"วึ้ง!"
หลังผ่านความวุ่นวายที่คุ้นเคยไปชั่วขณะ
เมื่อหลินเยี่ยไป๋ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าตนเองอยู่ในโลกมืดมิด
สิ่งแรกที่เข้าตาคือหอคอยสีดำสูงตระหง่าน
หลินเยี่ยไป๋กวาดตามองคร่าวๆ มันสูงอย่างน้อยเกือบร้อยเมตร!
ในเวลาเดียวกัน
หมอกดำหนาทึบราวกับวิญญาณร้ายก็พัดโหมเข้ามา พร้อมเสียงอื้ออึงที่กระทบโสตประสาท ทำให้อึดอัดไม่น้อย
แม้แต่หลินเยี่ยไป๋ที่เกิดใหม่เป็นครั้งที่สองก็อดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้
"หอคอยปราบวิญญาณด้านหน้า คือเป้าหมายของดันเจี้ยนครั้งนี้ ยิ่งระดับความยากสูงเท่าไร จำนวนชั้นที่ต้องผ่านก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น"
พอพูดจบ เฟิงเสวี่ย ถิงฉินก็เอ่ยขึ้นทันที "พวกเราลองระดับธรรมดากับระดับยากมาแล้ว ต้องผ่านสามชั้นกับห้าชั้นตามลำดับ"
"ถ้าเดาไม่ผิด ระดับนรกน่าจะเป็นเจ็ดชั้นสินะ?"
"ถ้าอย่างนั้น ก็เข้าไปก่อนเถอะ"
หลินเยี่ยไป๋พยักหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงเรียบเฉย
เขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย
เพราะด้วยพลังในตอนนี้ของเขา การจะผ่านดันเจี้ยนคงไม่มีปัญหาใหญ่หลวงอะไร
ยังไงซะ เลเวลของบอสในดันเจี้ยนส่วนใหญ่ก็ไม่เกินผู้เล่นไปยี่สิบเลเวล
พูดง่ายๆ ก็คือ ดันเจี้ยนนี้มีบอสทองสูงสุดแค่เลเวลสี่สิบเท่านั้น!
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขายังมีหุนเท่าเท่าเป็นขาใหญ่ข้างกาย ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นจริงๆ ก็ไม่ต้องตื่นตระหนกอะไร
...
ภายใต้การนำของหลินเยี่ยไป๋ กลุ่มคนก็เดินทางมายังด้านนอกหอคอยสูงนั้นอย่างรวดเร็ว
พอเฟิงเสวี่ย ถิงฉินวาดสัญลักษณ์คล้ายรูนลงบนประตูทองสัมฤทธิ์ ประตูที่ปิดสนิทก็เปิดออกอย่างดังลั่น