เกมออนไลน์: โจมตีปกติของฉันขโมยทุกสิ่งได้

ตอนที่ 46 คันนี้ไม่ใช่รถไปโรงเรียนอนุบาลนะ!

7 นาที· 1.7K คำ

หลินเยี่ยไป๋หน้าตาหล่ออยู่แล้ว ยิ่งเห็นพลังอันแข็งแกร่งที่เพิ่งโชว์ออกมาเมื่อครู่นี้ด้วยแล้ว สองสาวยิ่งรู้สึกหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ

“พี่ใหญ่ ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?”

ล่วนซื่อ อวี่โหรว วิ่งตามมาอย่างตื่นเต้น กระโดดโลดเต้นมาหยุดตรงหน้าหลินเยี่ยไป๋ สายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

“อือ เรื่องอะไร?”

หลินเยี่ยไป๋อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนหัวลุกกับสายตาแบบนั้น ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“อิอิ พี่ใหญ่ บอกเราได้ไหมว่าตอนนี้พลังโจมตีของคุณเท่าไหร่?”

ล่วนซื่อ อวี่โหรว ไม่มีการปิดบังใด ๆ ถามตรง ๆ อย่างเปิดเผย

ก็สมกับนิสัยตรงไปตรงมาของเธอดี

“พลังโจมตีของฉัน?”

หลินเยี่ยไป๋ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาถามคำถามนี้กับเขา ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง

จากนั้นก็ยักไหล่ พูดเสียงเรียบ ๆ “สองพันกว่า ๆ หน่อย”

หลินเยี่ยไป๋ไม่ได้ปิดบังอะไร เพราะจากความเสียหายที่เขาทำได้ ทั้งสองคนน่าจะคำนวณออกมาได้เหมือนกัน

ยังไงซะ ทางเกมก็ประกาศกลไกการคำนวณความเสียหายของ “ใต้หล้าเทวา” ไว้ตั้งแต่ก่อนเกมเปิดให้บริการแล้ว

“เฮือก สองพันกว่า?!”

ถึงแม้ทั้งสองคนจะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่พอได้ยินหลินเยี่ยไป๋ยอมรับต่อหน้า ถึงกับอดที่จะสูดลมหายใจเย็น ๆ ไม่ได้

ช่วงเวลานี้ ต่อให้เป็นนักฆ่าที่สวมชุดอุปกรณ์เหล็กดำทั้งชุด ก็ยังมีพลังโจมตีเพียงแค่ 600 เท่านั้นเอง!

“สมกับเป็นพี่ใหญ่ที่กล้าท้าทายกิลด์เฟิงเสวี่ยด้วยคนเดียวจริง ๆ!”

หลินเยี่ยไป๋ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้เท่าไหร่นัก

เพราะถ้าเปลี่ยนเป็นใครคนอื่นมา คงยากที่จะทำใจได้เหมือนกัน

“พี่ใหญ่ ไม่อย่างนั้นคุณมาร่วมกิลด์ล่วนซื่อกับเราเถอะ ตอนนั้นเราจะได้ช่วยคุณจัดการพวกกิลด์เฟิงเสวี่ยพวกนั้นด้วย”

พอถึงตอนนี้ ล่วนซื่อ อวี่โหรว ก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง

พูดไปพูดมา เธอก็ยังชำเลืองมองล่วนซื่อ อวี๋หยูที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างไม่ดี แย่งไหล่ของอีกฝ่ายพร้อมหัวเราะคิก “ส่วนค่าตอบแทนน่ะ ให้ซินโหรวหลงรักคุณแล้วกันนะ ยังไงเธอก็คงเต็มใจอยู่แล้ว”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป