"เจ้าหญิงเบเลว่า ท่านมาที่นี่หรือ?"
บนพื้นที่โล่ง หลินเยี่ยไป๋ถอยห่างจากมอนสเตอร์ป่า แล้วเมื่อเห็นเงาร่างตรงหน้า มุมปากของเขาก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้น
จะทำยังไงได้ล่ะ ทุกครั้งที่อีกฝ่ายปรากฏตัว มักจะนำความประหลาดใจที่ไม่ได้คาดคิดมาให้เขาเสมอ
จะเรียกว่าเป็น "ขุมทรัพย์ลับเคลื่อนที่" ของเขาก็ไม่เกินจริงแม้แต่น้อย
"ยังไงล่ะ ดูท่าทางจะอยากให้ฉันมามากเลยนะ?"
เบเรลย่านิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วมุมปากก็เผยรอยยิ้มจาง ๆ
"เหอะๆ"
หลินเยี่ยไป๋หัวเราะ "เจ้าหญิงเบเลว่าเสด็จมาด้วยพระองค์เอง กระหม่อมจะไม่ต้อนรับได้อย่างไรล่ะ?"
"เพราะว่าท่านคือขุมทรัพย์ลับเคลื่อนที่ของกระหม่อมนี่นา"
แน่นอน ประโยคท้ายนั่นหลินเยี่ยไป๋ไม่ได้พูดออกไป
เว้นเสียแต่ว่าเขาไม่อยากเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง
ล้อเล่นกับเจ้าหญิงน่ะ ผิดมหันตภัย! ต้องโดนประหารชีวิต!
"เหอะ!"
แต่เบเรลย่ากลับส่งสายตาดุ ๆ มาให้หลินเยี่ยไป๋หนึ่งที
หลินเยี่ยไป๋ยักไหล่ แล้วก็เปลี่ยนเรื่องพูดไปอย่างรวดเร็ว "ไม่ทราบว่าเจ้าหญิงเบเลว่ามาที่นี่ด้วยเรื่องอันใดหรือ?"
ด้วยสถานะของอีกฝ่าย คงไม่ใช่แค่มาเรื่องไร้สาระแบบนี้แน่นอน
"ได้ยินว่าคุณตอบตกลงจะไปสังหารมังกรราตรีกับซีหลินย่าตี้?"
เบเรลย่าไม่ได้ตอบคำถามของหลินเยี่ยไป๋ แต่กลับมองเขาอย่างมีความหมายแฝง แล้วถามกลับ
หลินเยี่ยไป๋ยักไหล่ไม่แสดงความคิดเห็น แล้วยิ้มเบา ๆ "ยังไงล่ะ แม้แต่เจ้าหญิงเบเลว่าก็อยากไปสังหารมังกรราตรีเพื่อสร้างผลงานด้วยหรือ?"
เว้นไปครู่หนึ่ง เขาก็ยักไหล่ "แต่เสียดายนะ กระหม่อมตอบตกลงกับซีหลินย่าตี้ไปแล้ว"