หลิงเสวี่ยเห็นความโกลาหลด้านนอก คิดว่าอีกไม่นานพวกนั้นคงมางัดประตูบ้านเธอ จึงรีบพุ่งไปที่ระเบียง
โชคดีที่วันนี้หิมะไม่ตกแล้ว
เธอค่อย ๆ กวาดหิมะที่เกาะบนหน้าต่างออก ก่อนรีบเปิดหน้าต่างแล้วชะโงกหน้าออกไป
อาคาร 3 ที่เธออยู่กับอาคาร 5 อยู่ไม่ไกลกันนัก ระยะห่างระหว่างสองอาคารแค่ 20 กว่าเมตรเท่านั้น มองผ่านหน้าต่าง เธอเห็นระเบียงบ้านของหลินตงได้
เธอไม่คิดอะไรให้มากความ หยิบข้าวของสารพัดในบ้านโยนออกไป หวังจะขว้างใส่หน้าต่างเพื่อเตือนหลินตง
แต่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเธอเล็งไม่แม่นเอาเสียเลย ขว้างไปหลายครั้งก็พลาดหมด ความร้อนใจยิ่งเพิ่มขึ้นทุกที
เร็วเข้า!
ต้องโดนให้ได้!
ในที่สุด ขวดครีมบำรุงผิวก็พุ่งเข้าใส่กระจกอย่างแม่นยำ แม้กระจกจะไม่แตก แต่เสียงดังสนั่นทำให้หลินตงซึ่งกำลังสอนข้อควรปฏิบัติของสาวใช้ให้เสิ่นหว่านเยว่สังเกตเห็น
หลินตงเดินมาที่ระเบียง ขมวดคิ้วมองออกไป แล้วเห็นหลิงเสวี่ยกำลังโบกมือเรียกเขา
“รีบมาช่วยฉัน! พวกมันกำลังจะบุกเข้ามาแล้ว!”
เสียงของเธอดังมาก ไม่นานก็เรียกความสนใจจากคนอื่น ๆ
“เอ๊ะ? ทำไมฉันได้ยินเสียงผู้หญิง?”
ชายที่กำลังข่มขืนผู้หญิงในห้อง 401 ลุกขึ้นอย่างฉงน
บนโซฟามีชายร่างกำยำกำลังสูบบุหรี่ ดวงตาหรี่ลงอย่างเย็นชา เขาหันไปมองนอกประตู ดูเหมือนเสียงจะดังมาจากชั้นนี้
ชายคนนั้นชื่อเจิ้งต้าจวิน เรียกได้ว่าเป็นหัวโจกของอาคาร 3
ลูกน้องคนหนึ่งรีบเข้ามารายงาน “ลูกพี่ เสียงดังมาจากห้อง 403 บ้านนั้นมีผู้หญิงด้วย!”