ไม่ใช่แค่จางเซวียน คนอื่น ๆ ก็มีอาการขึ้นมากะทันหัน ใบหน้าและมือของแต่ละคนเริ่มมีตุ่มหนองผุดขึ้นมา
“อ๊าก!!! หิมะนี่มีพิษเหรอ? ไม่... อย่านะ!”
“ช่วยฉันด้วย! ฉันผิดไปแล้ว! ฉันผิดไปแล้ว!”
“อ๊าก!!! ฉันจะสู้กับพวกนังผู้หญิงชั่วนี่ให้ตายกันไปข้าง!”
หญิงสาวทั้งสามหยุดมือพร้อมกัน มองคนเหล่านั้นสิ้นใจเพราะพิษด้วยท่าทีสั่นเทา ก่อนจะหันมาสบตากัน
ให้ตายสิ!
แล้วพวกเราสามคนล่ะ...
หลิงเสวี่ยรีบก้มดูแขนกับขาของตัวเอง พอเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติถึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว!
ถึงจะมีหลินตงอยู่ด้วย พวกเธอจึงไม่ตายก็จริง แต่อาการจากพิษนั้นน่ากลัวสำหรับผู้หญิงอย่างพวกเธอมาก ตุ่มหนองบนใบหน้าปริแตกออกมา ดูน่าเกลียดยิ่งกว่าซอมบี้ในหนังเสียอีก ชวนให้นึกถึงหนังต้องห้ามเรื่องนางเงือกที่โด่งดังไปทั่วโลกเลย
สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตาย คือการตายอย่างอุบาทว์!
มีผู้ชายราว 30 กว่าคนร้องครวญครางล้มลง ดวงตาเบิกโพลง ร่างบิดเบี้ยวผิดรูป แต่ไม่นานก็ถูกความหนาวเย็นติดลบ 40 องศาแช่แข็งจนตัวแข็งทื่อ
“นายท่าน... พวกเรา... ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?” เสิ่นหว่านเยว่ถามอย่างกระวนกระวาย
หลินตงยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “คิดว่าไงล่ะ?”
เห็นหลินตงยังใจเย็น เสิ่นหว่านเยว่ถึงค่อยถอนหายใจยาว
แววตาของเจียงจู๋ไหววูบ เธอคิดว่าตัวเองคงได้รับภูมิคุ้มกันจากหิมะพิษ