[เนื้อเรื่อง] บทที่ 307 ท่านจู?
ในเขาไคว่จี ซูอานและจงหยินยืนอยู่ข้างก้อนหินก้อนหนึ่ง สีหน้าต่างก็ผิดหวัง
ผ่านไปกว่าสองวันแล้ว ทหารเยว่หลายพันนายเข้าไปในเขาเพื่อค้นหา แต่ก็ยังไม่มีข่าวของเยว่อ๋อง ซูอานมีแรงกดดันมาก เพราะการหายตัวไปของหยินซวี่ถือเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ของเขา ในเวลานี้เขาถอนหายใจเบา ๆ “ยังไม่มีข่าว…”
จงหยินจะไม่รีบร้อนหรือ? แต่หลังจากผ่านอุปสรรคมามากมาย เขาก็ยิ่งสงบนิ่งไม่หวั่นไหว ปลอบใจว่า “จริง ๆ แล้วการไม่มีข่าวก็ถือเป็นข่าวดีอย่างหนึ่ง”
ซูอานยิ้มขมขื่นที่มุมปาก ความจริงก็ไม่ใช่เช่นนั้น หยินซวี่ถูกคนช่วยไว้เป็นความจริง ถ้าตายเพราะการศึก นั่นคือชะตาชีวิต การหาให้พบทันเวลาจึงไม่สำคัญนัก ตราบใดที่ตระกูลโจวและสวี่ไม่พบก่อน ก็ถือว่าดี อาศัยความได้เปรียบทางจำนวน การหาคนเจอเป็นเพียงเรื่องของเวลา
แต่มีสิ่งหนึ่ง หยินซวี่คือเยว่อ๋อง เป็นเสาหลักของเยว่กั๋วทั้งหมด การที่เขาหายไปนานจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อความมั่นคงของเยว่กั๋ว เมื่อข่าวรั่วไหล จักรพรรดิที่กระสับกระส่ายอยู่รอบข้างจะฉวยโอกาสเข้าโจมตี อย่างนั้นก็จะยุ่งยาก ดังนั้นการหาให้พบเร็วที่สุดย่อมดีที่สุด
กำลังอยู่ขณะนั้น ทหารคนหนึ่งมารายงาน “ท่านซูอาน พบการเคลื่อนไหวผิดปกติของคนและม้าใกล้หุบเขาชิงซี อาจเป็นโจร!”
ครั้งนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการรั่วไหลของข่าว และความไม่มั่นคงของขวัญกำลังใจทหาร จึงใช้ข้ออ้างปราบโจรเข้าไปในเขา
ความจริงของเรื่องมีเพียงนายทหารที่จงรักภักดีที่นำทัพเท่านั้นที่รู้ ตอนนี้ทหารคนนี้บอกว่าพบร่องรอยของโจร ซูอานเปี่ยนรู้ว่าต้องเป็นองครักษ์ตระกูลของตระกูลโจวและตระกูลสวี่ พวกนี้ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ในเขา คราวนี้ไม่อาจกำจัดได้
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของตระกูลโจวและตระกูลสวี่ในหุบเขาชิงซีเป็นสัญญาณที่ไม่ปกติ ถ้าจำไม่ผิด ช่างตีดาบท่านจูที่เราต้องการตามหาอยู่ที่นั่น คนของสองตระกูลก็กำลังหาเยว่อ๋องเช่นกัน หรือว่าพวกเขาค้นพบอะไรบางอย่าง? คนกลุ่มนี้ต้องเฝ้าดู หรือไม่ก็กำจัด อย่างน้อยก็ต้องทำเช่นนั้นก่อนจะพบเยว่อ๋อง