หลินเยี่ยไป๋เปิดหน้าต่างค่าสถานะออกมาดูตามสัญชาตญาณ
ก็เห็นว่าพลังโจมตีของตัวเองเพิ่มขึ้น 0.3 แต้ม พลังชีวิตเพิ่มขึ้น 20 แต้มจริง ๆ!
ฟู่!
พรสวรรค์นี้ มันโคตรไร้เทียมทานเลย!
หลินเยี่ยไป๋อดสูดลมหายใจเยือกเย็นเข้าไปไม่ได้
จนถึงตอนนี้เขาเพิ่งโจมตีไปแค่ห้าสิบกว่าครั้งเท่านั้น โอกาสติดนี่สูงกว่าที่เขาคาดไว้เห็น ๆ!
ที่สำคัญที่สุดคือ ค่าสถานะที่ดรอปออกมาครั้งเดียวดันสูงถึง 0.3 นี่มันเกินจริงสุด ๆ ไปเลย!
แล้วถ้าดรอปสิบครั้ง ร้อยครั้ง พันครั้ง หรือแม้แต่หมื่นครั้งล่ะ?
คิดได้ดังนั้น หลินเยี่ยไป๋ก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที ง่วนอยู่กับการยิงธนูใส่ลูกหนามตัวหน้าสุดทีละดอกอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยอีกครั้ง
“-5.3!”
“-0.6!” (ดาเมจจริง)
“-5.3!”
“-0.6!” (ดาเมจจริง)
……
ภายใต้การล่า "ลูกหนาม" อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยของหลินเยี่ยไป๋ สามชั่วโมงผ่านไปในพริบตา
และเมื่อเวลาผ่านไป ความเร็วในการสังหาร "ลูกหนาม" ของหลินเยี่ยไป๋ก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
จากตอนแรกสุดห้านาทีต่อหนึ่งตัว มาถึงตอนนี้เหลือแค่ครึ่งนาที
แน่นอนว่าที่หลินเยี่ยไป๋พัฒนาขึ้นได้รวดเร็วขนาดนี้ ต้องขอบคุณการดรอปค่าสถานะของมือชาญศิลป์ขโมยเป็นหลัก
ระหว่างนี้ ด้วยมือชาญศิลป์ขโมย เขาติดรางวัลไปถึง 103 ครั้ง
ในจำนวนนั้น พลังโจมตีอย่างเดียวก็ได้มาตั้ง 18 แต้ม!
พลังโจมตี 18 แต้มดูเหมือนไม่เยอะ แต่ตอนนี้ยังเป็นช่วงต้นเกมอยู่เลย
ธนูมือใหม่ให้พลังโจมตีมาแค่ 5 แต้มเท่านั้น!
