ในอดีต ณ เสียนหยาง ตระกูลฟานเกือบเจอภัยพิบัติเพราะทำให้จิ๋นซีฮ่องเต้หยิงเจิ้งไม่พอใจ
โชคดีที่หลี่ซือช่วยไกล่เกลี่ยให้ จึงรอดมาได้ ดังนั้นฟ่านเหวินซวนและหลี่ซือจึงมีความสัมพันธ์ที่ดีกันตลอด ตระกูลฟานรู้สึกขอบคุณเขามาก ต่อมาฟ่านเหวินซวนถูกฮ่องเต้ฉินที่ 2 หูไห่และเจ้าเกาตามล่า ก็ต้องขอบคุณความช่วยเหลือของหลี่โหยวบุตรของหลี่ซือซึ่งเป็นเจ้าเมืองเขตซานชวาน จึงหนีออกมาได้อย่างปลอดภัยและกลับไปติ้งเถา
เพราะเรื่องเหล่านี้ ตระกูลฟานทั้งหมดรู้สึกขอบคุณตระกูลหลี่ และเคารพหลี่ซือเป็นอย่างมาก จากคำเรียกก็พอจะเห็นร่องรอยได้ ฟ่านเหวินซวนและลูกสาวไม่มีใครเรียกชื่อตรงๆ แต่เรียกเขาว่าหลี่เซียง
ดังนั้นเมื่อพูดถึงชะตากรรมอันน่าเศร้าของหลี่ซือในตอนนี้ ทุกคนรู้สึกเห็นใจและโศกเศร้า อดถอนหายใจไม่ได้
ฟ่านเหวินซวนถอนหายใจ “วันนั้นที่หลี่เซียงมา จากบทสนทนาก็เห็นได้ว่า การที่เขายังมีชีวิตอยู่ได้นั้นเพื่อจื่อเย่ล้วนๆ และก็เพื่อแก้แค้นความแค้นฝังลึกนั้น!”
ฟ่านอีหลานพูด “หลี่เซียงจะฆ่าเซี่ยงอวี่เพื่อแก้แค้นหรือ?” เกี่ยวกับวิธีการแก้แค้นของหลี่ซือ ฟ่านอีหลานยังมีข้อสงสัยอยู่
ฟ่านเหวินซวนส่ายหน้า “เซี่ยงอวี่ในฐานะป้าอ๋องแห่งซีฉู่ ก็มีฝีมือเข้มแข็ง ยังมีคนคอยคุ้มกันมากมาย จะลอบสังหารได้ง่ายๆ หรือ? แถมการลอบสังหารเพียงอย่างเดียวอาจแก้แค้นให้จื่ออิงได้ แต่ความแค้นจากการล่มสลายของแคว้นฉินล่ะ?” ฟ่านอีหลานตกใจ “หลี่เซียงคงไม่คิดจะเอาคืนด้วยการทำลายซีฉู่กั๋วหรอกนะ?” ความคิดเช่นนี้ก็ไม่น่าแปลกใจนัก แต่มันยากขนาดไหน? บัดนี้แคว้นฉินล่มสลายแล้ว ด้วยกำลังที่เหลืออยู่เพียงเล็กน้อย จะทำเรื่องใหญ่เช่นนี้ได้ที่ไหน? ดังนั้นฟ่านอีหลานจึงประหลาดใจมาก