เกมออนไลน์: โจมตีปกติของฉันขโมยทุกสิ่งได้

ตอนที่ 142 ลูกธนูเดียวจบให้เลย?

6 นาที· 1.4K คำ

เมืองเล่ยหยาน โซนนอกเมือง

ร่างยักษ์ของสิงโตคลั่งสายฟ้าล้มลงกับพื้นอย่างสนั่นหวั่นไหว ทั่วทั้งบริเวณเงียบสงัดในชั่วขณะ

แล้วเสียงฮือฮาก็ระเบิดออกมาดั่งคลื่น

“นี่มันอะไรกัน สิงโตคลั่งสายฟ้าตายไปได้ยังไง?”

“เมื่อกี้มันยังมีเลือดเกือบสองแสนอยู่เลยนะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

“แล้วการโจมตีเมื่อกี้ดูเหมือนจะไม่ใช่ฝีมือเงามืดชาติแก! งั้นลูกธนูเมื่อกี้เป็นคนอื่นยิง?”

“เห้ย! มีคนกล้าแตะบอสของเงามืดว่ะ?!”

“ยิงทีเดียวสองแสน ฉันว่า คนที่ยิงคงเป็นเยี่ยเทียนตี้แน่ ๆ!”

“ไอ้สัส! ไอ้นั่นมันอยู่บนฟ้า?!”

...

แต่

ตอนนี้หลินเยี่ยไป๋ไม่มีอารมณ์จะไปสนใจความคิดของคนอื่น เสียงแจ้งเตือนที่ดังอยู่ข้างหูทำให้เขาปลื้มแทบระเบิด

[ติ๊ง! ยินดีด้วย! คุณสังหารบอสสิงโตคลั่งสายฟ้า ได้ค่าประสบการณ์ +600 เหรียญทอง +100!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วย! คุณสังหารสิงโตคลั่งสายฟ้าเป็นรายแรก ได้แต้มคุณสมบัติอิสระ +10 เหรียญทอง +10!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วย! คุณสังหารสิงโตคลั่งสายฟ้าเป็นรายแรก กำลังจะประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์ ต้องการซ่อนชื่อหรือไม่?]

“ไม่!”

หลินเยี่ยไป๋ไม่เลือกซ่อนชื่อ

เพราะตอนนี้สิ่งที่ต้องการคือชื่อเสียง!

แล้วก็ ยังไม่ได้เก็บของจากศพเลย

เดี๋ยวต้องเจอกับพวกเงามืดแบบตัวต่อตัวอย่างแน่นอน ต้องมีเรื่องปะทุแน่ ๆ

ด้วยพลังตอนนี้ ต่อให้ซ่อนชื่อก็ไม่มีประโยชน์

เว้นแต่ว่าเขาไม่ต้องการรางวัลเก็บของแล้ว

[ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์! ยินดีด้วย! ผู้เล่นเยี่ยเทียนตี้สังหารสิงโตคลั่งสายฟ้าเป็นรายแรก ได้แต้มคุณสมบัติอิสระ +10 เหรียญทอง +10 หวังว่าทุกคนจะพยายามต่อไป!]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป