เซี่ยงเหลียงมีท่าทีที่หยิ่งและดูถูกหลิวปังเล็กน้อย และไม่ลังเลที่จะถอนกองทัพเพ่ยเซี่ยนออกจากศึกเผิงเฉิงครั้งนี้ เรื่องที่ฉินเจียฝ่าวงล้อมออกจากตะวันตกนั้นจะไม่ถูกสอบสวน แต่ความดีความชอบก็จะไม่เหลือแม้เสี้ยวเดียว ถึงกระนั้น ในการปฏิบัติต่อคนของตัวเอง จอมทัพเซี่ยงก็ทำได้ดีทีเดียว
หยูจื่อชี อิงปู้ และเฉินอิง ยึดเผิงเฉิงได้สำเร็จ ส่วนจิ่งจวี ขุนนางแห่งแคว้นฉู่คนนี้ ตายท่ามกลางกองทัพที่วุ่นวาย
หลังจากไล่ตามอย่างต่อเนื่องสองวัน หยินซวี่ก็ตามทันฉินเจียซึ่งเป็นต้าซือหม่าแห่งแคว้นฉู่ปลอม หลังจากการต่อสู้อย่างดุเดือด เขาก็สังหารหัวหน้ากบฏฉินเจียด้วยมือตนเอง ณ จุดนี้ การปราบกบฏที่เผิงเฉิงครั้งนี้ก็สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์ หยินซวี่ได้รับผลงานสุดท้ายและเด่นที่สุดอย่างราบรื่น
ส่วนหลิวปัง หลังจากไปแสดงความยินดีในช่วงบ่ายวันนั้น ก็แสดงความเสียใจอย่างมากต่อเรื่องที่ปล่อยฉินเจียไป พร้อมกับตำหนิตนเองและขอให้นำทัพไปโจมตีหูหลิง เพื่อช่วยหยินซวี่ป้องกันโจวซื่อแห่งแคว้นเว่ย หลังจากพิจารณาสั้นๆ เซี่ยงเหลียงก็ตอบตกลงทันที
หลิวปังก็ไม่รีรอ แม้จะเที่ยงวันแล้ว ก็ยังนำทัพออกไปทันที ตอนที่หลิวปังเพิ่งยกทัพ เคยโจมตีหูหลิงและแถบเฟิ่งเซี่ยนมาก่อน จึงเป็นเส้นทางที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี ส่วนเซี่ยงเหลียงก็ยินดีที่ได้สงบเงียบ
หลังจากหยินซวี่กลับมาและเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด เขาใจกระจ่าง รู้ดีว่าเซี่ยงเหลียงคิดอะไรอยู่ ชัยชนะครั้งเดียวทำให้จอมทัพเซี่ยงหลงระเริง เกิดความหยิ่งยะโส และในการปฏิบัติต่อหลิวปังก็แทรกอารมณ์ส่วนตัวมากมาย แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นมุมมองของนักการเมือง
จะเห็นได้ว่าไคว่จีอยู่ไกลทางตะวันออกเฉียงใต้ กั้นด้วยแม่น้ำใหญ่ การเป็นฐานที่มั่นต่อต้านราชวงศ์ฉินจึงไม่เหมาะสมนัก การย้ายฐานที่มั่นของกองทัพไคว่จีขึ้นเหนือเป็นแนวโน้มที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และเผิงเฉิงกับเซวียตี้ที่อยู่ใกล้เคียงก็เหมาะสมที่สุด ครั้งนี้ที่ยึดเผิงเฉิงได้ เซี่ยงเหลียงก็เริ่มมีความคิดแล้ว ส่วนหลิวปังแสดงท่าทีร่วมมือ ในสายตาของเซี่ยงเหลียง จะยอมนั่งเสมอกับคนจรจัดเลวทรามได้อย่างไร ถ้าไม่ยอมเข้ามา ก็ไปตั้งตัวแยกกันเองเถอะ ทิ้งเผิงเฉิงไว้ให้ข้า