"นักผจญภัย?"
"พวกนั้นคือนักผจญภัยที่ว่ากันงั้นหรือ?"
เมื่อคำพูดของต๋าเคอลินต๋าจบลง NPC ทั้งหลายในที่นั้นต่างพากันตะลึง
แม้พวกเขาจะรู้ว่าโลกใบนี้มีกลุ่มคนพิเศษที่เรียกว่านักผจญภัยรุกรานเข้ามา
แต่เพราะเลเวลยังต่ำเกินไป พวกเขาจึงไม่เคยเห็นตัวจริง
ดังนั้น พวกเขาจึงเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวตนของหลินเยี่ยไป๋และพรรคพวกนักผจญภัยกลุ่มนี้
เพราะว่ากันว่าพวกนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถฟื้นคืนชีพได้ไม่จำกัด!
เพียงแต่
เมื่อเทียบกับความตกใจของฝูงชนแล้ว สีหน้าของต๋าเคอลินต๋าดูมืดมนลงอย่างเห็นได้ชัด
โดยเฉพาะในแววตา มีเจตนาฆ่าที่ไม่ปิดบังแม้แต่น้อยผุดขึ้นมา
หากข่าวที่เขาได้มานั้นไม่ผิด น้องชายของเขาอย่างดาร์กเวลล์ ตายด้วยน้ำมือของนักผจญภัยชายหนึ่งหญิงหนึ่ง
และนักผจญภัยหญิงคนนั้นยังถนัดเวทมนตร์ไฟอีกด้วย
ถ้าเดาไม่ผิด คนตรงหน้าสองคนนี้ คงเป็นคนร้ายที่ฆ่าน้องชายเขาแน่นอน
ทันใดนั้น เขาก็หรี่ตามองไปที่หลินเยี่ยไป๋ "ถ้าฉันเดาไม่ผิด ดาร์กเวลล์คงตายด้วยน้ำมือพวกนายสินะ?"
เมื่อพูดจบ บรรยากาศในที่นั้นก็เงียบลงไปชั่วขณะ
โดยเฉพาะเหล่าNPC พวกเขาต่างตะลึงงันไปชัดเจน
จากนั้น สายตาที่มองหลินเยี่ยไป๋ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง
แม้ดาร์กเวลล์จะเก่งกาจสู้ต๋าเคอลินต๋าไม่ได้ก็จริง แต่อย่างไรเขาก็เป็นสิ่งมีชีวิตเลเวล 40
ไอ้คนตรงหน้านี่แค่เลเวล 20 ต้นๆ กลับฆ่าดาร์กเวลล์ได้?
แม้แต่หลินเยี่ยไป๋เองก็ยังตะลึง
เขานึกไม่ถึงว่าไอ้หมอนี่จะเดาเบาะแสของตัวเองได้เร็วขนาดนี้
หรือเพราะตัวเองหล่อเกินไป ไม่น่าจะใช่นะ?
แต่ถึงอย่างนั้น
เมื่อถูกเดาออกแล้ว หลินเยี่ยไป๋ก็ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป
เขายิ้มมองไปที่ต๋าเคอลินต๋าฝั่งตรงข้าม มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "ฮ่าๆ หลักๆ ก็เพราะน้องชายขี้แพ้ของนายชอบทำตัวเป็นลูกน้องคนชั่ว ฉันเลยเผลอจัดการมันซะหน่อย"