เจียงจู๋ตอบตกลงแล้วก็เตรียมจะปิดประตู แต่ชายหนุ่มรีบยื่นมือมาขวางไว้
“อยากตายหรือไง?” เจียงจู๋ทำหน้าบึ้ง เธออัดผู้ชายทั้งตึกจนทั่วแล้ว ยังมีคนกล้ามาแทะโลมเธออีกหรือ?
ชายหนุ่มรีบชักมือกลับ เขาเองก็กลัวอยู่ไม่น้อย จึงหัวเราะแห้ง ๆ แล้วพูดว่า “เอ่อ...พี่เจียง ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
คือ...แมวที่บ้านผมตีลังกากลับหลังได้ อยากชวนพี่ไปนั่งเล่นที่บ้านผมหน่อย
อืม! ไม่มีความหมายอื่นจริง ๆ แค่นั่งเล่นเฉย ๆ”
สาวงามชั้นเลิศอย่างเธอ ต่อให้ฝีมือการต่อสู้แข็งแกร่ง ก็ยังดึงดูดผู้คนได้ไม่น้อย ชายหนุ่มคนนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น
ขอแค่คว้าตัวเจียงจู๋มาได้ เขาก็จะเชิดหน้าชูตาขึ้นได้แล้ว
“ประสาท!” เจียงจู๋ทำหน้าเหยเก ก่อนจะปิดประตูใส่
......
ตีสอง บรรยากาศในหมู่บ้านเงียบสงัด ลี่เสี่ยวเยี่ยนยังไม่หลับ
เธอพลิกตัวไปมา คิดยังไงก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหลินตงถึงไม่เห็นเธออยู่ในสายตา
หรือว่า...เรื่องนั้นของเขาจะไม่ได้เรื่อง?
แต่ผู้หญิงอีกสองคนดูเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวา ไม่น่าจะเป็นไปไม่ได้สิ?
คิดไปคิดมา เธอก็ไม่เคยคิดเลยว่าปัญหาอยู่ที่ตัวเอง
“ไม่ได้การแล้ว ฉันต้องรีบคว้าตัวหลินตงมาให้ได้ แล้วให้เขาไล่ผู้หญิงสองคนนั้นออกไป!” ลี่เสี่ยวเยี่ยนเริ่มคิดแผน เธออาศัยความมืดค่อย ๆ ลุกขึ้น แล้วเดินย่องไปทางห้องนอน
เธอขยับตัวเบามาก ผู้หญิงทั้งสองไม่ทันสังเกต แต่หลินตงกลับได้ยินเสียงเคลื่อนไหวขึ้นมาทันที เขาอดแค่นหัวเราะเย็นชาไม่ได้
ผู้หญิงคนนี้หาเรื่องตายจริง ๆ