเรียนเหมือนกัน แต่เรื่องนี้เป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดี ทั้งต่อตัวคุณ มัธยมหนึ่งประจำอำเภอ และภาพลักษณ์ด้านการศึกษาของอำเภอเจียงเฉิง”
“ผู้อำนวยการเจิ้งครับ”
เฉินโม่วางแก้วน้ำลง
“เหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว”
“ถ้าผมรับสัมภาษณ์ตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นผลสอบ ครอบครัว หรือชีวิตประจำวัน ทุกอย่างก็จะถูกหยิบยกไปพูดถึงต่อหน้าสาธารณชน”
“ถ้าผมทำข้อสอบได้ตามปกติ คนอื่นก็จะบอกว่าสื่อปั้นผมให้เป็นเทพ”
“แต่ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา ข่าวทั้งหมดที่เคยลงไว้ก็จะกลายเป็นเรื่องตลก”
“สำหรับโรงเรียนเองก็ไม่แน่ว่าจะเป็นเรื่องดี”
รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้อำนวยการเจิ้งค่อย ๆ จางหาย สีหน้าจริงจังขึ้น
เขาไม่คิดเลยว่าการที่เฉินโม่ปฏิเสธการสัมภาษณ์จะไม่ได้เป็นเพียงการต่อต้านตามประสาวัยรุ่น แต่เขากลับคิดถึงผลกระทบทั้งก่อนและหลังได้อย่างรอบคอบถึงเพียงนี้
หลิวเจี้ยนกั๋วนั่งอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง
“ผมก็ไม่เห็นด้วยกับการให้สัมภาษณ์ตอนนี้”
“เด็กคนนี้ปกติก็ยุ่งมากพออยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องถูกนักข่าวล้อมหน้าล้อมหลังอีก”
ผู้อำนวยการเจิ้งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าในที่สุด
“ได้”
“โรงเรียนเคารพการตัดสินใจของคุณ”
“ส่วนทางสื่อ ผมจะตอบกลับไปในทิศทางเดียวกันว่า การสัมภาษณ์ทั้งหมดจะเลื่อนไปหลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ”
เฉินโม่พูดต่อว่า “ยังมีอีกเรื่องครับ”
“ว่ามา”