สถานการณ์ในหมู่บ้านเจียเยวี่ยนเลวร้ายลงทุกที
ทุกตึกต่างมี “ราชาตึก” ปรากฏตัวขึ้น พวกมันก่อตั้งองค์กรใช้ความรุนแรงราวกับแก๊งมาเฟีย แล้วเข้าควบคุมทั้งตึก
ผู้หญิงกลายเป็นของเล่นแก้เบื่อของพวกมันอย่างสิ้นเชิง ในแต่ละวันมีคนทนความอัปยศอดสูไม่ไหว ตัดสินใจกระโดดตึกอยู่เนือง ๆ ร่างกระแทกหิมะหนาทึบบนพื้นจนเกิดหลุมรูปคนขึ้นมา
แต่เรื่องนี้ยังไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายที่สุด เพราะหิมะที่ทับถมหนาจนกลายเป็นเบาะรองรับ ทำให้คนที่กระโดดลงมายังไม่ตายในทันที คนส่วนใหญ่จมลึกอยู่ในกองหิมะ บ้างก็ถูกกลบจนขาดอากาศหายใจ บ้างก็ได้แต่รอให้พิษกำเริบจนตาย เสียงกรีดร้องและคร่ำครวญดังไม่ขาดหู กระแทกประสาทอยู่ตลอดเวลา
ตึก 5 จูเฟิงเรียกคนกว่าสิบคนเข้ามาในห้อง เริ่มแบ่งเสบียง
«วันนี้ผลงานของพวกเราไม่เลวเลย งัดประตูบ้านไปทั้งหมด 23 หลัง ได้บะหมี่แห้งมา 10 ห่อ น้ำแร่ถังใหญ่มา 3 ถัง บุหรี่มา 2 คอตตอน บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอีก 14 ห่อ...»
จูเฟิงดีใจไม่น้อย เสบียงพวกนี้ส่วนใหญ่เอามาจากบ้านที่ไม่มีคนรอดอยู่แล้ว ต้องขอบคุณพวกเขาที่ตายกันตั้งแต่วันแรกของวันสิ้นโลก จะได้ไม่ต้องปล่อยให้เสบียงเสียเปล่า
แค่ของที่เก็บมาได้วันนี้ก็พอให้พวกเขากินอิ่มไปได้ 2 วันแล้ว
«นอกจากเสบียงแล้ว เรายังได้ผู้หญิงสาว ๆ มาอีกกว่า 20 คน คืนนี้พี่น้องทุกคนอย่าได้เกรงใจ!»
พอพูดจบ ผู้ชายกว่าสิบคนที่รวมตัวเป็นหน่วยคุ้มกันก็พากันตื่นเต้น ตอนนี้มีทั้งของกิน ของดื่ม แล้วยังมีผู้หญิงอีก นี่มันวันสิ้นโลกตรงไหนกัน นี่มันสวรรค์ชัด ๆ!