อินหยวนหลียังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ราวกับไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น
เมื่อข้ามคูเมืองมา กำแพงสูงตระหง่านเบื้องหน้ามีอักษรสามคำว่าเมืองซ่างหยางปรากฏเด่นชัด
หน้าประตูมีทหารเฝ้าเมือง ฉินหว่านหว่านมองปราดเดียวก็เห็นว่ามีลูกครึ่งอยู่หลายคน ดังที่ท่านสามหม่าบอกไว้ไม่มีผิด
ลูกครึ่งนั้นแยกแยะได้ไม่ยากนัก
ลูกครึ่งในที่นี้หมายถึงลูกครึ่งระหว่างชาวจงหยวนกับชาวทุ่งหญ้า ชาวจงหยวนมีโครงหน้าอ่อนโยนกว่าเล็กน้อย ผมดำตาดำ ดูไม่ค่อยมีพิษมีภัย ทว่าความเฉลียวฉลาดของชาวจงหยวนนั้นเป็นที่ยอมรับโดยทั่วกัน
ชาวทุ่งหญ้าร่างใหญ่ รูปลักษณ์ดูดุดันกว่า ดวงตาส่วนใหญ่เป็นสีน้ำตาล บางเผ่าพิเศษอย่างเผ่าหมาป่ายิ่งมีสีตาแตกต่างเห็นได้ชัด พวกเขาชอบทำศึก และโดยพื้นฐานแล้วล้วนมีแต่พละกำลัง
ส่วนลูกครึ่งนั้นผสานลักษณะเด่นของชาวจงหยวนและชาวทุ่งหญ้าไว้ด้วยกัน ร่างกายเล็กกว่าชาวทุ่งหญ้าอยู่บ้าง ดวงตาและเส้นผมมีสีแปลกไปเล็กน้อยแต่ไม่เด่นชัด ใบหน้าคมเข้มกว่าชาวจงหยวน บางคนกลับมีใบหน้าอ่อนโยนกว่าชาวทุ่งหญ้า
กล่าวโดยสรุป เพียงมองปราดเดียวก็รู้ได้ว่าเป็นลูกครึ่ง
ทหารเฝ้าเมืองที่เป็นลูกครึ่งเช่นกันมองเขี้ยวหมาป่ามากกว่าคนอื่นอยู่สองหน คล้ายจะประหลาดใจอยู่บ้าง
ลูกครึ่งเผ่าหมาป่าพบเห็นได้ยากยิ่ง
หลังเข้ามาในเมืองซ่างหยาง ความคึกคักและรุ่งเรืองของเมืองก็เห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
หากเทียบกับจำนวนผู้คนอันน้อยนิดในเมืองซาเหอแล้ว ที่นี่ราวกับย่านคนมั่งคั่งกับชุมชนคนยากไร้ก็ไม่ปาน
ฉินหว่านหว่านสัมผัสได้อย่างชัดเจนยิ่งว่า ท่านพ่อของตนยากจนเพียงใด
มองไปตลอดทาง ล้วนมีร้านรวงหลากหลายและผู้คนสารพัดรูปแบบ