หลังกลับตัวจากยัยตัวร้าย เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ระดับเอสเอสเอสแห่งห้วงดาราก็แย่งชิงเธอจนคลั่ง

ตอนที่ 5 ที่แท้ก็ถึงฤดูติดสัด

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หูเยี่ยนฟังจบก็ยิ่งอยากฆ่าเสวียนหยวนให้ตาย

แต่พลันนึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาจิ้งจอกงดงามก็ฉายแววเจ้าเล่ห์ “ในเมื่อเจ้าเกลียดนายหญิงขนาดนี้ มิสู้หานายหญิงยกเลิกการจับคู่เสียเลยเล่า”

เสวียนหยวนตอบอย่างจริงจัง “ข้ามาดาวหนานมู่ก็เพื่อยกเลิกการจับคู่”

หูเยี่ยนได้ยินดังนั้นก็หายโกรธ พลางฉุดเสวียนหยวนขึ้นจากพื้นอย่างสนิทสนมประหนึ่งพี่น้อง “อย่างนี้สิถึงจะถูก เจ้าเป็นถึงองค์ชายแห่งดาวเฮยเสวียน ครั้งหน้าสมองหลักต้องจับคู่หญิงระดับเอสเอสขึ้นไปให้เจ้าแน่”

เสวียนหยวนเหลือบมองเขาอย่างเฉยชา “แล้วพวกเจ้าเล่า ไม่คิดถึงอนาคตกันหรือ?”

หญิงไร้ประโยชน์ระดับเอฟไม่มีทางช่วยปลอบประโลมจิตได้เลย

ตอนนี้หูเยี่ยนกับลู่หลินต่างก็เข้าใกล้ขีดจำกัดของการคลุ้มคลั่งจนกลายร่างเป็นสัตว์แล้ว

หากไม่รีบยกเลิกการจับคู่และหาหญิงที่มีพลังจิตระดับเอสเอสขึ้นไปมาช่วยปลอบประโลมจิต อีกไม่นานพวกเขาก็จะกลายร่างเป็นสัตว์異兽อย่างสมบูรณ์

หูเยี่ยนหัวเราะเยาะตัวเองอย่างเสียดาย “พวกเราถูกตระกูลทอดทิ้งกันหมด ต่อให้หานายหญิงคนใหม่ก็คงถูกดูแคลนอยู่ดี ไม่อยากวุ่นวายอีกแล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าเสวียนหยวนก็หม่นลงเล็กน้อย ความคิดในใจก็ยิ่งแน่วแน่

ภายหน้าเขาจะต้องเป็นเจ้าดาว ชีวิตของชาวสัตว์นับหลายล้านคนทั่วดาวเฮยเสวียนล้วนอยู่ในกำมือเขา นายหญิงของเขาจะเป็นหญิงชั่วใจดำไร้เมตตาไม่ได้เด็ดขาด

……

เจียงอวี๋ฉีดยาระงับอาการไปถึงสองเข็ม ในที่สุดความเปลี่ยนแปลงในร่างกายจึงหยุดลง

ทว่าการเปลี่ยนแปลงหยุดลง ไม่ได้หมายความว่าความเจ็บปวดจากเนื้อหนังที่ฉีกขาดจะหายไปด้วย

นางคลานเข้าไปในแคปซูลรักษาอันคับแคบ กัดฟันทนเหมือนยามที่ต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงนับครั้งไม่ถ้วนก่อนหน้านี้

ในหัวมีเพียงประโยคเดียว

นางต้องมีชีวิตต่อไป

พวกสารเลวที่ทำให้นางกลายเป็นสภาพอเนจอนาถเช่นนี้ยังมีชีวิตอยู่ แล้วนางจะตายได้อย่างไร?

คล้ายมีเสียงอิเล็กทรอนิกส์ของระบบเตือนอยู่ในหัว

ภารกิจอะไรสักอย่างสำเร็จแล้ว สามารถรับรางวัลได้

แต่ก่อนจะทันได้รับรางวัล นางก็เจ็บปวดจนหมดสติไปเสียก่อน

……

เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง นางก็ยังอยู่ในแคปซูลรักษา

รอยแผลและกระดูกแหลมบนร่างเจียงอวี๋หายไปหมดแล้ว ผิวพรรณกลับมาขาวผ่องไร้ตำหนิดังเดิม

เมื่อตรวจดูสมองแสง นางจึงพบว่าตนหมดสติไปนานถึงห้าวันเต็ม

เจียงอวี๋เพิ่งลุกนั่ง ก็ได้ยินเสียงระบบโวยวายอยู่ในหัว

【ในที่สุดเจ้าก็ตื่นเสียที! ข้าเกือบคิดว่าเจ้าจะกลายเป็นผัก แล้วทำให้ข้าติดอยู่ที่นี่ไปตลอดกาลเสียแล้ว!】

นางตอบอย่างหมดเรี่ยวแรง “เจ้าเปลี่ยนเจ้าของใหม่ไม่ได้หรือ?”

