ในห้องพยาบาล เตียงหลายเตียงวางเรียงกัน
หลินเสี่ยวกุย ฟางจ้าวหยาง และซูเนี่ยน ต่างอยู่ในนั้น ทุกคนได้เห็นฟอรัมเดิมพันและความคืบหน้าล่าสุด
เหรินถังปลอดภัยดี
"คนละชะตาคนละวาสนา" หลินเสี่ยวกุยพิงหมอนน้ำเสียงลั่นส่งขึ้น
"เรานอนอยู่ตรงนี้กัน แต่เหรินถังกลับไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด"
ซูเนี่ยนเงยหน้าขึ้น "เสี่ยวกุย เหรินถังก็เพื่อช่วยเราหงอกกัน"
"เธอไม่เป็นอะไร เราควรจะดีใจน่า"
"ถ้าเมื่อไหร่ไม่เป็นเธอ พวกเราอาจถูกตีแดนตายกันหมดแล้ว"
หลินเสี่ยวกุยมองเธอ
ดวงตาแฝงความสดใสของซูเสียฉายแววจริงจังใส่ใจท่าทางประกอบไม่ได้ว่าปลอมปลอมเลยแม้แต่นิด
หลินเสี่ยวกุยละสายตาออก คำพูดมีความหมายคลุมเครือว่า "เหรอ?"
"ไม่ว่าพูดสิ่งที่เธอพูดถูกต้อง เราควยินดีกับเธอด้วยก็ได้"
"ไว้ครั้งหน้า เธอคจะได้ช่วยพวกเราได้อีก"
ซูเนี่ยนพยหน้ายกย่อง จริงจัง
หลินเสี่ยวกุยยิ้มเย็นเย็นหัวเราะในใจว่าซูเนี่ยนดีจริงหรือแยกแค่ทำให้ดูนั้น เธอไม่รู้เอง
แต่ตราบใดที่เหรินถังยังรู้สึกสงสารพวกเธอก็จะช่วยต่อไป
ซือหลินทนได้กับครั้งเดียวครั้งเดียวแล้วจะทนได้สองครั้งไหม? สามครั้งไหม?
เธอคอยให้เห็นวันที่เหรินถังร่วงจากที่สูงไป!
———
กลางคืน ณ ร้านดอกไม้ ชั้นสอง เสียงน้ำในห้องน้ำหยุดลงแล้ว
เหรินถังเดินเท้าเปล่าออกมา หยุดยืนตรงหน้ากระจก
หลังจากที่ทุกสเตตัสถูกเพิ่มไปถึง 70 เธอเองก็ยังไม่เคยดูdictอย่างละเอียดเลยด้วยซ้ำ