บทที่ 001 เธอกลายเป็นนางร้ายตัวประกอบแล้ว!
“ฉันยังมีประชุม ไม่ว่างมาเล่นกับคุณ”
เสียงทุ้มนุ่มทว่ายังแฝงความเย็นชาดังขึ้น ไม่รีบร้อน แต่ก็เย็นเยียบราวกับน้ำค้างแข็ง
เมื่อเสียงฝีเท้าจากไป ประตูห้องก็ถูกปิดลง ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบงัน
คนใช้ที่ยืนอยู่ข้างเตียงประคองยาด้วยความระมัดระวัง “คุณนาย คุณชายไปแล้วค่ะ ทานยาเถอะนะคะ”
คนบนเตียงห่อตัวอยู่ในผ้าห่ม หลับตาแน่น ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง
คนใช้ถอนหายใจ “คุณนายคะ อย่าแกล้งเลยค่ะ คุณชายไปแล้วจริง ๆ”
แต่คนบนเตียงก็ยังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเช่นเดิม
คนใช้จึงอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปตบผ้าห่มเบา ๆ “คุณนาย คุณนายคะ?”
สติที่เลือนรางของเหยียนจือค่อย ๆ หวนคืน จู่ ๆ ก็ลืมตาขึ้น “พรึ่บ” หนึ่งเสียง เธอดีดตัวลุกขึ้นนั่งตรงแข็งทื่อจากบนเตียง
คนใช้ตกใจสะดุ้งโหย่ง ถอยหลังไปสองก้าวพร้อมกับประคองยา
เหยียนจือมองกวาดสายตาไปรอบ ๆ สภาพแวดล้อม ห้องพักหรูหรามีรสนิยม ผ้าปูที่นอนผ้าไหมแท้ และ...คนใช้ที่กำลังหวาดผวา
ความทรงจำในสมองถูกปลุกขึ้นในทันที เธอเหมือน...ทะลุเข้าไปในหนังสือ!
ทะลุเข้าไปในนิยายเรื่องหนึ่งที่เธออ่านเมื่อคืนนี้ นิยายแนวลูกสาวตัวจริงตัวปลอม และกลายเป็นนางร้ายตัวประกอบผู้ชั่วร้ายที่แอบอ้างสวมรอยเป็นลูกสาวตัวจริง!
เจ้าของร่างเดิมเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย เพิ่งรู้จักกับนางเอกตอนเช่าห้องอยู่ด้วยกัน กลายเป็นเพื่อนร่วมห้อง
นางเอกซ่งเวยอวี่ แม้จะมีฐานะทางบ้านยากจน แต่ก็ขยันหมั่นเพียร กลางวันกลางคืนทำงานสองงาน เพื่อเก็บเงินไปเรียนต่อต่างประเทศ
ส่วนนางร้ายที่มีชื่อเดียวกับเธอ แม้จะมีฐานะทางบ้านธรรมดาเช่นกัน แต่ก็เกียจคร้าน ทำงานแบบสามวันตกปลาสองวันตากแห สลับเปลี่ยนงานไปเรื่อย ๆ รู้จักแต่การหาความสุขใส่ตัว
ทั้งสองอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน ทว่าใช้ชีวิตแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
และก็เป็นเพราะนางร้ายว่างมาก มีความเร็วเทียบเท่า 5G เธอจึงบังเอิญเห็นประกาศตามหาคนบนโลกออนไลน์
ตามหาคุณหนูของตระกูลเหยียนที่หายไปกว่ายี่สิบปี
ตอนนั้นคอมเมนต์มากมายต่างอิจฉาคุณหนูที่ไม่รู้ว่าเป็นใครคนนี้ ที่ก้าวข้ามฐานะทางสังคมกลายเป็นคุณหนูของตระกูลร่ำรวยในทันที
เจ้าของร่างเองก็อิจฉาเช่นกัน
ถ้าคุณหนูคนนี้เป็นเธอ เธอก็จะไม่ต้องทำงานอีกต่อไป ไม่ต้องเช่าห้องอยู่ร่วมกับคนอื่น แล้วก็ไม่ต้องเข้าไปในร้านขายของแบรนด์เนมแล้วถูกพนักงานกลอกตาใส่!
น่าเสียดาย ข้อมูลที่ระบุในประกาศตามหาคนนี้ นอกจากอายุ 22 ปีเท่ากันแล้ว อย่างอื่นไม่เกี่ยวกับเธอเลย
ในตอนที่เจ้าของร่างผิดหวังนั้น ข้อมูลสำคัญจุดหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของเธอ
【มีปานรูปผีเสื้อที่ก้น】
เจ้าของร่างตกใจกับข้อมูลนี้ราวกับถูกปลุก
เพราะเธอจำได้ว่า มีครั้งหนึ่งตอนที่ซ่งเวยอวี่อาบน้ำ เธอดันเข้าไปในห้องน้ำอย่างไม่ได้ตั้งใจ พอดีไปเห็นร่างเปลือยของซ่งเวยอวี่ ซึ่งที่ก้นขวาของเธอมีปานที่เห็นได้ชัด รูปร่างเหมือนผีเสื้อจริง ๆ!
