“เอาน้ำขวดนี้ไปก่อน หิวน้ำเมื่อไรก็ดื่มนะ” ซังเหมียนยื่นน้ำขวดที่เหลือให้เซี่ยอวี่
เซี่ยอวี่รับไปแล้วเก็บเข้ากระเป๋าระบบทันที
จากนั้นทั้งคู่ก็เดินหน้าตามหาที่พักพิงต่อ
แต่ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็ยังหาที่พักพิงไม่พบ
ระหว่างนั้นซังเหมียนเจอหีบสมบัติไม้อีก 2 ใบ และหีบสมบัติสีขาว 1 ใบ เธอเก็บทั้งหมดเข้ากระเป๋าระบบ
“เราพักกันสักหน่อย แล้วเปิดหีบสักสองสามใบด้วยเลย”
“ได้” เซี่ยอวี่พยักหน้า
เมื่อได้รับอนุญาตจากเซี่ยอวี่ เธอก็นั่งลงบนก้อนหินข้าง ๆ แล้วหยิบหีบสมบัติทั้ง 3 ใบออกมา
“เริ่มเปิดหีบกันเลย”
เธอเริ่มจากหีบสมบัติไม้ 2 ใบ
【ยินดีด้วย! ได้รับขนมปังฝรั่งเศสชิ้นเล็ก 50 กรัม x5, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสสุ่ม x1, น้ำดื่ม 500 มล. x1, แผ่นไม้ x5】
【ยินดีด้วย! ได้รับแครกเกอร์อัดแท่ง x5, น้ำดื่ม 500 มล. x2, แผ่นไม้ x5】
ได้อาหารกับน้ำมาเพิ่มอีกนิดหน่อย ถ้าประหยัดกินก็น่าจะพอให้ทั้งคู่กินได้ 2 วัน
สุดท้ายเหลือหีบสมบัติสีขาวอีกใบ ซังเหมียนมองหีบใบนี้แล้วรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก
หรือในหีบสีขาวจะมีของอันตรายอยู่? เธอคิดในใจ
ตอนอยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เธอเคยอ่านนิยายแนวเกมเอาชีวิตรอดมาบ้าง จึงรู้ว่าหีบสมบัติมีระดับ ยิ่งอยากได้หีบระดับสูง ก็ยิ่งต้องเผชิญอันตรายมากขึ้น
หีบสีขาวใบนี้น่าจะมีระดับสูงกว่าหีบไม้สินะ
เธอจ้องหีบใบนั้นเขม็ง ก่อนค่อย ๆ เปิดมันอย่างระมัดระวัง
ทันใดนั้น เงาสีเทาก็พุ่งออกมาจากในหีบ
เซี่ยอวี่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว รีบยกไม้ฟาดใส่เงานั้นทันที
“จี๊ด!” เสียงแหลมดังขึ้น
เซี่ยอวี่ฟาดไปหลายครั้ง ในที่สุดเสียงระบบก็ดังขึ้น
【ยินดีด้วย ผู้เล่น “อวี้เฟิง” สังหารครั้งแรกทั่วเขตดาวเคราะห์สีน้ำเงินสำเร็จ ต้องการประกาศทั่วเขตหรือไม่? เมื่อประกาศทั่วเขตแล้วจะได้รับรางวัลด้วย!】
“เอา!” เซี่ยอวี่ตอบอย่างหนักแน่น
ขณะนั้นเอง ข้อความประกาศตัวหนาก็ปรากฏขึ้นในช่องแชต【ยินดีด้วย ผู้เล่น “อวี้เฟิง” จากเขตประเทศหัวกั๋ว สังหารครั้งแรกทั่วเขตดาวเคราะห์สีน้ำเงินสำเร็จ!】
ประกาศซ้ำถึง 3 ครั้ง ช่องแชตก็พลันคึกคักขึ้นมา
ห้ามพูด: “อวี้เฟิงคือใครน่ะ? เก่งชะมัด สมกับเป็นคนประเทศหัวกั๋วจริง ๆ”
เจสสิกา: “บ้าจริง อวี้เฟิงเป็นใคร? แย่งสังหารครั้งแรกของฉันไปได้ยังไง!”
ขณะนั้น ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งมีหนูสีเทาตายแล้วนอนอยู่ตรงหน้าเจสสิกา
เจสสิกาทำหน้าบิดเบี้ยว “บ้าจริง ต่อไปอย่าให้ฉันเจออวี้เฟิงเชียวนะ!”
