ชายหาดส่วนตัวของแฮมป์ตันมีพระอาทิตย์ตกที่งดงามตระการตา แต่ความโรแมนติกที่แท้จริงเพิ่งเริ่มต้นขึ้นหลังจากดวงอาทิตย์ลับขอบทะเลไปแล้ว วิลล่าสไตล์โมเดิร์นที่ตั้งอยู่ริมหน้าผาพร้อมวิวทะเลหลังนั้น บัดนี้สว่างไสวด้วยแสงไฟ ราวกับไข่มุกเม็ดงามที่ฝังอยู่ในราตรีกาล
ความเหนื่อยล้าจากการเล่นเซิร์ฟถูกชะล้างไปด้วยการอาบน้ำอุ่นแสนสบาย ซุนเสี่ยวจิงเปลี่ยนมาสวมชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าไหมที่ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งเย้ายวนของเธอ เธอเดินออกไปยังระเบียงกว้าง ภาพตรงหน้าทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย
ระเบียงถูกตกแต่งอย่างพิถีพิถัน ใต้เท้าเป็นทางเดินที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ขนาบข้างด้วยเชิงเทียนที่จุดไฟริบหรี่ แสงเทียนนุ่มนวลส่องสว่างในยามค่ำคืน อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของกุหลาบบัลแกเรียและกลิ่นอายเค็มๆ จางๆ ของลมทะเล กลางระเบียงมีโต๊ะอาหารปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีขาวสะอาดตา ชุดมีดส้อมเงินและแก้วคริสตัลเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงเทียน และที่เด่นสะดุดตาที่สุดคือชายหนุ่มที่สวมสูทตัดเฉพาะตัว ดูเคร่งขรึมและตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัดซึ่งยืนอยู่ข้างโต๊ะ นั่นคืออันเดร
“วิโอเลตต้า” อันเดรเดินเข้ามา น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยเพราะความตื่นเต้น เขาจับมือเธอ พาไปนั่งที่โต๊ะ “หวังว่าเธอจะชอบนะ”
มื้อค่ำปรุงโดยเชฟระดับมิชลินสามดาวที่เดินทางมาด้วยตนเอง อาหารแต่ละจานงดงามราวกับงานศิลปะ อันเดรคอยดูแลเธออย่างใส่ใจ ทั้งตักอาหาร รินไวน์ บทสนทนาไม่ใช่แบบลูกชายเศรษฐีที่ออกจะไม่รักษากฎเกณฑ์เหมือนทุกวันอีกต่อไป แต่เต็มไปด้วยการทะนุถนอมและความใส่ใจอย่างระมัดระวัง
เขาเล่าถึงความตื่นตะลึงในความงามของเธอเมื่อครั้งแรกที่พบกันตอนสัมภาษณ์งาน เล่าถึงความชื่นชมในพรสวรรค์ของเธอเมื่อได้ร่วมงานกัน เล่าถึงความรู้สึกหวั่นไหวและความคาดหวังในใจหลังการออกเดททุกครั้ง ดวงตาสีฟ้าของเขาภายใต้แสงเทียนเป็นประกายเหมือนมหาสมุทรที่ลึกที่สุด สะท้อนภาพของเธออย่างชัดเจน เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่และความรู้สึกลึกซึ้งที่ไม่ปิดบัง
“รอสักครู่นะครับ” ผ่านไปครึ่งมื้อ อันเดรก็ลุกขึ้นยืนกะทันหัน แล้วเดินออกไปอย่างลึกลับสักพัก เมื่อกลับมาอีกครั้ง ในมือของเขาไม่ได้ถือของหวาน แต่เป็นช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ที่ประณีตงดงาม นี่ไม่ใช่ช่อกุหลาบแดงแบบดั้งเดิม แต่ประกอบด้วยกุหลาบเจ็ดสีหายากจากเอกวาดอร์ ดอกลิลลี่สีขาวอันเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ และดอกไฮเดรนเยียสีฟ้าที่แซมประปราย โทนสีกลมกลืนหรูหรา กลิ่นหอมหวนชวนหลงใหล และตรงใจกลางช่อดอกไม้ไม่ใช่ดอกไม้ หากแต่เป็นกล่องของขวัญสีฟ้าจากทิฟฟานี่ที่วางอยู่อย่างสงบนิ่ง
อันเดรคุกเข่าลงด้วยเข่าข้างเดียว—ไม่ใช่ท่าคุกเข่าแบบขอแต่งงาน แต่เป็นท่าทีที่เต็มไปด้วยความเคารพและวิงวอนอย่างจริงจัง เขาเงยหน้าขึ้นมองซุนเสี่ยวจิง แสงเทียนเต้นระยิบระยับบนใบหน้าหล่อเหลาของเขา น้ำเสียงของเขาชัดเจนและหนักแน่น:
“วิโอเลตต้า นับตั้งแต่วินาทีแรกที่ผมเห็นคุณ โลกของผมก็หลุดออกจากวงโคจรเดิม คุณเป็นเหมือนดวงดาวที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว สว่างไสวเจิดจรัส ส่องสว่างให้กับชีวิตที่ดำเนินไปตามขั้นตอนของผม ความงามของคุณทำให้ผมแทบหยุดหายใจ ปัญญาของคุณทำให้ผมนอบน้อม จิตวิญญาณของคุณทำให้ผมหลงใหลอย่างลึกซึ้ง”
เขาเปิดกล่องของขวัญสีฟ้านั้น ในชั่วพริบตา แม้แต่แสงเทียนที่อยู่รอบข้างก็ดูเหมือนจะมืดมัวลงไป บนเบาะกำมะหยี่สีดำ มีแหวนวงหนึ่งเปล่งประกายเจิดจรัส เม็ดกลางเป็นเพชรสีฟ้าทรงรีที่หายากและบริสุทธิ์ สีเหมือนน้ำทะเลที่ลึกที่สุด ใสกระจ่างและลึกลับ น้ำหนักประเมินด้วยสายตาก็น่าตกตะลึง รอบๆ ฝังเพชรสีขาวไร้ตำหนิอย่างหนาแน่นเป็นวง เหมือนดวงดาวโคจรรอบดวงจันทร์ ขับเน้นความงามของเพชรเม็ดกลางให้ถึงที่สุด แหวนวงนี้ไม่เพียงแต่มีค่ามหาศาล ดีไซน์ยังงดงามคลาสสิก เปี่ยมด้วยพลังที่ซาบซึ้งใจ
“เพชรสีฟ้าวงนี้” อันเดรพูดด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง “ก็เหมือนความรักที่ผมมีต่อคุณ ลึกซึ้ง ล้ำค่า ไม่เหมือนใคร ผมรู้ว่ามันอาจจะเร็วไปหน่อย แต่ผมไม่สามารถรอต่อไปได้อีกแล้ว วิโอเลตต้า ซุน ผมไม่อยากเป็นแค่เพื่อนหรือคนที่คุณออกเดทด้วยเท่านั้น ผมขอร้องคุณ ให้โอกาสผมได้เป็นแฟนของคุณ คุณจะรับไหมครับ”
ซุนเสี่ยวจิงมองภาพตรงหน้า มองชายหนุ่มรูปงาม มีเงิน และในช่วงเวลานี้ดูจริงใจอย่างยิ่งคนนี้ ในใจเธอรู้สึกกระเพื่อมเล็กน้อย เพราะอย่างไรเสียเขาก็นับเป็นรักแรกของเธอ อีกทั้งความรู้สึกพึงพอใจและความภาคภูมิใจที่ได้รับการปฏิบัติอย่างยิ่งใหญ่เช่นนี้ ถูกรักอย่างเร่าร้อนก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ เธอรู้คุณค่าของอันเดรดี—เขาไม่เพียงแต่เป็นบันไดที่สมบูรณ์แบบในการเข้าสู่วงสังคมชั้นสูงของอเมริกา รูปลักษณ์ภายนอก นิสัยใจคอ และความหลงใหลของเขาที่มีต่อเธอ ก็เพียงพอที่จะทำให้ความสัมพันธ์นี้น่าพึงพอใจ เธอไม่ได้ต่อต้านการเริ่มความรักข้ามชาติ เพราะอย่างไรเสีย การมีความสุขกับปัจจุบันก็เป็นหนึ่งในคติประจำชีวิตของเธอในตอนนี้
เธอค่อยๆ ฉีกยิ้มที่มีเสน่ห์บนใบหน้า ในดวงตามีประกายน้ำตาแห่งความซาบซึ้งพอดีๆ เธอยื่นมือขวาเรียวสวยของเธอออกไป วางเบาๆ บนฝ่ามือที่รอคอยของอันเดร น้ำเสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่น: “อันเดร ความตั้งใจของคุณทำให้ฉันซาบซึ้งมาก ขอบคุณสำหรับความจริงใจและ… ของขวัญที่ล้ำค่าเช่นนี้ ฉันคิดว่า ฉันยินดีมากที่จะเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่นี้ไปกับคุณ”
อารมณ์ปลื้มปีติของอันเดรแทบจะทะลักออกมาจากอก เขาหยิบแหวนเพชรสีฟ้าหนักอึ้งวงนั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วสวมลงบนนิ้วกลางข้างขวาของซุนเสี่ยวจิงอย่างเอาจริงเอาจัง—นี่เป็นสัญลักษณ์ของความรักและคำมั่นสัญญา ไม่ใช่การหมั้นหมาย ขนาดกลับพอดีอย่างสมบูรณ์แบบ เขาลุกขึ้นยืน โอบกอดเธอด้วยความตื่นเต้น ก้มลงจูบริมฝีปากเธอ จูบนี้เริ่มต้นอย่างอ่อนโยนและทะนุถนอม แล้วค่อยๆ เต็มไปด้วยความปรารถนาและความเร่าร้อนที่เก็บกั้นมานาน
คืนนั้น ซุนเสี่ยวจิงไม่ได้ปฏิเสธคำขอของอันเดรที่จะค้างคืน นอกหน้าต่างบานเฟี้ยมของห้องนอนใหญ่คือเสียงคลื่นซัดสาดชายฝั่งเบาๆ ราวกับบทเพลงประสานเสียงของธรรมชาติ
ความรักของอันเดรนั้นเร่าร้อนและซื่อสัตย์ เขาพยายามอย่างเต็มที่ด้วยความอดทนและอ่อนโยน ราวกับกำลังปฏิบัติต่อสมบัติล้ำค่าของโลก จูบอันร้อนแรง สัมผัสอันร้อนระอุล้วนเต็มไปด้วยความทะนุถนอมและความลุ่มหลงไม่รู้จบ เขากระซิบคำหวานแห่งความรักแนบหูเธอไม่หยุด เมื่อภาษาจีนไม่คล่องก็สลับด้วยภาษาอังกฤษบ้าง ท่าทางตะกุกตะกักแต่จริงใจนั้นทำให้ซุนเสี่ยวจิงรู้สึกว่าเขาดูน่ารักไม่น้อย เธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าชายคนนี้รักเธอจริงๆ อย่างลึกซึ้ง การทุ่มเททั้งกายและใจและความหวงแหนนี้ ตอบสนองความต้องการเอาชนะและความภาคภูมิใจของเธอได้อย่างมาก
ค่ำคืนยาวนาน เสียงคลื่นนอกหน้าต่างบางครั้งก็เบาบาง บางครั้งก็เร่งเร้า ประสานกับความพลิ้วไหวภายในห้อง ซุนเสี่ยวจิงไม่ได้เป็นฝ่ายรับเพียงอย่างเดียว ถึงแม้คัมภีร์ลับร้อยบุปผาที่เธอฝึกฝนจะยังไม่ลึกซึ้ง แต่ก็ทำให้เธอสามารถตอบสนองและชี้นำได้โดยสัญชาตญาณ ทำให้เรื่องราวนี้กลมกลืนและงดงามยิ่งขึ้น อันเดรไม่เคยรู้สึกสบายเช่นนี้มาก่อน รู้สึกว่าจิตวิญญาณของตัวเองกำลังสั่นสะเทือน เขาจมดิ่งสู่ประสบการณ์สุดยอดแห่งเสน่ห์ที่เธอมอบให้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น
