ครั้งนี้รบกับกองทัพฉิน เกี่ยวพันกับชะตากรรมแคว้นฉู่และความสำเร็จของขบวนการต่อต้านราชวงศ์ฉินทั้งหมด ภายใต้การควบคุมของฉู่หวยอ๋อง แม้จะมีเหตุการณ์เล็กน้อยที่ทำให้อึดอัด แต่ไม่กระทบภาพรวม กองทัพเคลื่อนพลอย่างเป็นระเบียบต่อเนื่อง
ฉู่หวยอ๋องจัดพิธีนอกเมืองซวีอี๋ บวงสรวงฟ้าดินและบรรพบุรุษ ขอให้ชนะราบคาบ กองทัพออกเดินทาง ซ่งอี้นำสี่หมื่นคนตามแม่น้ำหวยและอิ๋งสุ่ยตั้งรับ ต้านซือหม่า ซินที่ตรงมาจากฝูหยาง วันเดียวกัน เซี่ยงเหลียงพาฟานเจิง เซี่ยงอวี่ หยินซวี่ และที่ปรึกษาแม่ทัพอีกหลายคน นำสองหมื่นห้าพันคนขึ้นเหนือไปเผิงเฉิง
เพ่ยกงหลิวปังนำเสนาบดีและขุนศึกไปทางเหนือด้วย เพื่อปกป้องบ้านเกิดและฐานที่มั่นเพ่ยเซี่ยน เมื่อส่งทัพออกเดินทาง เพราะหานอ๋องเฉิงปรากฏตัว ยังไม่เห็นจางเหลียง ความกังวลของหลิวปังเกินไปหน่อย ตอนนี้หานอ๋องมีกำลังทหารน้อยมาก อยู่ใต้ร่มเงาแคว้นฉู่ ไม่ได้นึกถึงจางเหลียงเลย กลับทำให้ใครบางคนสนใจ ทำเกินเหตุ กลับกลายเป็นเสียมากกว่าได้!
ตังหยางจวินอิงปู้รักษาเมืองซวีอี๋ คุ้มครองราชวังและฉู่หวยอ๋อง ที่น่าสนใจคือทหารที่รักษาซวีอี๋ส่วนใหญ่มาจากใต้บังคับบัญชาซ่งอี้ ซึ่งเป็นการประนีประนอมและสมดุล ย่อมเกิดปัญหาในการบังคับบัญชาและเคลื่อนพล อิงปู้จำใจ สุดท้ายโยนงานป้องกันเมืองทั้งหมดให้ชวีหมิง เพราะพวกเขาต้องเกรงใจบัญชีของฉู่หวยอ๋อง โชคดีที่น้องเขยอู๋เฉินกลับมาจากฟานอี้ทัน นำทหารแกร่งสามพันคนมา เพิ่มกำลังมาก ไพร่พลของซ่งอี้จึงสงบลงมาก
อิงปู้เน้นรับสมัครและฝึกทหารใหม่ จัดเสบียงส่งแนวหน้า นี่คือเหตุผลสำคัญที่หยินซวี่แนะนำเขา นอกจากกองทัพเซี่ยงเหลียงที่มีเสบียงพอ ซ่งอี้ก็ได้ส่งเสบียงทัน ทุกคนสู้เพื่อความอยู่รอดของชาติ อิงปู้เป็นคนรู้ผิดชอบ ไม่ทำตามอำเภอใจ ถ้าเป็นคนของซ่งอี้คงไม่แน่ นอกจากนี้ อิงปู้ใช้เวลาอยู่กับภรรยาสาวอู๋เหมย มองท้องที่กำลังขยาย สัมผัสการดิ้นของลูก ใบหน้าแข็งกร้าวของชายแกร่งกลับเปี่ยมด้วยความสุขของการเป็นพ่อครั้งแรก