มีอาที่อยู่ข้าง ๆ สะดุ้งตกใจ แล้วค่อย ๆ ขยับห่างจากเธอไปอีกนิด
บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน มีคนประเทศหัวกั๋วไม่น้อยกำลังดูไลฟ์ของเซี่ยอวี่กับซังเหมียน พอเห็นเซี่ยอวี่ได้สังหารครั้งแรก ทุกคนก็พากันตื่นเต้นสุด ๆ
“อ๊า! ผู้กองเซี่ยเก่งมากเลย! สมกับเป็นทหารของประเทศหัวกั๋วจริง ๆ”
“เหมียนเหมียนก็โชคดีมากเหมือนกัน ถ้าเหมียนเหมียนไม่เจอหีบสีขาวใบนี้ ผู้กองเซี่ยคงไม่ได้เจอมอนสเตอร์เร็วขนาดนี้”
“พวกประเทศหัวกั๋วจะได้ใจอะไรกัน? เจสสิกาจากประเทศประภาคารของเราต่างหากที่เก่งที่สุด”
ตอนนั้นเอง ช่องแสดงความคิดเห็นเงียบไปไม่กี่วินาที ก่อนข้อความนับไม่ถ้วนจะถาโถมเข้ามาด่าคนที่พูดประโยคนั้น
“เจสสิกาอะไรของประเทศประภาคารนั่น ก็เป็นแค่คนแพ้ให้ผู้กองเซี่ยของเรา!”
“ผู้กองเซี่ยเกิดในตระกูลทหาร ฝึกฝนอย่างเข้มงวดมาตั้งแต่เด็ก ความสามารถก็โดดเด่น แน่นอนว่าเก่งกว่าเจสสิกาของพวกคุณ!”
“คนประเทศประภาคารไสหัวออกจากช่องแสดงความคิดเห็นของประเทศหัวกั๋วไปซะ!”
ตอนนั้นเซี่ยอวี่กับซังเหมียนไม่รู้เลยว่าช่องแสดงความคิดเห็นกำลังเดือดดาลกันขนาดไหน
ตรงหน้าพวกเขามีหีบสมบัติสีขาวที่ระบบเพิ่งมอบให้เพิ่มมาอีกใบ
ซังเหมียนยังไม่รีบเปิดหีบ แต่หันไปสนใจหนูสีเทาที่เซี่ยอวี่เพิ่งฆ่าตายบนพื้น
เหนือซากหนูสีเทามีตัวอักษร 4 ตัวลอยอยู่【ต้องการแยกชิ้นส่วนหรือไม่?】
เซี่ยอวี่เลือก “เอา!”
【แยกชิ้นส่วนสำเร็จ! ยินดีด้วย ได้รับเนื้อหนูสีเทา 100 กรัม x2, หนังหนูสีเทา x1】
หนูสีเทาตัวนั้นมีขนาดพอ ๆ กับแม่ไก่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ไม่นึกเลยว่าพอแยกชิ้นส่วนแล้วจะเหลือเนื้อแค่ 2 ชิ้น ชิ้นละ 100 กรัม กับหนังหนูอีก 1 ผืน
ซังเหมียนพูดไม่ออก ค่าธรรมเนียมแยกชิ้นส่วนของระบบนี่แพงเกินไปหรือเปล่า
แต่ไม่นาน สายตาเธอก็ถูกดึงดูดด้วยของในหีบสมบัติสีขาวที่เปิดออกแล้ว
ของในหีบสีขาวดีกว่าของในหีบไม้เล็กน้อย ข้างในมี: ขนมปังไส้สตรอว์เบอร์รี 50 กรัม x3, น้ำดื่ม 500 มล. x2, มีดสั้นสีขาว (ของใช้สิ้นเปลือง 500/500) x1, การ์ดผูกมัดที่พักพิง x1
เธอเก็บขนมปังกับน้ำเข้ากระเป๋าระบบ จากนั้นยื่นมีดสั้นสีขาวให้เซี่ยอวี่ “ค่าสถานะพลังต่อสู้ของคุณต้องสูงกว่าฉันแน่ ๆ มีดเล่มนี้อยู่ในมือคุณน่าจะใช้ประโยชน์ได้มากกว่า”
ตอนนี้เซี่ยอวี่กำลังขาดอาวุธที่ถนัดมือพอดี จึงไม่เกรงใจ รับมีดสั้นคุณภาพสีขาวเล่มนั้นไว้ทันที