【ทำไม่ได้หรอกจ้ะคนดี ข้าเป็นแค่ระบบธรรมดา เมื่อเลือกเจ้าของแล้วก็แยกจากกันไม่ได้ เว้นแต่เจ้าของจะตายและภารกิจล้มเหลวโดยสิ้นเชิง】

เจียงอวี๋กลอกตา “ขยะ”

【โปรดอย่าจงใจโจมตีระบบ】

“เลิกพูดไร้สาระ รีบส่งรางวัลมาให้ข้า”

【……】

ช่างเป็นหญิงไร้ใจไร้เมตตา…เอ่อ หญิงสัตว์จริง ๆ

【ภารกิจกอบกู้ตัวเอกชายเสวียนหยวนสำเร็จแล้ว รางวัลมีดังต่อไปนี้—สุ่มพลังพิเศษ 1 ครั้ง เมล็ดผลไม้กล่องสุ่มโลกโบราณ 10 เมล็ด และตำราครบถ้วนว่าด้วยการเลี้ยงสัตว์ 1 เล่ม】

เดิมทีเจียงอวี๋ยังเสียดายอยู่บ้างที่ครั้งนี้ไม่มีรางวัลซ่อมแซมต้นไม้พลังจิต แต่คำอธิบายของการสุ่มพลังพิเศษกลับทำให้นางตาลุกวาว

เดิมทีนางมีพลังพิเศษอยู่แล้ว

เป็นพลังสายเยียวยา และบรรลุถึงขั้นสี่แล้วด้วย

แต่คราวที่ถูกสัตว์異兽โจมตี ต้นไม้พลังจิตของนางไม่เพียงเหี่ยวเฉา แก่นพลังพิเศษยังถูกกลืนกินไปด้วย

มิฉะนั้นนางคงไม่ต้องต่อกระดูกสัตว์ของแมงมุมใยทมิฬเข้ากับกระดูกสันหลังที่ถูกกัดขาด

ยีนของแมงมุมใยทมิฬมีความสามารถสร้างกระดูก แต่ยีนปนเปื้อนก็ร้ายกาจจนน่าหวาดกลัวเช่นกัน

แม้ตอนนี้นางจะรอดชีวิตมาได้ แต่ก็ทำได้เพียงใช้ยาระงับอาการกดการกลายพันธุ์เอาไว้ มิฉะนั้นก็จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตครึ่งคนครึ่งผีอย่างแมงมุมใยทมิฬ…

“ข้าจะสุ่มพลังพิเศษ”

สิ้นเสียง

วงล้อขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงอวี๋ พลังพิเศษนับไม่ถ้วนเบียดอัดแน่นอยู่ภายใน

หลังจากกดเริ่ม วงล้อก็หมุนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อย ๆ หยุดลง

เข็มชี้หยุดอยู่บนคำสองคำ—ชำระล้าง

“นี่คืออะไร?” เจียงอวี๋เพิ่งเคยได้ยินชื่อพลังพิเศษชนิดนี้เป็นครั้งแรก

【พลังชำระล้าง สามารถชำระมลทินของสิ่งมีชีวิตและสิ่งไร้ชีวิตได้ทุกชนิด เมื่อระดับสูงขึ้น ยังสามารถคลายการควบคุมทางจิตและชำระวิญญาณของสัตว์異兽ได้ด้วย】

เจียงอวี๋เบิกตากว้าง

พลังพิเศษนี้ดูจะร้ายกาจกว่าพลังเยียวยามาก โดยเฉพาะสองความสามารถอย่างหลัง

นางถามอย่างไม่อยากเชื่อ “เจ้าหมายความว่า ถ้าระดับของข้าสูงพอ ข้าก็สามารถทำให้ชาวสัตว์ที่กลายร่างเป็นสัตว์อย่างสมบูรณ์แล้วกลับมามีสติได้หรือ?”

【ใช่แล้วจ้ะ ขอเพียงพลังของเจ้าแข็งแกร่งพอ ก็ไม่มีอะไรที่ชำระล้างไม่ได้】

เจียงอวี๋ถามต่อ “แล้วการชำระล้างทำให้ค่าคลุ้มคลั่งของชาวสัตว์ลดลงได้หรือไม่?”

【แน่นอน การชำระล้างขจัดมลทินได้ทุกชนิด】

เจียงอวี๋ยิ้มออกมา

นี่มันพลังพิเศษชั้นยอดที่ซ่อนอยู่ชัด ๆ!

ใครจะคิดว่าตอนนี้หญิงไร้ประโยชน์ระดับเอฟอย่างนางจะมีพลังลดมลทินได้ด้วย?