【ติ๊ง, คุณสังหารลูกหนาม, EXP +1, เหรียญทองแดง +1, ขนนกหนาม +1!】
ตอนที่หลินเยี่ยไป๋สังหารลูกหนามที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้นมาติด ๆ
【ติ๊ง, พรสวรรค์ 'มือชาญศิลป์ขโมย' ของคุณเลเวลอัปเป็น Lv2!】
【พรสวรรค์: มือชาญศิลป์ขโมย (ระดับเหนือเทพเพียงหนึ่งเดียว)
คำอธิบาย: คุณสามารถขโมยทุกสิ่งบนโลกาได้
เลเวล: Lv2
เอฟเฟกต์ 1 (เอามาซะดี ๆ!): การโจมตีของคุณช่างมหัศจรรย์ ทุกครั้งที่โจมตี มีโอกาส 5% ที่จะได้รับของปล้นจากเป้าหมาย (โอกาสดรอปของปล้น: อุปกรณ์, คัมภีร์สกิล 5% (เลเวลมือชาญศิลป์ขโมยยิ่งสูง คุณภาพยิ่งสูง); ค่าสถานะสามมิติ 95%; หมายเหตุ: มีผลกับสิ่งมีชีวิตเท่านั้น)
เอฟเฟกต์ 2 (เกราะจงมา!): คุณไม่เพียงขโมยสิ่งของได้ แม้แต่ตัวตนก็ยังขโมยได้ คุณสามารถเลียนแบบสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์ใด ๆ ที่คุณสังหารไปเป็นเวลา 5 ชั่วโมง โดยไม่มีใครจับได้ คูลดาวน์ 24 ชั่วโมง
เอฟเฟกต์ 3 (ชีวิตแกก็ของข้า!): การโจมตีของคุณไร้เหตุผลสิ้นดี เมื่อโจมตีมีโอกาส 0.001% ที่จะสังหารเป้าหมายในพริบตา
เอฟเฟกต์ 4 (การเติบโตของชีวิต): ทุกครั้งที่เอฟเฟกต์ 1 ติดสำเร็จ จะเพิ่มพลังชีวิตสูงสุดถาวร 40 แต้ม ทุกครั้งที่เอฟเฟกต์ 3 ติดสำเร็จ จะเพิ่มพลังชีวิตสูงสุดถาวร 1000 แต้ม
เอฟเฟกต์ 5 (คืนให้แก!): ขโมยมาซะเยอะ ก็ควรคืนอะไรให้แกบ้าง คืนเป็นดาเมจละกัน การโจมตีปกติของคุณจะแนบดาเมจจริง 1% ของพลังชีวิตสูงสุดของตัวเอง
ความชำนาญ: 0/100000】
ฟู่...
โอกาสดรอป เพิ่มเป็น 5% เลยเหรอ?
มองดู 'มือชาญศิลป์ขโมย' หลังอัปเกรดแล้ว ต่อให้เป็นหลินเยี่ยไป๋ที่มีสองชีวิตก็อดสูดลมหายใจเยือกเย็นไม่ได้
ก่อนหน้านี้โอกาสแค่ 1% ก็ทำให้เขารวยเละแล้ว แค่พลังโจมตีอย่างเดียวก็เพิ่มขึ้นเกือบยี่สิบแต้ม!
ตอนนี้เพิ่มขึ้นห้าเท่าเลย?
หมายความว่า
ตอนนี้เขาแค่โจมตีประมาณยี่สิบครั้ง ก็จะดรอปรางวัลหนึ่งครั้งแล้ว?
ที่สำคัญที่สุดคือ ยังเพิ่มการดรอปอุปกรณ์และคัมภีร์สกิลด้วย!
ถึงแม้โอกาสดรอปจะแค่ 5% แต่มันก็โคตรเกินจริงแล้ว!
……
“สมกับเป็นพรสวรรค์ระดับเหนือเทพ ของโคตรเจ๋งจริง ๆ!”
อารมณ์ของหลินเยี่ยไป๋ตอนนี้บอกไม่ถูก ได้แต่ใช้คำว่าโคตรเจ๋งมาบรรยาย
ตอนนี้เขามั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะพลิกชะตาลิขิตฟ้าได้!
เพราะในชาติก่อน อย่าว่าแต่ได้เจอเลย ขนาดได้ยินยังไม่เคยได้ยินพรสวรรค์โคตรเจ๋งขนาดนี้มาก่อน!
