เกมออนไลน์: โจมตีปกติของฉันขโมยทุกสิ่งได้

ตอนที่ 150 ทักษะเฉิดฉายสะเทือนวงการ!

7 นาที· 1.6K คำ

"เป็นไปได้ยังไง?"

อากาศดูเหมือนจะหยุดนิ่งในชั่วพริบตา

NPC ทั้งสามคนจ้องมองหลินเยี่ยไป๋ที่อยู่เบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงที่ยากจะปิดบัง ราวกับเห็นผี

พวกเขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่า นักผจญภัยเลเวลสามสิบกว่าๆ คนหนึ่ง โดนพวกเขาสามคนซึ่งเป็นสุดยอดฝีมือเลเวลห้าสิบรุมอัดความเสียหายเต็มที่ กลับแทบไม่เสียเลือดเลย?

โคตรจะเกินจริงไปแล้วว่ะ!

ต้องรู้ไว้ก่อนว่า พวกเขาสามคนอย่างน้อยก็มีอุปกรณ์ระดับทองครบเซ็ต!

ต่อให้พลังโจมตีที่ต่ำที่สุด ก็สูงถึงหนึ่งหมื่นห้าพัน!

กลับตีนักธนูเลเวลสามสิบกว่าๆ ไม่เข้า?

หรือว่าร่างของไอ้หมอนี่ทำจากทองคำ หรือทำจากเงินกันแน่?

แต่ความตกตะลึงในดวงตาของพวกเขายังไม่ทันจะจางหาย ก็เกิดความหวาดกลัวถาโถมเข้ามาอีกครั้ง

เพราะพวกเขาพบว่า นักผจญภัยคนนั้น ลุกขึ้นยืนได้แล้ว

เป็นไปได้ยังไง?

ต้องรู้ว่า ท่าโถมกอดสามารถกดข่มได้ตั้งสามวิ แค่นี้ก็หายแล้ว?

แต่ทว่า สิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกใจที่สุด

เมื่อพวกเขาเห็นปริมาณเลือดที่ฟื้นคืนเหนือหัวของหลินเยี่ยไป๋ ต่างก็ตกใจจนพูดไม่ออก

เมื่อกี้พวกเขารวมพลังกันตีเลือดเขาไปเกือบสองแสน แค่พริบตาเดียวก็ฟื้นเต็มแล้ว?

ไอ้นี่มันยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?

ทว่า

เมื่อต้องเผชิญกับความตกตะลึงของพวกนั้น หลินเยี่ยไป๋กลับทำเป็นไม่ได้ยิน

เขายังรอจะจบศึกไวๆ เพื่อใช้คลื่นสัตว์ร้ายอัปสกิลมือฉมังขโมยเวทอยู่เลย!

ยังไงซะ พวกที่อยู่ตรงหน้าก็วิ่งหนีกันตลอด เมื่อกี้เขาแทบไม่ได้รางวัลอะไรเลย

เพียงเห็นเขากระโดดขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับดีดสายธนูจนสุดแรง

"ซู่ซู่ซู่!"

ชั่วอึดใจถัดมา ลูกธนูอีกกว่าสิบดอกก็พุ่งทะยานออกไปพร้อมกัน!

ตรงดิ่งลงไปยังNPCหลายคนที่อยู่เบื้องล่าง

"ให้ตายเถอะ!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป