“จดหมายเชิญเข้าร่วมงานประมูล?”
บนพื้นที่โล่ง เมื่อหลินเยี่ยไป๋รับการ์ดเคลือบทองใบนั้นมา สายตาตกอยู่ที่ตัวอักษรขนาดใหญ่ตรงกลาง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
เขานึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะให้สิ่งนี้กับเขา
นี่มันกำลังง่วงก็มีคนยื่นหมอนให้เลยนี่นา?
ถ้าสามารถเปลี่ยนเหรียญทองที่เพิ่งได้มาเป็นทรัพยากรที่เพิ่มพลังต่อสู้จริง ๆ ได้ล่ะก็ นับเป็นข่าวดีที่ไม่เลวเลยทีเดียว!
เพราะตอนนี้ “พรแห่งไฟ” ของเขากำลังขาดวัสดุธาตุไฟอย่างหนักเพื่ออัปเกรด
เผื่อว่าในงานประมูลจะได้มา จะได้อัป “พรแห่งไฟ” ขึ้นเป็นระดับมหากาพย์
สำหรับเขาแล้ว นั่นถือเป็นการยกระดับที่ไม่เล็กน้อยเลย!
ความคิดวาบผ่านไป หลินเยี่ยไป๋ก็รีบระงับความตื่นเต้นในใจอย่างรวดเร็ว แล้วเงยหน้ามองไปทางเบเล่ย่าที่อยู่ตรงข้าม ยิ้มบาง ๆ : “แหะ ๆ เจ้าหญิงเบเลว่า ขอบคุณมาก!”
โดยทั่วไปแล้ว งานประมูลแบบนี้เป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง
ต่อให้เดือนหนึ่งจะจัดขึ้นสักครั้งก็เป็นเรื่องปกติมาก
แม้สำหรับชาวพื้นเมืองของทวีปหยินจะไม่เห็นเป็นอะไร
แต่สำหรับนักผจญภัยอย่างหลินเยี่ยไป๋แล้ว การได้เจอนับเป็นเรื่องโชคดีมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่อีกหนึ่งปีข้างหน้าจะเกิดมหันตภัย ยิ่งได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น
แต่ทว่า เบเล่ย่าพอฟังจบกลับกลอกตาใส่เขาอย่างดูถูก แล้วส่งเสียงหึอย่างเย็นชา : “นายนี่มันมีนมก็เรียกแม่จริง ๆ”
หลินเยี่ยไป๋ไม่ใส่ใจ ยกไหล่เบา ๆ : “ทำไม่ได้นี่นา ตอนนี้ฉันต้องการอย่างมากที่จะเพิ่มพลังให้ได้จริง ๆ”
ถ้าเป็นเวลาปกติ เขาจะไม่รีบร้อนเรื่องทรัพยากรขนาดนี้แน่นอน
แต่ในฐานะผู้กลับชาติมาเกิด เขาเคยประสบกับความน่าสะพรึงกลัวของมหันตภัยมาด้วยตัวเองครั้งหนึ่ง จึงรู้ดีกว่าใครว่าความแข็งแกร่งสำคัญแค่ไหน