บังเอิญบนโต๊ะในห้องมีผลไม้สีดำสนิทอยู่หลายผล

ดาวหนานมู่มีมลทินร้ายแรง ผืนดินล้วนส่งกลิ่นคาวเหม็น จนไม่อาจปลูกพืชผลได้

นี่คงเป็นของที่หูเยี่ยนกับลู่หลินทุ่มเงินมหาศาลซื้อมาจากตลาดมืดใต้ดิน

เจียงอวี๋หยิบผลเถาดำขึ้นมาหนึ่งผล สมองแสงตรวจพบค่ามลทินร้อยละ 45

ยังคงมีมลทินอยู่ แต่บนดาวหนานมู่ ผลไม้ที่มีค่ามลทินต่ำกว่า 80 ก็ถือเป็นของล้ำค่าชั้นยอดแล้ว

นางเคยได้ยินว่าเจียงเหวินซานเพิ่งปลุกพลังธาตุไม้ขึ้นมาได้ไม่นาน ผลไม้เหล่านี้คงเป็นสิ่งที่นางปลูกเอง มลทินต่ำมาก ไม่แปลกเลยที่ผลไม้ซึ่งนางมอบให้จะถูกปั่นราคาจนสูงลิ่วในตลาดมืดใต้ดิน

พอดีให้นางลองมือเสียเลย

เจียงอวี๋แตะปลายนิ้วลงบนผลเถาดำ แล้วชักนำพลังพิเศษออกมา

ชั่วขณะถัดมา แสงสีเงินเส้นหนึ่งบางดุจเส้นไหมเอ่อล้นจากปลายนิ้วของนาง แล้วซึมเข้าไปในผลเถาดำ

ผ่านเปลือกสีดำสนิท นางเห็นแสงสีเงินเส้นนั้นกำลังกลืนกินหมอกดำที่เป็นตัวแทนของมลทินภายในผลไม้

ไม่นานหมอกดำก็ถูกกลืนกินจนหมด ส่วนแสงสีเงินที่เดิมบางดุจเส้นไหมดูเหมือนจะหนาขึ้นเล็กน้อย

มันมุดกลับเข้าไปในปลายนิ้วของเจียงอวี๋ ไหลย้อนตามแขนลงสู่ท้องน้อย ก่อนจะควบแน่นเป็นแก่นผลึกใสบริสุทธิ์ขนาดเท่าเมล็ดข้าว

“นี่…สำเร็จแล้วหรือ?”

เจียงอวี๋มองผลไม้สีดำสนิทในฝ่ามือที่เปลี่ยนเป็นสีแดงสด แล้วใช้สมองแสงตรวจวัดค่ามลทิน

ผลตรวจแสดงค่ามลทินเป็นศูนย์

เจียงอวี๋หลับตาลง หัวใจเต้นแรงด้วยความยินดีอย่างเหลือล้น

สำเร็จจริง ๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น พลังชำระล้างไม่ได้แค่กำจัดมลทินเท่านั้น ดูเหมือนมันจะกลืนกินมลทินแล้วแปรเปลี่ยนเป็นต้นกำเนิดบริสุทธิ์ ส่งกลับมาหล่อเลี้ยงร่างกายและเพิ่มพลังของนางด้วย!

ขณะที่เจียงอวี๋กำลังดีใจ จู่ ๆ ความร้อนรุ่มสายหนึ่งก็พลุ่งขึ้นจากภายในร่าง

นางชะงักไป คิดว่าตนกำลังจะกลายพันธุ์อีกครั้ง จึงรีบฉีดยาระงับอาการให้ตัวเองหนึ่งเข็ม

ทว่ายาระงับอาการไม่เพียงไม่เกิดผล ความร้อนรุ่มกลับยิ่งทวีความรุนแรง

เจียงอวี๋ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน จึงขมวดคิ้วและเอื้อมมือไปหยิบยาระงับอาการอีกครั้ง

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของระบบพลันดังขึ้นในหัว

【เจ้าของระบบ นี่คือปฏิกิริยารับรู้ร่วม ไม่ใช่การกลายพันธุ์】

ความรู้สึกร่วมนี้มาจากร่างกายอีกคน ต่อให้นางแทงตัวเองจนพรุนเป็นรังผึ้งก็ไม่มีทางกดความรู้สึกของอีกฝ่ายได้

เจียงอวี๋เพิ่งได้รับผลประโยชน์จากระบบมา

เมื่อรับของจากผู้อื่นก็ย่อมพูดจาไม่เต็มปาก นางข่มความโกรธที่ถูกบังคับให้รับความรู้สึกร่วมลง แล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้น มีใครได้รับบาดเจ็บหรือ?”

【……ตัวเอกชายหูเยี่ยนเข้าสู่ช่วงติดสัดแล้ว】

เจียงอวี๋ “……”

พูดภาษาคนได้ไหม?

ถ้าอย่างนั้นความรู้สึกร้อนวูบวาบทั่วร่างก็เป็นเพราะเขากำลังติดสัดหรือ?

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป