หลินเจียงกั๋ว ดินแดนจิงฉู่ที่เต็มไปด้วยแม่น้ำ ริมแม่น้ำนิรนามสายหนึ่ง!
ค่ำคืนที่มืดมิด อากาศค่อนข้างเย็น เยว่อ๋องหยินซวี่ซึ่งมีทหารองครักษ์คุ้มกันตั้งค่ายอยู่ริมแม่น้ำ
ความเหนื่อยล้าจากหลายวัน หยินซวี่กำลังจะนอนหลับฝันดี ฝันถึงหญิงงามดั่งดอกไม้งามดั่งหยก แต่แล้วเสียงหมาป่าหอนก็ดังไม่หยุดจากป่าฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ
บนขอบฟ้ามีเพียงพระจันทร์เสี้ยวเรียวบาง กลางคืนก็มืดมิดอยู่แล้ว โดยเฉพาะในป่าที่มีต้นไม้หนาทึบ ยิ่งมืดยิ่งกว่า นอกจากแสงจางๆ เหนือหัวแล้ว ก็เรียกได้ว่ามืดจนมองไม่เห็นมือ
ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ ถ้ามีแสงสว่างสักนิดที่ไหน ก็ย่อมเด่นชัดเป็นพิเศษ
จุดสว่างจุดหนึ่ง ไม่ใช่กลุ่มจุดสว่าง แท้จริงแล้วคือจุดสว่างนับไม่ถ้วนคู่ แสงสีเขียวสดใสเด่นชัดมากขึ้นในป่ามืดมิด ชายสิบคนอยู่ในป่า กำลังง่วงงุนจะหลับก็พลันสังเกตเห็นความผิดปกตินี้ ต่างตกใจกลัวอย่างยิ่ง
เพราะพวกเขารู้ชัดเจนว่าแสงสีเขียวคู่ๆ นั้นหมายถึงอะไร มันคือฝูงหมาป่าดุร้าย! ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาคืออยากหนี แต่เมื่อมองรอบๆ เห็นแสงสีเขียวเป็นวงกลม พวกเขาก็ละทิ้งความคิดนั้น เห็นได้ชัดว่าถูกฝูงหมาป่าล้อมรอบแล้ว
ปฏิกิริยาที่สองคือการต่อต้าน มีอาวุธในมือ ก็ยังพอมีวิธีจัดการกับหมาป่า แต่พอสังเกตดวงตามากมายนับไม่ถ้วน ก็รู้สึกหมดแรงทันที ด้วยกำลังคนสิบกว่าคน ต่อสู้กับฝูงหมาป่าขนาดนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้
ในสถานการณ์คับขัน ไม่รู้ว่าใครในนั้นเกิดความคิดแวบขึ้นมา คิดวิธีดีได้คือขึ้นต้นไม้!
ดังนั้น กลุ่มคนก็รีบปีนขึ้นไปบนลำต้น บางทีตอนนี้ที่นี่อาจจะปลอดภัย พอเพิ่งนั่งบนลำต้น ฝูงหมาป่าก็มาถึงใต้ต้นไม้แล้ว
ทุกคนต่างก็เช็ดเหงื่อเย็น ยังดี ยังดี ถ้าตอบสนองช้ากว่านี้ คงได้เป็นอาหารในท้องหมาป่าแล้ว ตื่นเต้นจริงๆ ทำไมถึงไปรบกวนหมาป่าได้นะ? พวกเขาคิดไม่ออก บางทีอาจเป็นเพราะดวงซวย!
กลุ่มคนอยู่บนลำต้น บางคนมองดูฝูงหมาป่าข้างล่างแล้วกลัวจนตัวสั่น แม้มนุษย์จะเป็นสัตว์ชั้นสูง มีอาวุธป้องกันตัว แต่ต่อหน้าสัตว์ร้ายเป็นฝูง ก็ยังดูอ่อนแอเป็นพิเศษ