“ท่านพ่อ หยินซวี่และเฉินผิงไปจิ่วเจียงแล้ว!”
ในจวนเขาริมเจิ้นเจ๋อ ฟ่านชิงเข้ามารายงาน ชายวัยกลางคนยืนอยู่ที่หน้าต่าง คือฟ่านเหวินซวน บิดาของฟ่านอีหลาน
“โอ้? ไปจิ่วเจียง?”
“ใช่ ตามข่าวจากเจียงเป่ย ทายาทสายตรงของหวยอ๋องน่าจะอยู่ในจิ่วเจียง หยินซวี่ครั้งนี้ได้รับคำสั่งให้ไป ตอนการประชุมพันธมิตรที่ซูเอตี้ หยินซวี่พูดมั่นมาก ดูเหมือนเขาจะมั่นใจพอสมควร”
ฟ่านเหวินซวนครุ่นคิดแล้วพูด “เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ!”
“ใช่แล้ว! ศึกเผิงเฉินครั้งนี้ โชคดี ได้ผลงานยอดเยี่ยม!”
ฟ่านเหวินซวนส่ายหัว “แค่โชคดีหรือ? ถ้าเป็นท่าน กล้าร่วมมือกับหลิวเพ่ยกงที่ไม่รู้จักหรือไม่? โอกาสมักจะเข้าข้างคนกล้าหาญ”
ฟานหยางพูดอย่างสงสัย "ขอรับ แต่ว่าเรื่องการตามหาทายาทสายตรงของหวยอ๋องนี่มันแปลกๆ เฉินผิงหาอดีตองครักษ์ฉู่มาได้ ก็เข้าใจได้ว่ามีข้อมูลในใจ ทำไมหยินซวี่ถึงมั่นใจขนาดนั้นเล่า?"
"ไม่ต้องถามมาก บางเรื่องมีแต่เขาที่รู้ ตั้งแต่เขาเชื่อแล้ว ก็รอดูเถิด! ถ้าหาทายาทสายตรงของหวยอ๋องเจอจริง ความหมายมันยิ่งใหญ่นัก!" ฟ่านเหวินซวนมีท่าทีสงบมาก
"ถ้าอย่างนั้น เซี่ยงเหลียงก็จะถือราชนัดดาเป็นข้ออ้างสั่งการเหล่าขุนศึก สถานการณ์ของซ่งอี้ตอนนี้รุ่งเรืองนักหรือ?" ฟานหยางแสดงความกังวล
ฟ่านเหวินซวนหัวเราะ "ก็ไม่ได้ลงทุนมากนัก เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ตอนนี้ลองเชิงสักหน่อยก็ดี ส่งข่าวให้เขา ดูว่าใครจะเก่งกว่ากัน ถ้าซ่งอี้แม้แต่ความสามารถเท่านี้ยังไม่มี ใช้เงินเท่าไหร่ก็เสียเปล่า อีกอย่าง ระวังพวกหลิวปัง เพ่ยกงไว้ คนนี้อาจน่าสนใจ"
ฟานหยางพยักหน้า "ขอรับ เด็กเข้าใจว่าต้องทำอย่างไร แต่ถ้าซ่งอี้ไปแล้ว จะไม่ขัดแย้งกับหยินซวี่หรือขอรับ ฝ่ายน้องสาว..." ระหว่างพ่อลูก เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด