เมื่อเทียบกับด่านก่อนหน้านี้ พื้นที่ของชั้นที่เจ็ดเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด กว้างเพียงแค่ประมาณสองสนามบาสเก็ตบอลเท่านั้น
ทั่วทั้งโถงใหญ่ นอกเหนือจากเสาหินสีดำไม่กี่ต้นที่ตั้งตระหง่านขึ้นมา ซึ่งต้องใช้คนสองคนโอบกอดจึงจะรอบ แล้วก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีก
เงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นของตัวเอง
แต่หลินเยี่ยไป๋ไม่ได้วางใจเพราะเหตุนี้
ถ้าเขาจำไม่ผิด บอสของด่านสุดท้ายคือหมาป่ากระหายผู้มีพลังแข็งแกร่ง
ชาติก่อน มันทำให้ผู้เล่นหลายคนต้องพ่ายแพ้กลับไป
ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังซ่อนตัวอยู่ในโถงใหญ่แห่งนี้ เพียงแต่เขายังไม่พบมันเท่านั้น
จริงดังคาด!
ความคิดของหลินเยี่ยไป๋เพิ่งจะจบลง เสียงลมบางเบาก็พลันดังขึ้นข้างหู
"ฟิ้ว!"
เห็นดังนั้น สายตาของหลินเยี่ยไป๋เปลี่ยนไปทันที ร่างกายตอบสนองโดยสัญชาตญาณ พลิกกลับไปด้านหลัง พร้อมกับเหวี่ยงธงเทพสังหารในมือออกไป กั้นอยู่ด้านหน้าอย่างไม่ลังเล
"แกร่ก!"
เสียงโลหะกระทบกันอันแหลมคมดังขึ้นในทันที
ตามมาด้วยมีดสั้นสีดำเรืองแสงเล่มหนึ่งฟาดลงบนคันธนูอย่างแรง ประกายไฟกระจาย
ในขณะเดียวกัน เหนือหัวของหลินเยี่ยไป๋ก็มีตัวเลขสองตัวลอยขึ้นมาอย่างกระทันหัน สะดุดตาอย่างยิ่ง
"-4754!"
"+168.5!" (ฟื้นฟู)
จนกระทั่งทรงตัวได้ หลินเยี่ยไป๋จึงได้เห็นหน้าตาของผู้ที่ลงมือ
มันคือมนุษย์หมาป่ามารตัวหนึ่ง แต่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากพวกที่พบในด่านก่อนหน้านี้
ร่างของมันผอมบางผิดปกติ สูงไม่ถึงหนึ่งเมตรครึ่ง แต่ทั้งตัวปกคลุมไปด้วยหนามแหลมสีทองเข้ม ผิวหนังย่นย่น หน้าตาอัปลักษณ์จนน่าหวาดกลัว
แต่หลินเยี่ยไป๋ไม่ได้ดูถูกมันเพราะหน้าตาที่ไม่สวยนั้น กลับยิ่งมีสีหน้าเคร่งเครียดมากขึ้น
[จ้าวนักฆ่าหมาป่ามารแห่งรัตติกาล (บอสทองสัมฤทธิ์)
เลเวล: 15
ค่าพลังชีวิต: 300000/300000
พลังงาน: 500/500
พลังโจมตี: 1800
พลังเวท: 100
ต้านทานกายภาพ: 100
ต้านทานเวท: 100
คริติคอล: 20%
ความเร็วโจมตี: 2.0
ความเร็วเคลื่อนที่: 12.0
สกิล: แทงทะลุ, เคลื่อนย้าย, ซ่อนตัว, เขี้ยวหมาป่ามาร
คำแนะนำ: นักฆ่าชั้นยอดแห่งเผ่ามนุษย์หมาป่ามารแห่งรัตติกาล พลังโจมตีสุดสยอง เจอแล้ววิ่งหนีเอาชีวิตรอด!]