“อีอี แม่กลับมาแล้วจ้ะ” เซี่ยงเถียนสอดมือทั้งสองข้างใต้รักแร้ของอีอี แล้วยกเจ้าตัวเล็กขึ้นมาอุ้มไว้ข้างเดียว ก่อนลงจากรถ
สวี่ชิงอวี้เดินเข้ามาจับจักรยานไว้ “เดี๋ยวแม่ยกเข้าไปเอง”
“ค่ะ ขอบคุณค่ะแม่” เซี่ยงเถียนอุ้มอีอีเดินเข้าไปข้างใน อีอียังทำหน้าทะเล้นใส่จิ่งอวี่ชวนด้วย
ในลานบ้านคึกคักมาก มีเด็ก ๆ ร่วมสิบคน แบ่งกลุ่มเล่นกันทั้งกลุ่มเล็กกลุ่มใหญ่
เยว่เลี่ยง ลูกสาวบ้านจ้าวหรู สวีหยวน ลูกชายบ้านกงชุ่ยฟาง และหน่วนหน่วน ลูกสาวบ้านหลินม่านที่อายุยังไม่ถึง 3 ขวบ พอเซี่ยงเถียนวางอีอีลง เด็กน้อยทั้งสี่ก็ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวกันอยู่ตรงนั้น
หน่วนหน่วนเป็นเด็กผู้หญิงที่ได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี สิ่งที่ชอบที่สุดคือเกาะติดซุนอันอัน
ซุนอันอันนั่งยอง ๆ อยู่ท่ามกลางเด็กน้อยทั้งสี่ ทำท่าเป็นเห็ดที่พวกเธอกำลังรดน้ำให้
หลินม่านเองก็เปลี่ยนไปมาก หลังคลอดหน่วนหน่วน หวังเฉียงเมาแล้วอาละวาดอยู่ในลานบ้านครั้งหนึ่ง จนถูกซุนเจี้ยนเช่อตีเข้าโรงพยาบาลไป 7 วัน
ตั้งแต่นั้นมา คนตระกูลหวังก็ทำตัวเงียบลงมาก แม้แต่ลูก ๆ ในบ้านก็แทบไม่ออกมาเล่นที่ลานบ้าน
ส่วนหลินม่านกลับกลายเป็นคนใจเย็นขึ้นมาก ดูแลบ้านตระกูลซุนได้อย่างเรียบร้อย ว่ากันว่าซุนเจี้ยนเช่อยังได้เลื่อนตำแหน่งด้วย
ซุนกั๋วต้งเองก็ได้ใบประกาศนียบัตรกลับมาทุกครั้งที่สอบ
เด็กโตหลายคนก็เล่นกันอยู่ในลานบ้านพอดี ช่วงนี้เป็นวันหยุดฤดูร้อน พวกเขาดูไม่ต่างจากนกที่เพิ่งได้ออกจากกรง