เมืองเล่ยหยาน
เมื่อหลินเยี่ยไป๋ก้าวเข้าประตูเมือง ทันใดนั้นสิ่งแรกที่สัมผัสได้ไม่ใช่ความครึกครื้นและเสียงอึกทึกเหมือนเช่นเคย หากแต่เป็นบรรยากาศแห่งความตึงเครียดและสังหารที่แทบจะระเบิดออกมา
บนกำแพงเมือง ทหารรักษาเมืองวางแนวป้องกันแน่นหนา คันธนูถูกขึ้นสาย สายตาทุกคู่จ้องเขม็งไปยังนอกเมือง
ไกลออกไป เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังกระหึ่มเป็นระยะ ๆ ก้องกังวานเข้ามา จนแก้วหูแทบสั่น
ชัดเจนว่าการบุกของมังกรราตรีนั้นดุเดือดยิ่งกว่าที่คิดไว้หลายเท่า!
แต่ทว่า
เมืองเล่ยหยานยังไงก็เป็นเมืองหลักระดับสอง มีรากฐานที่มั่นคง
แม้การจู่โจมครั้งแรกจะทำให้ทหารรักษาการณ์ตั้งตัวไม่ติด และสูญเสียบ้าง
แต่ด้วยแนวป้องกันของเมืองใหญ่ สถานการณ์ก็เริ่มทรงตัวได้แล้ว
เพียงแต่ภายใต้การโจมตีอย่างไม่หยุดยั้งของมังกรราตรี เมืองนี้จะกลับมาสงบสุขเหมือนเดิมได้ ก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายในระยะเวลาอันสั้น
หลินเยี่ยไป๋ยืนอยู่ที่ประตูเมือง มองภาพเบื้องหน้า แต่ในใจกลับไม่รู้สึกสะเทือนใจมากมายนัก
เทียบกับภาพที่ชนเผ่าต่างเผ่าพันธุ์จะบุกมาและโลกมนุษย์จะกลายเป็นนรกบนดิน
วิกฤติแค่นี้... ก็แค่จิ๊บจ๊อยเท่านั้น
เขาส่ายหน้า ไม่ยืนอยู่นาน
ยืนเศร้าอยู่ตรงนี้ สู้ไปฆ่ามอนสเตอร์อีกสองสามตัวให้เกิดประโยชน์ยังดีกว่า
หลังจากใช้ "อวี่หลิว" เปลี่ยนโฉมหน้าไปแล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปยังจวนผู้ว่าการเมืองทันที
...
จวนผู้ว่าการเมือง
นับตั้งแต่ราชาซาดาร์เปิดสิทธิ์เข้าถึงทั่วเซิร์ฟเวอร์ของเมืองเล่ยหยาน ที่นี่ก็คึกคักขึ้นมาก
เหล่านักเล่นระดับสูงปรากฏตัวให้เห็นอยู่ทั่วไป แค่หลินเยี่ยไป๋เดินมาเองก็เจอผู้เล่นที่มีเลเวลไม่ต่ำกว่า 25 อยู่หลายคน
และวันนี้ เพิ่งจะเป็นแค่ผู้เล่นชุดแรกที่ทำเลเวล 25 ได้เข้าเมืองเท่านั้น
พอถึงพรุ่งนี้ นักเล่นระดับแนวหน้าส่วนใหญ่จะหลั่งไหลเข้ามาที่นี่
ถึงตอนนั้น ระดับความเข้มข้นของการแข่งขันก็คงไม่ต้องบรรยาย