"จบลงแบบนี้งั้นเหรอ... ไม่ยอมเลยจริง ๆ..."
มองเขี้ยวแหลมของอสูรร้ายฉีกกระชากลำคอตัวเอง หลินเยี่ยไป๋อยากพูดอะไรบางอย่าง
แต่ก็ไม่มีเรี่ยวแรงอีกแล้ว
...
"หลินเยี่ยไป๋! ตื่นได้แล้ว ถ้ายังไม่ลุก จะพลาดเวลาเปิดเซิร์ฟเวอร์ 'ใต้หล้าเทวา' แล้วนะ!!"
เสียงเขย่าตัวเร่งเร้า พร้อมกับเสียงเรียกอย่างกระเง้ากระงอด ราวกับฟ้าผ่าเปรี้ยง ดึงหลินเยี่ยไป๋กลับมาจากห้วงมิติอันยุ่งเหยิงได้อย่างจัง
ใต้หล้าเทวา?
เปิดเซิร์ฟเวอร์?
ท่ามกลางความเลือนราง หลินเยี่ยไป๋ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่ห้วงมิติมืดมิดที่เคยอยู่ แต่เป็นห้องขนาดไม่กว้างนัก
ตอนนี้ แสงอาทิตย์ส่องผ่านช่องผ้าม่านสีเหลือง ตกกระทบบนหัวเตียง ให้ความรู้สึกอบอุ่น
"ที่นี่คือ..."
มองสภาพแวดล้อมทั้งไม่คุ้นตาแต่ก็แอบคุ้นเคย หลินเยี่ยไป๋อดไม่ได้ที่จะมึนงง
ตนไม่ใช่ถูกหมาหัวเก้านรกล้อมกัดตาย ตกลงไปในห้วงมิติมืดหรอกหรือ?
มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
เดี๋ยว นั่นมัน?!
ขณะครุ่นคิด หลินเยี่ยไป๋ก็เหลือบไปเห็นบางอย่าง
วินาทีต่อมา เขากระเด้งตัวลุกพรวด ไม่สนใจหัวที่ตื้อหนัก จ้องเขม็งไปที่โต๊ะหนังสือกลางห้อง
ตรงนั้น มีคอมพิวเตอร์เก่าเครื่องหนึ่งวางอยู่ ตอนนี้อยู่ในสถานะล็อกหน้าจอ
แสงอาทิตย์ตกกระทบบนหน้าจอพอดี ทำให้เขาเห็นเวลาที่แสดงอยู่ชัดเจน
20 มีนาคม 2579?!
วันที่นี้ราวกับฟ้าผ่าลงในสมองหลินเยี่ยไป๋ ทำให้ลมหายใจของเขาก็พลอยกระชั้นขึ้น
นี่...
นี่มันไม่ใช่วันที่ "ใต้หล้าเทวา" เพิ่งเปิดเซิร์ฟเวอร์หรอกหรือ?
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ทันใดนั้น ความคิดน่าตกตะลึงก็ผุดขึ้นในหัวของหลินเยี่ยไป๋
หรือว่า...
ฉันเกิดใหม่?
เกิดใหม่กลับมาในวันที่ "ใต้หล้าเทวา" เปิดเซิร์ฟเวอร์?
"หลินเยี่ยไป๋ นายตื่นสักที!"
"ฉันเรียกตั้งสิบกว่าครั้ง นายเหมือนถูกผีเข้า เหงื่อท่วมตัว ผลักยังไงก็ไม่ตื่น..."
ระหว่างที่หลินเยี่ยไป๋กำลังเหม่อลอย ใบหน้างามหยาดเยิ้มแต่แฝงแววเอาแต่ใจก็โผเข้ามา ปลายจมูกแทบจะแตะหน้าผากของเขา
"ชิง... ชิงเกอ?"
มองเด็กสาวเปี่ยมชีวิตชีวา ในดวงตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง หลินเยี่ยไป๋อดไม่ได้ที่จะนิ่งอึ้ง
จากนั้น หัวใจราวกับถูกมือใหญ่บีบแน่น รู้สึกหน่วงเจ็บอย่างยิ่ง
ชาติก่อน เขาพัวพันกับสงครามห้วงมิติจนหายตัวไป ซูชิงเกอเพื่อตามหาเขา ยอมบุกเดี่ยวเข้าไปในเขตต้องห้ามที่มีมอนสเตอร์เพ่นพ่าน
ตอนนั้นเขายังอ่อนแอ ต่อให้มาถึงทีหลัง ก็ได้แต่มองดูเธอถูกพลังเย็นในเขตต้องห้ามแช่แข็งเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง แม้แต่คำลาเธอก็ยังไม่ได้เอ่ย
จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังจำได้ชัดเจน ก่อนซูชิงเกอจะสิ้นใจ เธอพูดผ่านแผ่นน้ำแข็งหนาด้วยรูปปากประโยคหนึ่งแก่เขา
"ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้นะ"
ความเจ็บรวดร้าวตรงหัวใจแผ่ซ่าน แต่ก็ถูกแทนที่ด้วยความโล่งอกในทันใด
โชคดีที่เรื่องทั้งหมดนี้ยังไม่เกิดขึ้น
ซูชิงเกอยังอยู่ข้างเขา "ใต้หล้าเทวา" เพิ่งเปิดเซิร์ฟเวอร์ โศกนาฏกรรมทั้งหมดยังแก้ไขได้!
