จิตสำนึกค่อย ๆ รวมตัวขึ้นใหม่ทีละน้อย ราวกับแสงดาวที่จมลึกลงสู่ใต้ทะเล
เหวินซีรู้สึกตัวเบาหวิว ราวกับหลุดพ้นจากพันธนาการทั้งปวง ค่อย ๆ ตื่นขึ้นในมิติอันอบอุ่นและว่างเปล่า เธอลืมตาขึ้น สิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ความมืดมิด หากเป็นดินแดนมหัศจรรย์ที่มีแสงข้อมูลอ่อนโยนไหลเวียนอยู่ — พื้นที่ระบบ
“ติ๊ง — ตรวจพบว่าดวงวิญญาณของผู้ถือครองมั่นคง การถ่ายโอนจิตสำนึกเสร็จสมบูรณ์ ยินดีต้อนรับกลับมา เหวินซี” ลูกโลหะทรงกลมที่เปล่งแสงสีทองจาง ๆ ลอยมาหยุดตรงหน้าเธอ มันคือภูตระบบ หยวนเป่านั่นเอง
“หยวนเป่า……” น้ำเสียงของเหวินซีแฝงความรู้สึกผ่านร้อนผ่านหนาวมาไม่น้อย แต่ก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดีต่อชีวิตใหม่ ภาพสุดท้ายที่ติดตรึงในใจคือใบหน้าของซุนเสี่ยวจิง แม้จะเริ่มชราลงบ้างแล้ว แต่ก็ยังงดงามสง่าผ่าเผย หลังจากส่งเหยียนเก๋อจากไป และใช้ชีวิตตามลำพังอย่างสงบสุขอยู่ครึ่งปีซึ่งไม่นับว่ายาวนานนัก ร่างนั้นก็เดินทางมาถึงปลายชีวิตในที่สุด ไม่มีความเสียดาย มีเพียงความสมบูรณ์ใจหลังทำภารกิจสำเร็จ และความอยากรู้อยากเห็นต่อโลกใหม่ที่ไม่รู้จัก
“ไปกันเถอะ” เหวินซีพูดกับหยวนเป่า น้ำเสียงฉับไวเด็ดขาด
หยวนเป่าบินวนรอบตัวเธออย่างร่าเริง “ได้เลย! ผู้ถือครองทำผลงานได้ยอดเยี่ยมในโลกที่แล้ว ไม่เพียงทำภารกิจหลักสำเร็จ แต่ยังเช็คอินทุกวันไม่ขาด สะสมรางวัลไว้มากมายเลยนะ! จะตรวจนับของก่อน หรือเตรียมตัวไปโลกใหม่เลย?”
“ไม่ต้องหรอก หลายปีมานี้เราเช็คอินทุกวันจนไม่รู้แล้วว่ามีของอยู่กี่ชิ้น แต่ดูหน่อยก็ได้ว่าโลกหน้าต้องใช้อะไรบ้าง”
“หยวนเป่า สุ่มเลือกโลกถัดไป!”
“รับทราบ!” แสงสีทองวาบขึ้นบนร่างของหยวนเป่า “ติ๊ง — สุ่มเลือกโลกเสร็จสิ้น! โลกเป้าหมาย: ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน!”