ลิฟต์ด้านข้างเปิดออก
หลินเสี่ยวกุยเดินออกมา มือถือเอกสารอย่างเป็นทางการเรื่องการยุบกลุ่มต่อต้านที่หยานหลิงเอ๋อร์สั่งให้เธอนำขึ้นไปส่ง
เธอเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นซือหลินกดผู้หญิงคนหนึ่งไว้กับกำแพงแล้วจูบ
แผ่นหลังของเขาบังใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นไว้เกือบหมด เหลือเพียงสองมือเล็กๆ ขาวๆ ที่ถูกกดไว้เหนือหัว และช่วงขาขาวเนียนใต้กระโปรงจีบสีน้ำเงินเข้ม
สองมือนั้นบอบบางเกินไป ถูกมือข้างเดียวของเขารวบไว้มิด
ร่างของเจ้าของมือก็เล็กเกินไป ถูกผู้ชายบังไว้มิดชิด
เอกสารในมือหลินเสี่ยวกุยร่วงหล่นลงพื้น กระดาษกระจายเกลื่อน
“พวกคุณกำลังทำอะไรกัน?” เสียงของเธอสั่นเทา
ซือหลินหันหน้ามา ลมหายใจยังไม่ทันปรับ ใบหน้ายังคงมีความหมกมุ่นต่อริมฝีปากของหญิงสาวคนนั้นหลงเหลืออยู่
เขามองหลินเสี่ยวกุยอย่างเย็นชา สายตานั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจที่ถูกรบกวน
เหรินถังเองก็เห็นหลินเสี่ยวกุยจากหลังไหล่ของซือหลิน
ไม่ว่าแท้จริงแล้วความสัมพันธ์จะเป็นอย่างไร อย่างน้อยในสายตาสังคมและต่อหน้าธารกำนัล หลินเสี่ยวกุยคือแฟนสาวที่ซือหลินยอมรับต่อสาธารณะ
ส่วนเธอตอนนี้เป็นแฟนของเวินเหยี่ยน แต่กลับถูกซือหลินกดกับกำแพงจูบ