"ชิงเกอ... ขอโทษนะ"
หลินเยี่ยไป๋กระซิบแผ่วเบา เสียงเจือความละอายที่ยากจะปกปิด
ซูชิงเกอคือคนเดียวที่เขาค้างคาใจจากชาติก่อน และเป็นคนที่เขาอยากชดเชยที่สุด
"หา? อะไรขอโทษ นายละเมอหรือเปล่า?"
ซูชิงเกอกระพริบตา ยกมือแตะหน้าผากหลินเยี่ยไป๋ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
เห็นได้ชัดว่ายังตามคำขอโทษกะทันหันนี้ไม่ทัน
"อ๋อ ไม่มีอะไร แค่รู้สึกน่ะ"
หลินเยี่ยไป๋รีบเก็บอารมณ์ หัวเราะกลบเกลื่อนเปลี่ยนเรื่อง "ฉันไม่เป็นไร เมื่อกี้แค่ฝันยาว... ฝันยาวมาก"
"ฝันอะไร ทำนายเป็นแบบนี้ได้?"
ซูชิงเกอก็แสดงสีหน้างุนงงทันที
แต่เมื่อเห็นเวลาบนมือถือ สีหน้าก็เปลี่ยนฉับพลัน "แย่แล้ว! เก้าโมงห้าสิบห้าแล้วนะ! 'ใต้หล้าเทวา' อีกห้านาทีก็เปิดเซิร์ฟเวอร์! นายรีบลุก อย่าสนใจฝันแล้ว เข้าเกมด่วน!"
พูดจบ ก็หมุนตัววิ่งไปห้องข้าง ๆ ราวกับสาวน้อยติดเกม
"เธอก็ยังเหมือนเคยนะ"
ฟังเสียงปิดประตูดังมาจากห้องข้าง ๆ มุมปากหลินเยี่ยไป๋ก็เผยรอยยิ้มจากใจจริง
แต่ไม่นาน ความอ่อนโยนในแววตาก็ค่อย ๆ จางหาย สายตาที่มองหมวกเกมเบื้องหน้ากลับแน่วแน่ขึ้นเรื่อย ๆ
"ในเมื่อฟ้ากลั่นแกล้งให้ฉันมีชีวิตใหม่ ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมให้โศกนาฏกรรมเกิดซ้ำเด็ดขาด!"
ในฐานะผู้เกิดใหม่ หลินเยี่ยไป๋รู้ดีว่า เกม "ใต้หล้าเทวา" ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่โฆษณาเท่าไรนัก
"ใต้หล้าเทวา" ดูเหมือนเป็นเกม VR สวมบทบาทออนไลน์สุดล้ำยุค โฆษณาว่าเป็นโลกที่สองที่ร่วมสร้างโดยหลายประเทศมหาอำนาจ
แต่ความจริงแล้ว จุดประสงค์ที่แท้จริงของเกมนี้ คือเพื่อรับมือภัยพิบัติที่จะมาเยือนในอีกหนึ่งปีข้างหน้า
อีกหนึ่งปี ดาวเคราะห์สีน้ำเงินจะหลอมรวมเข้ากับมิติต่างเผ่าพันธุ์มากมาย
ถึงตอนนั้น โลกทั้งใบจะก้าวเข้าสู่ยุคแห่งหายนะอย่างเป็นทางการ
สิ่งเดียวที่มนุษย์จะพึ่งพาเพื่อต่อกรกับต่างเผ่าพันธุ์ ก็คือความสามารถที่ได้รับจากเกม
และหลินเยี่ยไป๋ซึ่งผ่านประสบการณ์โหดร้ายช่วงนั้นด้วยตนเอง เข้าใจลึกซึ้งถึงความสำคัญของเกมนี้
พูดได้โดยไม่เกินจริงว่า เกมนี้กำหนดอนาคตของทุกคนบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน กระทั่งความเป็นความตาย!
...