ซังเหมียนถือการ์ดผูกมัดที่พักพิงไว้ในมือ ข้อมูลของการ์ดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอทันที
ผู้เล่นต้องมีการ์ดผูกมัดที่พักพิง จึงจะผูกมัดที่พักพิงพิเศษได้ แต่เงื่อนไขในการใช้การ์ดใบนี้คือ ผู้เล่นต้องยังไม่ได้ผูกมัดที่พักพิงทั่วไป
นี่เป็นของดีชัด ๆ พอกินมื้อเที่ยงเสร็จ พวกเธอค่อยไปหาที่พักพิงที่เหมาะจะผูกมัด ซังเหมียนเก็บการ์ดใบนี้เข้ากระเป๋าระบบอย่างระมัดระวัง
“ตอนนี้เรามีขนมปังฝรั่งเศสชิ้นเล็ก ขนมปังไส้สตรอว์เบอร์รี แครกเกอร์อัดแท่ง เนื้อหนู แล้วก็บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แต่ตอนนี้ไม่มีไฟ บะหมี่กับเนื้อหนูคงกินไม่ได้ชั่วคราว คุณอยากกินอะไรจากอาหารที่เหลือ?” เธอหันไปถามเซี่ยอวี่
“ขนมปังฝรั่งเศสชิ้นเล็กแล้วกัน”
“ได้” ซังเหมียนหยิบขนมปังฝรั่งเศสชิ้นเล็ก 4 ชิ้นจากกระเป๋าระบบแล้วยื่นให้เขา
จากนั้นเธอก็หยิบขนมปังไส้สตรอว์เบอร์รี 2 ชิ้นมากินเอง
กินเสร็จแล้วก็ดื่มน้ำอีกสองอึก
พักกันอยู่ครู่หนึ่ง ทั้งคู่ก็เดินหน้าต่อ
บนการ์ดผูกมัดที่พักพิงเขียนไว้ว่าพืชทุกชนิดในป่าอาจใช้ผูกมัดเป็นที่พักพิงพิเศษได้ ระหว่างเดินในป่า ซังเหมียนจึงคอยสังเกตพืชรอบตัวอยู่เสมอว่ามีต้นไหนเหมาะจะใช้เป็นที่พักพิงหรือไม่
แม้จะยังหาที่พักพิงไม่เจอ แต่เธอก็พบหีบสมบัติไม้ 2 ใบ
เธอเก็บหีบเข้ากระเป๋าระบบ แล้วเดินหน้าตามหาที่พักพิงกับเซี่ยอวี่ต่อ
จู่ ๆ สายตาของเธอก็ไปสะดุดกับต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 1 เมตร เปลือกสีน้ำตาลแดงอมชาด มีร่องรอยลึกล้ำจากกาลเวลาสลักอยู่เต็มไปหมด
พุ่มใบแผ่กิ่งก้านออกไปทั้งสี่ทิศอย่างเต็มที่ ใบแก่มีสีเขียวหมึกสุขุม ส่วนใบอ่อนที่เพิ่งผลิเป็นสีแดงชาดหม่นอ่อนโยน
ขณะนั้นเอง เธอเกิดลางสังหรณ์แรงกล้าว่าต้นไม้ต้นนี้น่าจะผูกมัดได้
เธอลองวางมือลงบนลำต้นของมัน เสียงเย็นชาของระบบก็ดังขึ้นในจังหวะพอดี
【ยินดีด้วย ผู้เล่นค้นพบที่พักพิงพิเศษ: ต้นอวี๋เฟยอวิ๋น ต้องการใช้การ์ดผูกมัดที่พักพิงเพื่อผูกมัดต้นอวี๋เฟยอวิ๋นเป็นที่พักพิงของพวกคุณหรือไม่?】
ต้นไม้ต้นนี้เป็นที่พักพิงพิเศษจริง ๆ ด้วย!
ซังเหมียนตื่นเต้นมาก เธอหันไปมองเซี่ยอวี่ ดวงตาเป็นประกาย “เราผูกมัดต้นอวี๋เฟยอวิ๋นต้นนี้กันได้ไหม?”
“ได้ ผูกมัดเลย” เซี่ยอวี่ไม่มีข้อขัดข้อง
หลังจากซังเหมียนเลือก “เอา!” แล้ว จู่ ๆ ก็มีประตูบานเล็กปรากฏขึ้นบนลำต้นของต้นอวี๋เฟยอวิ๋น สูงจากพื้นราว 50 เซนติเมตร