เจ้าของร่างยังเอามาเปรียบเทียบกับข้อมูลอื่น ๆ ของซ่งเวยอวี่ ดูเหมือนจะตรงกัน!
ดังนั้นเจ้าของร่างจึงรวบรวมความกล้า ติดต่อตระกูลเหยียนเป็นการส่วนตัว
เธอขโมยเส้นผมของซ่งเวยอวี่ แล้วส่งไปให้ตระกูลเหยียน
ผลตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ออกมาอย่างรวดเร็ว 99.9%
เจ้าของร่างไปสักปานให้เหมือนกับของซ่งเวยอวี่ทุกประการ แล้วกลับไปตระกูลเหยียน คืนสู่ครอบครัว กลายมาเป็นเหยียนจือ!
เธอแอบอ้างสวมรอยซ่งเวยอวี่ กลายเป็นคุณหนูตัวจริงของตระกูลเหยียน และด้วยการคลุมถุงชน ก็ได้แต่งงานเข้าสู่ตระกูลมั่งคั่งขั้นแนวหน้าของเมืองหลวง ตระกูลเจียง
กลายเป็นภรรยาของทายาทตระกูลเจียง เจียงซือเหลียน
ในเวลาเดียวกัน นางเอกตัวจริงที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ยังคงมุมานะยุ่งวุ่นวายกับการทำงานหาเงิน แม้แต่ข่าวก็ไม่มีเวลาดูสักนิด สุดท้ายก็เก็บเงินพอครบ และไปเรียนต่อต่างประเทศ
เจ้าของร่างกลัวว่าเรื่องจะแดง จึงเปลี่ยนซิมการ์ด ตัดขาดการติดต่อทั้งหมดกับซ่งเวยอวี่ ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรเป็นของซ่งเวยอวี่อย่างไร้ยางอาย
และตอนนี้เรื่องราวก็ผ่านไปได้แค่ครึ่งเดียว
เจ้าของร่างกับเจียงซือเหลียนแต่งงานกันทางธุรกิจ ไม่มีความรักให้กัน
แต่เจ้าของร่างก็ตกหลุมรักเจียงซือเหลียนอย่างเลี่ยงไม่ได้ บุรุษผู้กุมเส้นเลือดใหญ่ทางธุรกิจกว่าครึ่งของเมืองหลวง และยังเป็นบุตรสวรรค์ผู้สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
ทว่าเจียงซือเหลียนไม่มีความรู้สึกต่อเธอ ก่อนแต่งก็ตกลงกันไว้แล้วว่าต่างคนต่างอยู่ ปกติเขาเป็นคนยุ่ง กลับบ้านก็น้อยครั้ง
เจ้าของร่างไม่ยอมทน เธอกังวลว่าฐานะของตัวเองจะถูกเปิดเผย และต้องการครอบครองทั้งหมดนี้ตลอดไป แต่ในขณะเดียวกันก็ละโมบอยากจะได้ความรักจากเจียงซือเหลียน อยากเป็นภรรยาของเจียงที่แท้จริง
เธอใช้มุกหนักหน่วง ร้องไห้งอแงขู่จะผูกคอตาย ถึงขนาดจงใจอาบน้ำเย็นให้ตัวเองไม่สบายในวันที่อากาศหนาว เพียงเพื่อให้เจียงซือเหลียนกลับบ้านมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ
และวันนี้ เจ้าของร่างล้มหมอนนอนเสื่อ เจียงซือเหลียนกลับบ้านแล้วในที่สุด แต่ก็แค่ทิ้งประโยคที่แสนเย็นชาว่า “ไม่ว่างมาเล่นกับคุณ” แล้วก็เดินจากไปทันที
ความมีระดับและความเย็นชาของชายผู้นี้ฝังลึกลงไปในกระดูก ต่อให้เจ้าของร่างสร้างเรื่องวุ่นวายมากเท่าใด ก็ไม่สามารถดึงดูดความสนใจของเขาได้เลย
คาดไม่ถึงเลยว่า คราวนี้เจ้าของร่างสร้างเรื่องใหญ่เกิน ไม่คำนึงว่าตัวเองจะถูกทรมานจนป่วยไข้ ร่างกายก็อ่อนแอเกินไป เพียงแค่ไม่ทันระวังก็ทรมานตัวเองจนตายไปเสียเฉย ๆ
“คุณนายคะ?”
