ในโลกที่มืดมิด เวลาดูยาวนานไม่มีที่สิ้นสุด มีเพียงร่างหนึ่งนั่งขัดสมาธินิ่งอยู่กับที่ ราวกับพระสงฆ์เข้าฌาน
เขาไม่ได้ทำอะไรเลย แค่นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น
ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจการเปลี่ยนแปลงของเวลาอีกต่อไป นั่งอยู่อย่างเงียบๆ
เวลาค่อยๆ ผ่านไป
หนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมง หนึ่งวัน สองวัน...
จนกระทั่งถึงชั่วขณะหนึ่ง ด้านหน้าเริ่มปรากฏทางเดินที่เต็มไปด้วยแสงสว่าง อ่อนโยน อบอุ่น ดั่งแสงยามเช้าทะลุผ่านหมู่เมฆ
ร่างนั้นจึงได้ลืมตาขึ้น
เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน แต่ไม่ได้เดินเข้าไปในทางสว่างนั้น กลับเงยหน้ามองความมืดเบื้องหน้า มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย
"ฮะๆ ถึงตอนสุดท้ายแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอก!"
ในวินาทีที่เสียงพูดจบลง หมอกดำที่วนเวียนอยู่รอบข้างดูเหมือนจะหยุดชะงักลงชั่วขณะ
จากนั้น ความมืดโดยรอบก็สลายหายไปอย่างรวดเร็ว และร่างของหลินเยี่ยไป๋ก็ปรากฏขึ้นบนพื้นที่โล่งกว้าง
ในเวลาเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอย่างช้าๆ
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี คุณผ่านดันเจี้ยน "บททดสอบภัยพิบัติ" สำเร็จ กำลังคำนวณรางวัล...]
[ติ๊ง! คุณได้รับเหรียญทอง +10000!]
[ติ๊ง! คุณได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระ +1000!]
[ติ๊ง! คุณได้รับสกิลพิเศษระดับเทพ "แน่วแน่ไม่สั่นคลอน" +1!]
[ติ๊ง! คุณได้รับอุปกรณ์ที่เติบโตได้ "หมวกปราบมารพิบัติ" +1]
[ติ๊ง! คุณได้รับค่าประสบการณ์ +30000!]
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี คุณเลเวลอัปเป็น 45 ได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระ +1500 เนื่องจากคุณเป็นคลาสคู่ ได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระ +3000!]
...
"ไม่ง่ายเลยจริงๆ!"
หลินเยี่ยไป๋อดบ่นพึมพำไม่ได้ เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบข้างหู
"บททดสอบภัยพิบัติ" นี่ เป็นดันเจี้ยนที่ยากที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมาแน่นอน
กักขังเขาไว้ถึงสองวัน!
ถ้ายังไม่ออกมาอีก คงต้องพลาดศึกหอคอยของเบเล่ย่าจริงๆ แน่