บทที่ 58 ป้าชิวจงใจทำให้ลูกสะใภ้นอกใจ!
ก่อนจะได้รับข่าวของลูกชายคนโต เกาซินเหวินไม่คิดจะเก็บเปาไฉเอ๋อร์ไว้เป็นลูกสะใภ้อีกแล้ว
บ้านเดิมของเธอไม่มีประโยชน์ต่อครอบครัวพวกเขาแม้แต่น้อย ตั้งแต่แรกเขาก็ไม่พอใจอยู่แล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะตอนเพิ่งแต่งเข้ามา เธอยังขยันและซื่อสัตย์ คิดว่าเก็บไว้คอยดูแลพวกเขายามแก่เฒ่าก็คงไม่เลว ป่านนี้เขาคงไม่ปล่อยให้เธออยู่มาจนถึงตอนนี้หรอก
ใครจะคิดว่าเพิ่งได้งานทำไม่นาน ยังไม่ทันยืนหยัดได้มั่นคงก็เริ่มลำพองตัว เอาแต่ไม่กลับบ้านทั้งวัน ไม่มีความเป็นลูกสะใภ้แม้แต่น้อย ถึงกับกล้าข่มขู่พ่อแม่สามี
เหลวไหลสิ้นดี!
เกาซินเหวินคิดไว้แล้วว่า ในเมื่อลูกสะใภ้คนโตอยากหย่าไม่ใช่หรือ?
งั้นก็หย่าไป!
เธอไม่ใช่คิดว่ามีงานทำแล้วจะไม่เป็นไรหรอกหรือ?
ถ้าไม่มีงานทำขึ้นมาล่ะ?
หางานสักงานไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ถ้าอยากทำลายงานของใครสักคน ยังไม่ใช่เรื่องง่ายกว่าหรือ?
แค่ทำให้เธอตกงาน บ้านเดิมของเธอก็คงฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ แล้วกลืนลงท้องแน่!
ยังคิดจะเอาเรื่องสวมเขาให้ลูกชายมาข่มขู่พวกเขาอีกหรือ?
ไร้เดียงสา!
แต่พอได้ยินเรื่องที่ลูกชายคนรองเอากลับมา เกาซินเหวินก็ข่มความคิดในใจเอาไว้
ลูกชายคนโตบาดเจ็บ ถ้าหายแล้วอยู่ในกองทัพต่อได้ก็ดีไป แต่ถ้าอยู่ต่อไม่ได้ ที่บ้านก็จะขาดรายได้ไปหนึ่งทาง แถมยังมีคนกินเพิ่มอีกหนึ่งคน...
ถ้าลูกชายคนโตยังเป็นผู้บังคับกองร้อยในกองทัพ เขาก็ไม่กลัวว่าจะหย่ากับเปาไฉเอ๋อร์ เพราะรู้ดีว่าต่อให้หย่าแล้ว ลูกชายก็แต่งงานใหม่ได้ไม่ยาก แถมยังหาคนที่มีคุณสมบัติดีกว่าเปาไฉเอ๋อร์ได้ด้วยซ้ำ!
แต่ถ้าหายป่วยแล้วอยู่ในกองทัพต่อไม่ได้ ต้องปลดประจำการกลับมา ชายหย่าร้างที่ยังว่างงานจะหาคู่ครองที่มีงานทำอีกคน คงไม่ง่ายขนาดนั้น...
เวลานี้สายตาของคนทั้งห้องจับจ้องไปที่เกาเจี้ยนกั๋วพร้อมกัน