"โอ้?" อินเพียวรู้สึกประหลาดใจอีกครั้ง ไม่คิดว่าตระกูลฟานจะเป็นเจ้าที่ดินใหญ่ ฟังจากที่เกอาอี้พูด เหมือนจะเป็นเจ้าที่ดินใหญ่ที่สุดในซานอิน หรือในเยว่กั๋วปัจจุบัน
การมีอำนาจเช่นนี้ต้องจัดการอย่างระมัดระวัง มิฉะนั้นผลที่ตามมาจะร้ายแรง
เกาอี้พูดต่อ "ตามจำนวนที่ดินของตระกูลฟานมาคำนวณ ทรัพย์สินของตระกูลฟานมากกว่าตระกูลอื่นๆ แต่ตระกูลฟานวางตัวต่ำต้อย ไม่เคยโอ้อวด แตกต่างจากตระกูลอื่นโดยสิ้นเชิง"
"จุดนี้พิเศษมาก อาจเป็นเพราะตระกูลฟานมีคนไม่มากนัก!"
หยินซวี่ก็รู้สึกสงสัยใคร่รู้ไม่น้อย ตระกูลฟานน่าสนใจจริงๆ แต่ทั้งหมดนี้ไม่สำคัญ ไม่ว่าจะโอ้อวดหรือต่ำต้อย ก็ไม่เป็นไร สิ่งสำคัญที่สุดคืออย่าคิดคดโกง เมื่อใดที่ตนพบว่าคนเหล่านี้มีเจตนาร้ายต่อเยว่กั๋ว ผลลัพธ์ที่รออยู่มีเพียงหนึ่งเดียวคือกำจัดอย่างไร้ความปรานี
บัดนี้เยว่กั๋วเป็นของเยว่อ๋องหยินซวี่ นี่คือดินแดนที่ได้รับพระราชทาน เป็นฐานในการชิงอำนาจครองแผ่นดิน ดังนั้นต้องไม่ให้มีข้อผิดพลาด ต้องไม่ให้ใครมาทำลายผลประโยชน์ของเยว่กั๋ว และต้องไม่ขัดขวางก้าวย่างของหยินซวี่ในการชิงอำนาจ นี่คือหลักการและเส้นตายของเยว่อ๋องหยินซวี่
ฝั่งนั้นเกาอี้ยังคงพูดต่อไปว่า “ตระกูลอื่นล้วนมีผู้คนมากมาย สมาชิกในตระกูลนับร้อยนับพัน แต่ตระกูลฟานนี้มีเพียงไม่กี่สาขา ผู้คนน้อยมาก แต่ว่าในเมืองซานอินมีข่าวลือ ว่าตระกูลฟานนี้ไม่ธรรมดา ดูเหมือนจะมีสายสัมพันธ์กับท่านฟ่านฉุนผู้เป็นขุนนางสำคัญของเยว่อ๋องโกวเจี้ยนในอดีต…”