ซุนเสี่ยวจิงก็รู้สึกสบายและเพลิดเพลินอย่างยิ่ง นี่สินะความรู้สึกของผู้ชาย! ไม่น่าแปลกใจเลยที่ใครๆ ก็ชอบ ความรู้สึกนี้สบายจริงๆ ให้ความรู้สึกเหมือนวิญญาณออกจากร่าง โชคดีที่ผู้ชายที่เธอเลือกนั้นอายุน้อยและมีร่างกายดี ไม่อย่างนั้นคงถูกสูบจนแห้ง
เมื่อแสงแรกของยามเช้าส่องผ่านม่านโปร่งบางเข้ามาในห้องนอน ซุนเสี่ยวจิงตื่นขึ้น ข้างกายคือใบหน้าหล่อเหลาของอันเดรที่กำลังหลับสนิท แม้ในยามหลับ แขนของเขาก็ยังโอบรอบเอวเธออย่างเป็นเจ้าของ ริมฝีปากมีรอยยิ้มพึงพอใจ แสงยามเช้าสะท้อนโครงหน้าที่ชัดเจนของเขา ขนตาสีทองหนาแน่น และแผงอกกับกล้ามแขนที่แข็งแรงเซ็กซี่ใต้ผ้าห่มบางๆ นี่คือเรือนร่างที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตวัยหนุ่มและความมีเสน่ห์อย่างไม่ต้องสงสัย
อารมณ์ของซุนเสี่ยวจิงรื่นรมย์เป็นอย่างยิ่ง ความรื่นรมย์นี้ไม่เพียงมาจากความสำราญทางกายเมื่อคืนก่อน แต่ยังมาจากความรู้สึกควบคุมและความสำเร็จ เธอประสบความสำเร็จในการทำให้ทายาทเศรษฐีระดับท็อปทุ่มเทให้เธออย่างสุดหัวใจ ความสัมพันธ์นี้จะนำความสะดวกสบายและทรัพยากรมากมายมาให้เธอ เธอยกมือขึ้นเบาๆ มองเพชรสีฟ้าบนนิ้วกลางที่ยังคงเปล่งประกายระยิบระยับภายใต้แสงยามเช้า มุมปากยกยิ้มอย่างมีเลศนัย
เธอลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ คลุมเสื้อคลุม เดินไปที่ระเบียง เมื่อเผชิญหน้ากับทะเลกว้างใหญ่ เธอสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าลึกๆ รู้สึกว่าจิตใจแจ่มใส เคล็ดวิชาหล่อเลี้ยงจิตในร่างกายดูเหมือนจะหมุนเวียนราบรื่นขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่า ความสัมพันธ์ที่น่าพึงพอใจ มีส่วนช่วยให้กายและใจผ่อนคลายจริงๆ
ไม่นานอันเดรก็ตื่นขึ้นมา เขาเข้ามากอดเธอจากด้านหลัง วางคางบนซอกคอของเธอ น้ำเสียงแหบพร่าด้วยเพิ่งตื่นนอนและเต็มไปด้วยความสุข: “อรุณสวัสดิ์ครับ เทพธิดาของผม เมื่อคืน… ไม่ใช่ความฝัน ดีจริงๆ”
ซุนเสี่ยวจิงตอบกลับด้วยรอยยิ้มหวานเย้ายวน เอียงหน้าไปจูบแก้มเขาอย่างอ่อนโยน: “อรุณสวัสดิ์จ้ะ อันเดร วันนี้มีแผนอะไรไหม”
วันใหม่เริ่มต้นขึ้น สำหรับซุนเสี่ยวจิง ความรักข้ามชาติที่เต็มไปด้วยความสำราญได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว ณ อีกฟากของมหาสมุทรแปซิฟิก ผู้ชมคนหนึ่งที่เจาะจงไว้ ในไม่ช้าก็จะได้รับของขวัญชิ้นใหญ่ที่เธอเตรียมมาอย่างดีนี้ ปฏิกิริยาที่คาดการณ์ไว้ นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของอารมณ์รื่นรมย์ของเธอ