หยินซวี่ฝังศพหลี่โหยวเสร็จ ไม่ได้หยุดพักนาน รีบกลับทันที กลับถึงเผิงเฉิงก็ถึงเดือนตุลาคมปีที่ 2 ของฮ่องเต้ฉินที่ 2 เนื่องจากฉู่หวยอ๋องย้ายเมืองหลวงมาที่นี่ เหล่ากองทัพชอบธรรมจากดินแดนฉู่และทางใต้ของแม่น้ำหวงเหอต่างนำทัพมาเพื่อคุ้มกันเมืองหลวง โดยมีซ่งอี้, เซี่ยงอวี่, หลิวปัง, อิงปู้, ลวี่เฉินเป็นหลัก ส่วนเว่ยอ๋องเป้าและหานอ๋องเฉิงก็พักอยู่ที่นี่ชั่วคราว
ในเวลานี้ แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นฉินจางหานเอาชนะกองทัพฉู่ที่ติ้งเถา สังหารขุนนางสำคัญของฉู่ เซี่ยงเหลียงแห่งกองทัพชอบธรรม หลังจากนั้นเห็นว่ากองทัพชอบธรรมต่อต้านฉินในดินแดนฉู่ไม่น่าเป็นห่วง จึงนำทัพข้ามแม่น้ำขึ้นเหนือ รวบรวมทัพภายใต้บังคับบัญชาสองแสนนาย บวกกับกองทัพชายแดนของแคว้นฉินสองแสนนายจากซ่างจวิ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือภายใต้การนำของแม่ทัพใหญ่หวังหลีมาสมทบ เปิดฉากโจมตีแคว้นจ้าว
กองทัพฉินระดมกำลังพลรวมสี่แสนนาย ทางหนึ่งคือกองทัพชายแดนชั้นยอด ทางหนึ่งคือกองทัพปราบกบฏผ่านศึกมากมายภายใต้จางหาน อาจกล่าวได้ว่าบนแผ่นดินของแคว้นจ้าว แคว้นฉินทุ่มกำลังชั้นยอดทั้งหมดที่สามารถรบได้ แสดงท่าทีแข็งกร้าวที่มุ่งมั่นจะชนะ แน่นอน ก็เหมือนการพนันครั้งใหญ่ การพนันครั้งใหญ่ที่ชี้ชะตาของแคว้นฉิน
ผู้ริเริ่มการพนันครั้งนี้คือแม่ทัพใหญ่จางหาน เขาเป็นคนวางแผนทั้งหมด ตอนนี้ที่เหอหนานได้สู้รบครั้งใหญ่กับฉีและฉู่ หลังจากนั้นจึงระดมหวังหลีมาอย่างยิ่งใหญ่ ฮ่องเต้ฉินที่ 2 หูไห่และอัครมหาเสนาบดีเจ้าเกาที่อยู่ไกลในเสียนหยางต่างแสดงการสนับสนุนอย่างเพียงพอ ขอเพียงศึกนี้ชนะ การก่อกบฏของหกแคว้นตะวันออกก็จะตกต่ำ แล้วค่อยถูกกำจัดทีละน้อย กองทัพฉินสี่แสนนายและกองกำลังประชาชนของแคว้นจ้าวเป็นนักแสดงของการแสดงครั้งนี้ ส่วนบรรดาเจ้าเมืองแคว้นอื่นๆ และกองทัพชอบธรรมนั้น ต้องการเป็นเพียงผู้ชม หรือเข้าร่วมด้วย ขึ้นอยู่กับตนเอง