เขาเงยหน้ามองท้องฟ้านอกหน้าต่าง ดวงอาทิตย์กำลังส่องแสงเจิดจ้า ยังอีกหลายชั่วยามกว่าจะถึงเวลาอาหารเย็น
เหลียงหานลุกขึ้นเดินไปข้างเตียง ปล่อยม่านลง ครั้นแน่ใจว่าไม่มีใครแอบมองแล้ว จึงให้หยวนเป่าคอยเฝ้า จากนั้นเพียงความคิดวูบหนึ่ง ร่างของเขาก็เข้าสู่มิติ
ภายในมิติมีน้ำพุวิเศษสายหนึ่งไหลรินไม่ขาด รอบด้านเป็นผืนดินอุดมสมบูรณ์กว้างใหญ่ ไกลออกไปมีภูเขาสลับซับซ้อนทอดยาว สิ่งของล้ำค่าที่สะสมจากการเช็คอินตลอดหลายปีถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบบนชั้นเก็บของ มีมากมายละลานตา
เขาเดินไปริมบ่อน้ำพุวิเศษ ถอดเสื้อผ้าจนหมด แล้วดื่มน้ำพุวิเศษถ้วยเล็ก ของเหลวเย็นฉ่ำไหลผ่านลำคอ ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นกระแสอุ่นร้อนพุ่งไปทั่วร่าง เสียงเปรี๊ยะเบา ๆ ดังมาจากส่วนลึกของร่างกาย นั่นคือเสียงสิ่งสกปรกถูกขับออกมา
ครู่หนึ่งต่อมา เขาลุกขึ้น ล้างเนื้อล้างตัวให้สะอาด แล้วเดินไปยังที่เก็บเคล็ดวิชา หยิบตำราเล่มหนึ่งออกมา นั่นคือ “คัมภีร์รวมพลัง” เคล็ดวิชาธรรมดาจากโลกบำเพ็ญเซียน ซึ่งสามารถเปลี่ยนพลังวิญญาณให้เป็นพลังภายใน หากฝึกฝนในโลกธรรมดา ก็เพียงพอที่จะไร้เทียมทานใต้หล้า
จากนั้นเขาก็ค้นตำราวิชากระบี่และวิชาตัวเบาออกมา แล้วนั่งขัดสมาธิ มือทั้งห้าจรดฟ้า เริ่มโคจรเคล็ดวิชา
พลังวิญญาณในมิติเข้มข้นยิ่ง สายแล้วสายเล่าหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย แล่นไปตามเส้นลมปราณ วนรอบเล็กหนึ่งรอบ สองรอบเล็ก... ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด เขาจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตาเป็นประกายวาบหนึ่งแล้วหายไป
เขาขยับยืดเส้นยืดสายอย่างพึงพอใจ พรสวรรค์ของร่างนี้นับว่าใช้ได้ เมื่อรวมกับการปรับเปลี่ยนจากน้ำพุวิเศษแล้ว การฝึกฝนย่อมได้ผลเป็นสองเท่า