ไม่มีกำแพงใดที่ลมไม่รั่ว หลังจากเซี่ยงอวี่และฟานย่าฟู่เพิ่งหารือแผนแบ่งปูนเบื้องต้น ข่าวก็เริ่มแพร่สะพัดในเมืองเซียนหยางแล้ว
เมื่อคำว่า 'ปูนบำเหน็จตามความดีความชอบ' และข่าวที่ว่าแม่ทัพที่มีผลงานทุกคนจะได้รับส่วนแบ่งแพร่สะพัด เหล่าเจ้านครรัฐทั้งหกต่างก็กระวนกระวายใจ พวกเขารู้ดีว่าด้วยเหตุนี้ ที่ดินศักดินาของตนจะต้องลดน้อยลง แม้ในใจไม่พอใจ แต่ก็กลัวที่จะพูด ต่างก็หวังให้มีใครสักคนออกมาทวงความยุติธรรม ลูกศรยิงนกที่โผล่ก่อน เหล่าเจ้านครรัฐทั้งหลายเห็นด้วยอย่างยิ่ง!
ผู้ที่สามารถเป็นเจ้านครรัฐได้นั้น ล้วนไม่ใช่คนธรรมดา ย่อมไม่ทำตัวเป็นนกหัวโผที่ไร้สายตา พวกเขาลางสังหรณ์ว่าเรื่องลับเช่นนี้รั่วไหลออกมาได้อย่างไร? ที่จริงแล้วฟ่านย่าฟู่จงใจปล่อยข่าว เพื่อทดสอบปฏิกิริยาของเหล่าแม่ทัพเจ้านครรัฐ ใครที่ไม่รู้จักเอาตัวรอด ก็จะถูกฆ่าไก่ให้ลิงดู!
เมื่อเทียบกับสีหน้าเคร่งเครียดของเหล่าเจ้านครรัฐ ทหารที่มีผลงานต่างดีใจมาก หากมีการปูนบำเหน็จตามความดีจริง พวกเขาก็จะได้แบ่งดินแดนเป็นเจ้าผู้ครอง นั่นเป็นเกียรติเพียงใด? เป็นสิ่งล่อใจเพียงใด? ก่อนหน้านี้ผู้ที่คิดว่าแค่ได้เป็นโหวก็พอแล้ว บัดนี้ต่างพากันกระสับกระส่าย ความพอใจปรากฏบนใบหน้าแล้ว
แน่นอนว่ามีข้อยกเว้น เช่น การแบ่งศักดินาของหลิวปังและหยินซวี่ โหวแห่งเส้าซิง กลับไม่มีข่าวคราวใดๆ ทำให้ผู้คนกังวลใจ เมื่อเฉินผิงได้รับข่าว ก็หาโอกาสไปยังคฤหาสน์ชั่วคราวของหยินซวี่ในเสียนหยาง!
ที่พักของหยินซวี่เป็นคฤหาสน์สามชั้น เมื่อเทียบกับบ้านใหญ่โตของแม่ทัพเจ้านครรัฐอื่นๆ ดูค่อนข้างเล็ก เจ้าของเดิมเป็นขุนนางฉินผู้มีผลงานด้านการจัดสวน ดังนั้นภายในคฤหาสน์เล็กจึงมีศาลา หอ ชั้น และเรือนวางตัวอย่างเป็นระเบียบ อบอุ่นและสง่างามเป็นพิเศษ! แม่ทัพอินและอิงจื่อเย่ต่างชอบมาก
ขณะที่หยินซวี่กำลังนั่งพักผ่อน เมื่อได้ยินข่าวก็รีบเชิญมาพบในห้องหนังสือ เขารู้ว่าเฉินผิงจะนำข่าวสำคัญมา!
“ท่านเฉิน สืบเรื่องทั้งหมดได้แล้วหรือ?”
“ขอรับ นายท่าน!”
ทั้งสองคนเมื่อเจอกันไม่มีการเกรงใจ พูดตรงไปตรงมา ตรงประเด็นทันที