แน่นอน หลินเยี่ยไป๋ก็ไม่ได้เหลิงจนลืมตัว
ตอนนี้สำหรับเขา ที่สำคัญที่สุดไม่ต้องสงสัยเลยคือการสังหารลูกหนามสามร้อยตัวก่อน ทำเควสลับนั้นให้สำเร็จ
ในชาตินี้ เป้าหมายของเขาคือพยายามทำเควสลับทั้งหมดที่รู้ให้ได้มากที่สุด
และตอนนี้เขาเพิ่งฆ่าลูกหนามไปเจ็ดสิบกว่าตัว ยังห่างจากสามร้อยตัวอีกมาก
แต่ยังดีที่มี 'มือชาญศิลป์ขโมย' บัฟให้ ความสามารถในการสร้างดาเมจของหลินเยี่ยไป๋ตอนนี้ก็ค่อนข้างน่าดูแล้ว
ตอนนี้พลังโจมตีของเขาเพิ่มเป็นสามสิบห้าแต้ม บวกกับพาสซีฟจากพลังชีวิต ยิงหนึ่งดอกก็ทำดาเมจได้เกือบเจ็ดสิบแต้ม
อยากจะฆ่าลูกหนามที่เหลืออีกสองร้อยกว่าตัว ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว หลินเยี่ยไป๋ก็ไม่เสียเวลา ง่วนอยู่กับการล่าลูกหนามอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยต่อไป
ระหว่างนั้น
ก็มีผู้เล่นบางคนที่อยากลองหาทางแปลกใหม่เหมือนหลินเยี่ยไป๋ อาศัยการฆ่าลูกหนามเลเวลอัป
แต่พอค้นพบว่าต้องยิงธนูถึงสองร้อยกว่าครั้งถึงจะฆ่าได้หนึ่งตัว ก็พากันด่าทอแล้วเดินจากไป
ฆ่ามอนสเตอร์เลเวลหนึ่งตัวนึงดันใช้เวลาสี่ห้านาที นี่มันแกล้งผู้เล่นให้เป็นพวกโง่ชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ?
ไก่ตาแดงข้างนอกหมู่บ้านมือใหม่ถึงแม้คนจะกรูกันไปฟาร์มเยอะ ต้องแย่งกัน
แต่อย่างน้อยหนึ่งนาทีก็ยังเก็บได้หนึ่งตัว โชคดีหน่อยอาจแย่งได้ถึงสองตัว
เทียบกับการทนทุกข์ฆ่าตัวนึงตั้งสี่ห้านาทีที่นี่ ไม่รู้ดีกว่ากันแค่ไหน
เรื่องนี้ หลินเยี่ยไป๋กลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เอาแต่ก้มหน้าก้มตาฟาร์มไม่หยุด
และภายใต้สภาพที่เกือบจะลืมกินลืมนอนของเขา ไม่นานก็เลเวลอัปเป็นเลเวล 2 ได้สำเร็จ และได้รับแต้มค่าสถานะอิสระมาสิบแต้ม
ในเกมใต้หล้าเทวา ผู้เล่นเลเวลอัปจะไม่ได้รับค่าสถานะโดยตรง แต่จะได้เป็นแต้มค่าสถานะอิสระแทน
ข้อดีแบบนี้ ก็คือให้ผู้เล่นสามารถอัปแต้มตามความคิดของตัวเองได้
โดยเฉพาะสำหรับผู้เล่นบางคนที่ชอบเดินในทางที่ไม่ธรรมดา ถือว่าเป็นข่าวดีเลยทีเดียว
หลินเยี่ยไป๋ก็เช่นกัน
หลังจากอัปแต้มค่าสถานะทั้งหมดไปที่ความเร็วโจมตีแล้ว ความเร็วโจมตีของเขาก็พุ่งขึ้นมาถึง 1.2!
ตอนนี้สิ่งที่เขาขาดที่สุดก็คือความเร็วโจมตี
เพราะมันส่งผลโดยตรงต่อการฟาร์มความชำนาญของ "มือชาญศิลป์ขโมย"
ส่วนค่าสถานะสามมิติ สามารถขโมยผ่าน 'มือชาญศิลป์ขโมย' ได้หมด ก็เลยไม่ได้ขาดตรงนี้สักเท่าไหร่
แค่สิ่งที่ทำให้หลินเยี่ยไป๋อดถอนหายใจไม่ได้ก็คือ ระหว่างนี้ถึงแม้จะติดรางวัลอีกห้าสิบกว่าครั้ง แต่ดันเป็นแต้มค่าสถานะหมดเลย!
