“...”
หลินเยี่ยไป๋จ้องมองไข่มังกรที่กลับมานอนสงบนิ่งอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง อดไม่ได้ที่ใจจะปั่นป่วนไปกับความรู้สึกมากมาย
ไม่ใช่แค่เสียดายไข่เต่ามังกรเกราะเหล็กฟองนั้น แต่เพราะเจ้านี่มันเกินจะบรรยายจริง ๆ
นี่มันแค่ไข่ใบเดียวนะ!
เขาเพิ่งเคยได้ยินว่าไข่สัตว์เลี้ยงก็ถูกริบได้เป็นครั้งแรก!
เสียดายที่เจ้านี่ดูเหมือนพอกินอิ่มก็หลับ ไม่เห็นจะสนใจเขาอีกเลย
“เจ้าเด็กนี่ดูไม่ธรรมดาเอาเสียเลย!”
หลินเยี่ยไป๋เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง แต่ในใจก็แอบดีใจ
ดูเหมือนว่าตอนนี้ ทางเลือกก่อนหน้าของเขาถูกต้องจริง ๆ
แค่เป็นไข่สัตว์เลี้ยงยังแสดงความเก่งกาจขนาดนี้ ได้ ไม่ธรรมดาแน่นอน!
พอเห็นว่าเจ้าเด็กนี่ไม่มีทีท่าจะขยับ หลินเยี่ยไป๋ก็ส่ายหน้า ไม่สนใจมันอีก
วันนี้ตอนเช้าเขาเสียเวลาไปไม่น้อย ตอนนี้เวลาเล่นที่เหลือก็มีแค่ห้าถึงหกชั่วโมง
ดังนั้น จะมาเสียเวลาอยู่ตรงนี้ไม่ได้อีกแล้ว
แต่
ก่อนจะจากไป เพื่อความปลอดภัย หลินเยี่ยไป๋ยังฝากไข่มังกรทั้งสองใบไว้กับหุนเท่าเท่า เด็กสาวคนนี้
เผื่อเจ้าเด็กนี่จะจัดการไข่มังกรอีกใบซะหมด เขาคงร้องไห้ไม่มีน้ำตา
...
ออกมาจากเขตแดนแดนเพลิง
ทุกอย่างสงบเรียบร้อย
นอกจากหุบเหวมังกรเลือดจะเละเทะยับเยินแล้ว ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
สิ่งเดียวที่ทำให้หลินเยี่ยไป๋แปลกใจคือ มอนสเตอร์ป่าที่นี่หายไปหมดเลย
ถ้าเขาเดาไม่ผิด พวกมอนสเตอร์ป่าพวกนั้นคงกลายเป็นลูกน้องของมังกรราตรีตัวนั้นไปหมดแล้ว
ส่ายหน้า หลินเยี่ยไป๋ก็ไม่อยากสนใจ
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน พอดีจะได้กลับไปเมืองเล่ยหยานรับเควสประกาศล่าหัว เผื่อจะได้ทั้งฆ่ามอนสเตอร์ ได้ของ และได้ค่าหัว ครบสามต่อ
อีกอย่าง
มอนสเตอร์ป่าพวกนั้นที่มังกรราตรีรวบรวมไว้ให้อยู่ด้วยกันหมดแล้ว สำหรับหลินเยี่ยไป๋มันกลับเป็นเรื่องดี