เดือนกระจ่างดาวประปราย นกกาส่งเสียงร้องโหยหวนบินลงใต้
หมู่บ้านมือใหม่หลังผ่านการชำระล้างครั้งใหญ่เงียบสนิท
มีเพียงสายลมที่พัดใบไม้แห้งปลิวไปมาเป็นครั้งคราว ส่งเสียงกรอบแกรบ
บ้านผู้ใหญ่บ้าน
หลังจากหลินเยี่ยไป๋รู้ตำแหน่งที่แน่นอนของขุมทรัพย์ลับ เขาก็รีบร้อนเดินทางมาถึงที่นี่ทันที
และหลังจากที่เขาขุดดินอย่างไม่ลดละเป็นเวลาสองชั่วโมงครึ่ง แทบจะคว่ำบ้านผู้ใหญ่บ้านทั้งหลัง จนในที่สุด ก็มีหน้าต่างแจ้งเตือนของระบบที่รอคอยมานานปรากฏขึ้นตรงหน้า
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีที่คุณค้นพบซากขุมทรัพย์ลับ โปรดขุดต่อไป จะมีเซอร์ไพรส์รอคุณอยู่นะ!]
สมดังที่คิด!
ดวงตาของหลินเยี่ยไป๋เป็นประกายทันที
และหลังจากที่เขาขุดต่อไปอีกไม่กี่นาที
ตรงหน้าเขาก็ปรากฏแผ่นศิลาจารึกที่คล้ายกับหลุมฝังศพโบราณขึ้นมา
ตัวอักษรบนแผ่นศิลา เนื่องจากการกัดเซาะของกาลเวลา ทำให้อ่านไม่เห็นชัดเจนแล้ว
แต่หลินเยี่ยไป๋ก็ยังพอเลือนรางเห็นคำว่า จอมพล...อะไรสักอย่าง
"ที่นี่เป็นหลุมฝังศพจริงๆ เหรอ?"
หลินเยี่ยไป๋เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง แล้วก็มองแผ่นศิลาตรงหน้าด้วยความฉงน "แต่เจ้าสิ่งนี้ จะเปิดยังไงนะ? หรือว่าจะต้องงัดมันออกแรงๆ?"
แต่ทว่า
ความคิดนี้เพิ่งจะผุดขึ้นมา ม้วนกระดาษลึกลับในอินเวนทอรี่ก็บินออกมา
จากนั้น ภายใต้สายตาจับจ้องของหลินเยี่ยไป๋ มันก็กลายเป็นแสงสีดำเส้นหนึ่ง พุ่งเข้าไปในปากของรูปปั้นสัตว์อสูรที่สลักอยู่บนแผ่นศิลาอย่างแม่นยำ
"ครื๊ดดด!"
วินาทีถัดมา พร้อมกับเสียงดังสนั่นหวั่นไหว หลินเยี่ยไป๋ก็เห็นแผ่นศิลานั้นค่อยๆ ถูกยกขึ้น
ตามด้วยห้องศิลาห้องหนึ่งที่ฝังไข่มุกเรืองแสงไว้ไม่น้อย ก็เข้ามาอยู่ในสายตาของเขา
แม้ไข่มุกเรืองแสงเหล่านี้จะไม่สว่างสดใสเหมือนเดิมเพราะกาลเวลา แต่หลินเยี่ยไป๋ก็ยังพอมองเห็นฉากด้านในได้ชัดเจน
เทียบกับถ้ำที่เฟิงเสวี่ย คุนหลงเจอเมื่อก่อน ห้องศิลาห้องนี้ดูยิ่งใหญ่ตระการตากว่ามาก