คนใช้เอ่ยเรียกอย่างระมัดระวังอีกครั้ง
ในที่สุดเหยียนจือก็ได้สติ มองสบตากับแววตาหวาดหวั่นของคนใช้ด้วยท่าทางเหม่อลอย
“คุณนายคะ คุณชายท่านคงจะยุ่งจริง ๆ ไม่ได้ตั้งใจจะไม่ดูแลคุณนายหรอกนะคะ อย่าได้ถือโทษโกรธเลย”
แท้จริงแล้วก็เพราะเจ้าของร่างเป็นคนอารมณ์ไม่ดี ทุกครั้งที่เจียงซือเหลียนไม่สนใจเธอ เธอก็จะปาข้าวของในบ้าน แล้วระบายอารมณ์โกรธแค้นกับคนใช้อย่างรุนแรง
คนใช้ในบ้านต่างก็กลัวเธอ
เจียงซือเหลียนยุ่งจริงหรือยุ่งปลอม เหยียนจือรู้ดีอยู่แก่ใจ
ก่อนแต่งงานพวกเขาตกลงกันแล้วว่าไม่ก้าวก่ายกัน เป็นเจ้าของร่างนั่นเองที่ล้ำเส้น
เธอหลงรักเจียงซือเหลียน และยังหลงรักฐานะภรรยาของเจียงคนนี้ด้วย เธอหวังว่าจะได้เป็นสามีภรรยากันอย่างแท้จริงกับเจียงซือเหลียน และมีบุตรโดยเร็วที่สุด ต่อให้ภายหลังเธอเปิดโปงตัวเอง เธอก็ยังคงใช้บุตรเป็นข้ออ้างอยู่ในตระกูลเจียงต่อไปได้
ความงอแงของเจ้าของร่าง แลกมาเพียงแค่ความเย็นชาของเจียงซือเหลียนที่เพิ่มทวีขึ้น
ทว่าถึงแม้เจ้าของร่างจะไม่งอแง ตอนจบก็คงจะไม่ดีไปกว่านี้
ครึ่งหลังของนิยายเรื่องนี้ คุณหนูตัวจริงซ่งเวยอวี่ในอีกครึ่งปีต่อมา เมื่อสำเร็จการศึกษากลับมา ก็จะเข้าทำงานในบริษัทของพระเอกเจียงซือเหลียน แล้วจะได้พบกับพระเอก ทำความรู้จักกัน และตกหลุมรักกัน!
ส่วนตระกูลเหยียน ในวันที่ซ่งเวยอวี่ปรากฏตัว ก็จะได้เข้าใจกระจ่างว่าลูกสาวของตัวเองคือใคร
ความจริงถูกเปิดโปง แผนการหลอกลวงของเจ้าของร่างก็ถูกเปิดเผยอย่างถึงที่สุด
ตระกูลเหยียนขับไล่เจ้าของร่างออกจากบ้านด้วยความโกรธกริ้ว เจียงซือเหลียนก็หย่าขาดอย่างไม่ลังเล เจ้าของร่างพลันกลายเป็นหมาแก่ที่ถูกสาดน้ำเดือด ไร้คนเหลียวแล
ส่วนเจ้าของร่างก็สิ้นคิดแล้วสิ้นคิดอีก กลายเป็นคนชั่วร้ายถึงที่สุด
เธอติดตามซ่งเวยอวี่ที่เดินทางไปทำงานยังต่างประเทศ จนถึงต่างแดน แล้วจ้างคนมาลักพาตัวนางเอกไป เรียกค่าไถ่จากตระกูลเหยียนเป็นเงินสิบล้าน และยังคิดจะฆ่าปิดปาก
เธอต้องการจะฆ่าผู้หญิงคนนี้ที่ทำลายชีวิตของเธอ เพื่อระบายความแค้น!
สุดท้ายก็ถูกเจียงซือเหลียนที่มาถึงทันเวลายิงเข้าที่ศีรษะเพียงนัดเดียว
ตอนจบของนิยายเรื่องนี้ เจ้าของร่างนางร้ายตัวประกอบล้มลงบนกองเลือด มีรูโหว่ใหญ่ที่หัว เลือดไหลอาบ นัยน์ตายังไม่ทันได้ปิดลงเลยด้วยซ้ำ
เหยียนจือรีบร้อนลูบคลำศีรษะของตัวเองที่ยังอยู่อย่างปลอดภัยชั่วคราว
สัมผัสหนานุ่มฟูสู้มือ ทำจิตใจให้สงบได้ไม่น้อย
ตอนที่เธออ่านหนังสือ เธอเองก็กำลังด่านางร้ายตัวประกอบที่มีชื่อเดียวกับเธอคนนี้เช่นกัน ด่าเธอทั้งโง่และชั่วร้าย จับจองทำรังในรังของนกเขา ทั้งยังเป็นเหตุให้พระเอกนางเอกพลาดโอกาสกันไปหลายปีถึงได้มาอยู่ด้วยกัน
ตอนเจ้าของร่างตาย ในช่องคอมเมนต์ยิ่งมีแต่เสียงโห่ร้องยินดี เหยียนจือกดไลค์ให้กับทุกข้อความด้วยซ้ำ
ทว่าในตอนนี้...เธอกลายเป็นเจ้าของร่างแล้วเนี่ยนะ?!
หัวใจของเหยียนจือเริ่มเต้นเร็วขึ้น รูม่านตาเกิดการสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว
กองเรื่องยุ่งเหยิงกองนี้ กลายเป็นของเธอแล้วงั้นรึ?!