"เปรี้ยง!"
เมื่อลำแสงสีเลือดพุ่งชนเกราะไฟอย่างจัง เสียงระเบิดกึกก้องก็ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งฟ้าดิน
คลื่นพลังปะทุ ทรายและหินปลิวกระเด็น สนามรบทั้งผืนสั่นสะเทือนราวกับจะแตกสลาย!
วินาทีถัดมา เกราะไฟก็ฉีกขาดเหมือนกระดาษบางภายใต้ลำแสงสีเลือด
แล้วร่างที่อยู่หลังเกราะก็กระเด็นปลิวตามแรงปะทะ กระแทกพื้นอย่างหนัก ฟุ้งฝุ่นคละคลุ้ง
พร้อมกันนั้น ตัวเลขความเสียหายอันน่าตกใจก็ผุดขึ้นเหนือหัวของคนผู้นั้น
"-1098326!"
"โคตรจะโหด!"
บนหาดทราย หลินเยี่ยไป๋ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน มองแถบเลือดตัวเองที่รูดลงไปเป็นท่อนใหญ่จนมุมปากกระตุก
ต้องรู้ว่าเกราะไฟของเขาสามารถกันความเสียหายได้เกินหกหมื่น
บวกกับตอนนี้เขามีการลดดาเมจจากน้ำพุแห่งชีวิตและเคล็ดแปลงเป็นมังกรซ้อนกันจนสูงถึงเกือบหกสิบเปอร์เซ็นต์ ยังโดนเลือดหายไปขนาดนี้
พอจะเห็นได้ว่าลำแสงสีเลือดนี้น่ากลัวแค่ไหน
หรือพูดง่าย ๆ ว่าการโจมตีครั้งนี้ ความเสียหายจริง ๆ น่าจะทะลุสองล้าน!
ถึงจะตกใจ แต่หลินเยี่ยไป๋ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
ตอนนี้เลือดเขายังเหลืออยู่ราวสองล้าน แค่เสียเท่านี้ไม่น่ากลัว
อีกอย่าง
การโจมตีแบบนี้ ในช่วงเวลาสั้น ๆ เต่ามังกรเขาโลหิตเห็นทีไม่สามารถยิงซ้ำได้หลายครั้งแน่นอน
ตราบใดที่ข้ารักษาสถานการณ์ไว้ได้ ข้อได้เปรียบก็ยังอยู่ในมือของข้า
แต่ทว่า
เมื่อเทียบกับความใจเย็นของหลินเยี่ยไป๋แล้ว ซูชิงเกอและอีกสองสาวกลับรู้สึกระทึกใจไม่น้อย
หนึ่งความเสียหายเกินหนึ่งล้าน หากตกใส่พวกนาง ตายไปสิบรอบก็ยังไม่พอ
ไม่เพียงแค่ซูชิงเกอสามสาว แม้แต่ดวงตากลมโตของเต่ามังกรเขาโลหิตเองก็ฉายแววตะลึง