สมแล้วกับโอกาสดรอปแค่ 0.25%!
“หวังว่าต่อไปจะดรอปอย่างอื่นบ้าง ดีที่สุดเป็นอุปกรณ์หรือคัมภีร์สกิลที่เพิ่มความเร็วโจมตี”
ยิงธนูสังหาร "ลูกหนาม" ตรงหน้า หลินเยี่ยไป๋อดพึมพำออกมาไม่ได้
ถ้าดรอปของที่เพิ่มความเร็วโจมตีได้บ้าง สำหรับเขาในตอนนี้ก็ถือเป็นข่าวดีอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่ถึงแม้จะไม่ได้ดรอปอุปกรณ์และคัมภีร์สกิล แต่สิ่งที่หลินเยี่ยไป๋เก็บเกี่ยวได้ระหว่างนี้ก็ไม่น้อยเลย
ค่าสถานะสามมิติพัฒนาแบบก้าวกระโดดอย่างเห็นได้ชัด แค่พลังโจมตีอย่างเดียว ก็พุ่งไปถึง 48 แต้มเลย
โดยเฉพาะพลังชีวิต ยิ่งพุ่งไปถึง 4332 แต้มแบบเหลือเชื่อ!
นี่มันอะไรที่โคตรน่ากลัวสุด ๆ เลย
ในช่วงนี้ ต่อให้เป็นอัศวินที่อัปแต้มพลังชีวิตล้วน ๆ พลังชีวิตก็แค่ 1000 แต้มเท่านั้น
……
“โครกคราก!”
ทว่า ตอนที่หลินเยี่ยไป๋เตรียมจะฟาร์มมอนสเตอร์ต่อ ท้องกลับร้องขึ้นมาอย่างไม่เป็นใจ
หลินเยี่ยไป๋ดูเวลา ถึงได้พบว่าตอนนี้บ่ายโมงครึ่งแล้ว
คิดดูละก็ หลินเยี่ยไป๋ตัดสินใจออกจากเกมไปกินข้าว
เพราะในใต้หล้าเทวา สภาพในเกมได้รับผลกระทบจากสภาพร่างกายของผู้เล่นเอง
ส่วนหมวกเกมที่เขาใช้ตอนนี้ ไม่สามารถให้สารอาหารได้
ดังนั้น เพื่อไม่ให้กระทบการควบคุมในภายหลัง การกินข้าวก็ยังเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้
……
ตอนที่หลินเยี่ยไป๋ถอดหมวกเกมออกมา มาถึงห้องนั่งเล่น ประตูห้องของซูชิงเกอก็ยังปิดอยู่
เห็นชัดเจนว่า ยัยนี่น่าจะยังอยู่ในเกม
เรื่องนี้ หลินเยี่ยไป๋ไม่ได้แปลกใจอะไรมากนัก
เพราะตลอดมา อีกฝ่ายก็คือสาวเกมเมอร์ขั้นเทพคนนึง
ในชาติก่อนที่เขาตกหลุมรักเกมใต้หล้าเทวา สาเหตุหลักก็เพราะซูชิงเกอยุแหย่นี่แหละ
ขนาดหมวกเกมที่เขาใช้ตอนนี้ ก็เป็นซูชิงเกอช่วยซื้อให้
ส่ายหัวนิดหน่อย หลินเยี่ยไป๋ก็ไม่ได้ไปปลุกซูชิงเกอ
ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงทำกับข้าวสามอย่างซุปหนึ่งอย่างง่าย ๆ อิ่มท้องแล้ว อุ่นข้าวกับกับข้าวไว้ให้ซูชิงเกอเรียบร้อย หลินเยี่ยไป๋ก็กลับไปที่ห้อง
สวมหมวกเกมอีกครั้ง เข้าสู่เกมอีกหน!