ภายใต้สายตาจับจ้องของหลินเยี่ยไป๋
แสงสองจุดที่อยู่ไม่ไกล กำลังค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้าเขา
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมีบัฟการมองเห็นจากยี่หยกชำระจิตเสริมเข้าไป ก็ยิ่งมองเห็นได้ชัดเจนในเวลาอันรวดเร็ว
นั่นคือใหญ่หนึ่งเล็ก สองร่างกำลังไล่ล่ากันอยู่
ในจำนวนนั้น ตัวที่ใหญ่คือมังกรดำร่างใหญ่โต
ร่างกายยาวหลายจั้ง ปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำสนิทเย็นเฉียบ แหวกว่ายไปมาอย่างมีสง่าราศี
“มังกรราตรี?”
หลินเยี่ยไป๋จำได้ทันที ถึงกับอดเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยไม่ได้
สิ่งมีชีวิตระดับนี้ อย่างน้อยก็ต้องเลเวล 60 ขึ้นไป
หากเลือดมังกรในร่างกายเข้มข้นขึ้นอีกหน่อย ถึงขั้นสามารถไปถึงเลเวล 80 อันน่าตะลึงได้เลย!
ความแข็งแกร่งที่น่ากลัวเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงก็รู้
ส่วนด้านหน้ามังกรราตรีตัวนั้น กลับเป็นนักรบผู้เล่นคนหนึ่งที่กอดไข่ยักษ์สองฟองไว้ หน้าตาดูดีพอประมาณ
ถึงจะเทียบกับหลินเยี่ยไป๋ไม่ได้ แต่ก็นับว่าอยู่ในขั้นหล่อประจำคณะแล้ว
ตอนนี้ นักรบผู้เล่นคนนั้นมองมาทางหลินเยี่ยไป๋ด้วยสายตาที่เป็นประกาย ดูท่าทางเหมือนเจอฟางเส้นสุดท้ายแล้ว
บนหัวของเขา มีตัวหนังสือใหญ่เขียนไว้ว่า “ต้าเว่ยอู๋หวัง เลเวล 28”
ใช่แล้ว นังตัวซวย “ต้าเว่ยอู๋หวัง” นั่นไง!
ส่วนเมื่อมองดูสองร่างที่ไล่ล่ากันมา หลินเยี่ยไป๋ก็เข้าใจในไม่ช้า ว่าทำไมต้าเว่ยอู๋หวังถึงอยู่รอดมาได้นานขนาดนั้นภายใต้การไล่ล่าของมังกรเลเวล 60
เจ้านี่ดูเหมือนจะรู้วิชาตัวเบาที่แปลกประหลาดอย่างหนึ่ง ดูผิวเผินเหมือนช้า ๆ แต่กลับมีลีลาจัดจ้านไม่น้อย
ทุกครั้งที่มังกรราตรีตัวนั้นเข้าใกล้หรือโจมตี ก็สามารถหลบหลีกได้อย่างชาญฉลาด
“ไม่แปลกใจที่เจ้านี่อยู่รอดมาได้จนถึงตอนนี้...”
หลินเยี่ยไป๋มองต้าเว่ยอู๋หวังที่วิ่งตรงมาทางเขา ดวงตาอดหรี่ลงเล็กน้อยไม่ได้
ชาติที่แล้วเขารู้จักต้าเว่ยอู๋หวังเจ้าคนนี้ไม่มากนัก แค่รู้ว่ามันมีพรสวรรค์ที่ได้รับค่าประสบการณ์ฆ่าคนสามเท่าเท่านั้น
แต่ตอนนี้ดูไป เจ้านี่น่าจะมีโอกาสดี ๆ ไม่น้อยเหมือนกัน