เมื่อหลินเยี่ยไป๋สวมหมวกเกมเข้าสู่เกม เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยสุด ๆ ก็ดังขึ้นข้างหูอย่างเชื่องช้า
【ติ๊ง!】
【ยินดีต้อนรับเข้าสู่ 'ใต้หล้าเทวา' กำลังตรวจสอบข้อมูลชีวภาพผู้เล่น...】
【ผูกข้อมูลประจำตัวสำเร็จ!】
【กำลังเข้าสู่ขั้นตอนปลุกพรสวรรค์】
วินาทีต่อมา ภาพเบื้องหน้าก็เปลี่ยนฉับพลัน
ภายใต้ท้องฟ้าดวงดาวที่วุ่นวาย หินปลุกพลังก้อนหนึ่งที่เปล่งแสงขาวกระจ่างลอยอยู่กลางอากาศ
มองก้อนหินนี้ หลินเยี่ยไป๋จิตใจซับซ้อน
ชาติก่อน ก็หินก้อนนี้แหละ ที่ตัดสินประหารชีวิตเขา
"มาเลย!"
หลินเยี่ยไป๋ก้าวฉับ ๆ เข้าไป เอามือกดลงบนหินโดยไม่ลังเล
อื้อ!
พร้อมกับเสียงสั่นสะเทือนอื้ออึง หินปลุกพลังเบื้องหน้าก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
จากนั้น กระแสอากาศสีขาวนมอ่อนโยนก็พลุ่งพล่านตามแขนเข้าสู่ร่างหลินเยี่ยไป๋อย่างบ้าคลั่ง สะใจจนแทบจะตัวสั่น
แต่ความรู้สึกแปลกนี้อยู่ได้ไม่นาน
ไม่นานนัก ลำแสงสีทองเจิดจ้าสุดขีดก็พุ่งขึ้นฟ้า ส่องท้องฟ้าดวงดาวที่วุ่นวายให้สว่างไสวดุจกลางวัน!
ขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นข้างหูหลินเยี่ยไป๋อีกครั้ง
【ติ๊ง! ตรวจพบความผิดปกติของจิตวิญญาณผู้เล่น!】
【ติ๊ง ยินดีด้วย! เนื่องจากจิตวิญญาณของท่านไร้ผู้เทียมทาน ปลุกพรสวรรค์ระดับเหนือเทพที่ซ่อนเร้นเพียงหนึ่งเดียวสำเร็จ——มือชาญศิลป์ขโมย!】
อะไรนะ?
ระดับเหนือเทพ?!
รูม่านตาหลินเยี่ยไป๋หดตัวอย่างแรง
จากข้อมูลทางการ "ใต้หล้าเทวา" พรสวรรค์เรียงจากแข็งแกร่งไปอ่อน แบ่งเป็น: ระดับเทพ, SS, S, A, B, C, D ไม่ใช่หรือ?
ระดับเหนือเทพนี่หมายความว่าไง?!
อีกอย่าง พรสวรรค์ของตนควรจะเป็น B "ชำนาญความว่องไว" ไม่ใช่หรือ?
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
หรือเป็นเพราะสาเหตุที่ตนเกิดใหม่?!
คิดถึงตรงนี้ หลินเยี่ยไป๋ก็รีบตรวจสอบรายละเอียดพรสวรรค์
【พรสวรรค์: มือชาญศิลป์ขโมย (ระดับเหนือเทพหนึ่งเดียว）
แนะนำ: ท่านสามารถขโมยทุกสรรพสิ่งในโลกหล้า
เลเวล: Lv1
เอฟเฟกต์ 1 (เอามานี่ซะ!): การโจมตีของท่านแสนพิสดาร; ทุกครั้งที่โจมตี มีโอกาส 1% ที่จะได้รับค่าสถานะสามมิติจากเป้าหมาย (หมายเหตุ: ใช้ได้เฉพาะกับสิ่งมีชีวิต)
เอฟเฟกต์ 2 (เกราะมา!): ท่านไม่เพียงขโมยไอเทมได้ แม้แต่ตัวตนก็ยังได้; ท่านสามารถเลียนแบบสิ่งมีชีวิตรูปมนุษย์ใด ๆ ที่ท่านเคยสังหารได้ 3 ชั่วโมง โดยไม่มีใครมองออก คูลดาวน์ 24 ชั่วโมง
เอฟเฟกต์ 3 (ชีวิตเจ้าก็ของข้า!): การโจมตีของท่านไร้เหตุผล; เมื่อโจมตี มีโอกาส 0.0001% ที่จะสังหารเป้าหมายทันที
เอฟเฟกต์ 4 (การเติบโตของชีวิต): ทุกครั้งที่เรียกใช้เอฟเฟกต์ 1 สำเร็จ จะเพิ่มค่าชีวิตสูงสุดถาวร 20 แต้ม; ทุกครั้งที่เรียกใช้เอฟเฟกต์ 3 สำเร็จ จะเพิ่มค่าชีวิตสูงสุดถาวร 500 แต้ม
เอฟเฟกต์ 5 (คืนให้เจ้า!): ขโมยมาเยอะแล้ว ก็น่าจะคืนให้เจ้าบ้าง; การโจมตีปกติของท่านจะสร้างดาเมจจริง 0.5% ของค่าชีวิตสูงสุดของท่าน
ค่าชำนาญ: 0/10000 (โจมตีปกติหนึ่งครั้ง +1）】