เกมออนไลน์: โจมตีปกติของฉันขโมยทุกสิ่งได้

ตอนที่ 134 ถูกโจมตี ปรมาจารย์ลวงตา เฮ่อเจียเอ่อร์!

8 นาที· 1.7K คำ

เมืองเล่ยหยาน

หลินเยี่ยไป๋จ้องมองถนนอันเงียบสงบเบื้องหน้า คิ้วของเขาพลันขมวดเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

ตั้งแต่เขาก้าวเข้าจวนผู้ว่าการเมืองจนถึงตอนนี้ รวมเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ผู้คนบนถนนไม่มีทางหายไปอย่างรวดเร็วขนาดนี้ได้

ยิ่งไปกว่านั้น นี่ยังเป็นเมืองหลักระดับสองอีกด้วย

ถึงแม้จะเกิดคลื่นสัตว์ร้ายจากมังกรราตรี ก็ไม่ควรจะเกิดฉากแบบนี้ขึ้นได้เด็ดขาด

คำอธิบายเดียวที่มีก็คือ ที่นี่อาจไม่ใช่เมืองเล่ยหยานที่แท้จริง!

ถ้าเขาคิดไม่ผิด ตนเองคงเข้าไปอยู่ในภพมายาที่เรียกว่า "ตาข่ายลวงหลง" แล้ว

"ที่แท้ก็เป็นตาข่ายลวงหลงงั้นหรือ..."

สีหน้าของหลินเยี่ยไป๋เปลี่ยนไปเล็กน้อย ที่แท้ก็ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

แน่นอนว่า สิ่งที่ทำให้หลินเยี่ยไป๋ตกใจที่สุด ก็คือผู้ที่อยู่เบื้องหลังการควบคุมภพมายานี้ต่างหาก

ผู้ที่สามารถควบคุมภพมายาที่สมจริงขนาดนี้ได้ กำลังความสามารถของเขาต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

อย่างน้อยก็ตัดความเป็นไปได้ที่ผู้เล่นในยุคปัจจุบันจะทำได้

หมายความว่า ผู้ที่อยู่เบื้องหลังภพมายานี้เป็น NPC งั้นหรือ?

แต่ที่เขาเข้าไปในเมืองเล่ยหยาน นอกจากจะมีความขัดแย้งกับต๋าเคอลินต๋าคนนั้นแล้ว ก็ไม่เคยติดต่อกับ NPC คนอื่นอีกเลย

ที่สำคัญที่สุด

ก่อนเข้าเมืองเขาแฝงตัวไว้แล้ว ต่อให้เป็นพวกพ้องของต๋าเคอลินต๋าก็ไม่มีทางจำเขาได้

ดังนั้น เจตนาของคนที่ลงมือจึงน่าคิดยิ่งนัก

หลินเยี่ยไป๋กวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ สายตาท้ายสุดหยุดลงที่ความว่างเปล่าเบื้องหน้า พูดเรียบๆ ว่า "คุณเพื่อน ผมคงไม่ได้เคยล่วงเกินคุณมาก่อนใช่ไหม? ทำไมถึงลงมือกับนักผจญภัยคนหนึ่งเล่า?"

แต่ที่ตอบกลับเขามานั้นกลับเป็นเพียงความเงียบ

ทั้งถนนยังคงเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มหล่น

"?"

หลินเยี่ยไป๋อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น

เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเมินเฉยต่อเขาได้ขนาดนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป